اینوئیت، هنر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۷ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۰

2025-03-07T06:20:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:11720300-3.jpg\|بندانگشتی\|خرس قطبی شنا از عاج شیر دریایی، فرهنگ دورست میانه، منطقه ایگلولیک، کانادا]]
	اینوئیت، هنر (Inuit art)		اینوئیت، هنر (Inuit art)

Nazanin در ‏۷ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۹

2025-03-07T06:19:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۹
خط ۲:		خط ۲:
	اینوئیت، هنر (Inuit art)		اینوئیت، هنر (Inuit art)

	هنر اینوئیت‌ها، ساکنان سواحل قطبیِ شمال شرق ~~سیبری،~~ امریکای شمالی، و گرینلند. اگرچه اینوئیت‌ها مردمانی پراکنده بودند که در مناطقی بی‌بهره از تمدن به دشواری می‌زیستند، سنّت‌های گفتاری و تجسّمی آنان، که بیش از ۲هزار سال پیشینه دارد، به حد شگفت‌آوری مشابه یکدیگرند. هنر ایشان بازتابندۀ اعتقادشان به آنیمیسم<ref>animism</ref>~~ ~~(این‌که هر چیزی، چه جان‌دار و چه بی‌جان، نفس یا روح زنده‌ای دارد)، و وابستگی‌شان به شکار است. در بیشتر تصاویر آنان، پرنده، چارپا، و ماهی وجود دارد. هنر تزیینی این مردمان، بسیاری از اشیای روزمره، ازجمله ابزارها، سلاح‌ها، جامه‌ها، و تعویذ‌ها و طلسم‌ها، را دربر می‌گرفت. همچنین تصاویر ریزنگارانۀ نظر‌گیری با خطوط چکیده‌نما<ref>stylized </ref>ی ساده، از چوب، استخوان، سنگ‌صابونی، عاج فیل آبی، و شاخ گوزن می‌ساختند، یا صحنه‌های شکار را با تراش یا حکّاکی این مواد، خلق می‌کردند. پیکره‌ها در ابتدا کارکرد جادویی یا دینی داشتند، و یا همچون تعویذ با شخص حمل می‌شدند و یا در آیین‌های شَمَنی<ref>shamanism </ref>~~ ~~(برقراری ارتباط با عالم ارواح) به‌کار می‌رفتند. با این‌که اینوئیت‌ها سنن و شیوۀ زندگی کوچ‌نشینی خود را تا دهه‌های نخست قرن ۲۰ حفظ کردند، اکنون بیشتر از گذشته سکونت دائمی یافته‌اند و غرب‌گرا شده‌اند و بسیاری از آثار هنری‌شان فقط برای گردشگران تولید می‌شود. نام اینوئیت برگرفته از واژۀ اینوک<ref>inuk </ref>، به‌معنای «انسان»، است. اینوئیت را «اسکیمو<ref>Eskimo </ref>» نیز خوانده‌اند، ولی اسکیمو نام اهانت‌آمیزی به‌معنای «گوشت‌خام‌خوار» است، که سرخ‌پوستان آلگونکوئین<ref>Algonquian American Indians		هنر اینوئیت‌ها، ساکنان سواحل قطبیِ شمال شرق [[سیبری]]، [[امریکای شمالی، قاره\|امریکای شمالی]]، و [[گرینلند]]. اگرچه اینوئیت‌ها مردمانی پراکنده بودند که در مناطقی بی‌بهره از تمدن به دشواری می‌زیستند، سنّت‌های گفتاری و تجسّمی آنان، که بیش از ۲هزار سال پیشینه دارد، به حد شگفت‌آوری مشابه یکدیگرند. هنر ایشان بازتابندۀ اعتقادشان به [[آنیمیسم]]<ref>animism</ref> (این‌که هر چیزی، چه جان‌دار و چه بی‌جان، نفس یا روح زنده‌ای دارد)، و وابستگی‌شان به شکار است. در بیشتر تصاویر آنان، پرنده، چارپا، و ماهی وجود دارد. هنر تزیینی این مردمان، بسیاری از اشیای روزمره، ازجمله ابزارها، سلاح‌ها، جامه‌ها، و تعویذ‌ها و طلسم‌ها، را دربر می‌گرفت. همچنین تصاویر ریزنگارانۀ نظر‌گیری با خطوط چکیده‌نما<ref>stylized </ref>ی ساده، از چوب، استخوان، سنگ‌صابونی، عاج فیل آبی، و [[شاخ گوزن]] می‌ساختند، یا صحنه‌های شکار را با تراش یا حکّاکی این مواد، خلق می‌کردند. پیکره‌ها در ابتدا کارکرد جادویی یا دینی داشتند، و یا همچون تعویذ با شخص حمل می‌شدند و یا در آیین‌های شَمَنی<ref>shamanism </ref> (برقراری ارتباط با عالم ارواح) به‌کار می‌رفتند. با این‌که اینوئیت‌ها سنن و شیوۀ زندگی کوچ‌نشینی خود را تا دهه‌های نخست قرن ۲۰ حفظ کردند، اکنون بیشتر از گذشته سکونت دائمی یافته‌اند و غرب‌گرا شده‌اند و بسیاری از آثار هنری‌شان فقط برای گردشگران تولید می‌شود. نام اینوئیت برگرفته از واژۀ اینوک<ref>inuk </ref>، به‌معنای «انسان»، است. اینوئیت را «اسکیمو<ref>Eskimo </ref>» نیز خوانده‌اند، ولی اسکیمو نام اهانت‌آمیزی به‌معنای «گوشت‌خام‌خوار» است، که سرخ‌پوستان آلگونکوئین<ref>Algonquian American Indians

	</ref>~~ ~~بر آنان نهادند، و استعمارگران اروپایی نیز آن‌ را به‌کار بردند.		</ref> بر آنان نهادند، و استعمارگران اروپایی نیز آن‌ را به‌کار بردند.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اینوییت، هنر را به اینوئیت، هنر منتقل کرد

2024-11-27T15:40:10Z

Mohammadi3 صفحهٔ اینوییت، هنر را به اینوئیت، هنر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۰
(بدون تفاوت)

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اینوئیت، هنر (Inuit art)

هنر اینوئیت‌ها، ساکنان سواحل قطبیِ شمال شرق سیبری، امریکای شمالی، و گرینلند. اگرچه اینوئیت‌ها مردمانی پراکنده بودند که در مناطقی بی‌بهره از تمدن به دشواری می‌زیستند، سنّت‌های گفتاری و تجسّمی آنان، که بیش از ۲هزار سال پیشینه دارد، به حد شگفت‌آوری مشابه یکدیگرند. هنر ایشان بازتابندۀ اعتقادشان به آنیمیسم<ref>animism</ref> (این‌که هر چیزی، چه جان‌دار و چه بی‌جان، نفس یا روح زنده‌ای دارد)، و وابستگی‌شان به شکار است. در بیشتر تصاویر آنان، پرنده، چارپا، و ماهی وجود دارد. هنر تزیینی این مردمان، بسیاری از اشیای روزمره، ازجمله ابزارها، سلاح‌ها، جامه‌ها، و تعویذ‌ها و طلسم‌ها، را دربر می‌گرفت. همچنین تصاویر ریزنگارانۀ نظر‌گیری با خطوط چکیده‌نما<ref>stylized </ref>ی ساده، از چوب، استخوان، سنگ‌صابونی، عاج فیل آبی، و شاخ گوزن می‌ساختند، یا صحنه‌های شکار را با تراش یا حکّاکی این مواد، خلق می‌کردند. پیکره‌ها در ابتدا کارکرد جادویی یا دینی داشتند، و یا همچون تعویذ با شخص حمل می‌شدند و یا در آیین‌های شَمَنی<ref>shamanism </ref> (برقراری ارتباط با عالم ارواح) به‌کار می‌رفتند. با این‌که اینوئیت‌ها سنن و شیوۀ زندگی کوچ‌نشینی خود را تا دهه‌های نخست قرن ۲۰ حفظ کردند، اکنون بیشتر از گذشته سکونت دائمی یافته‌اند و غرب‌گرا شده‌اند و بسیاری از آثار هنری‌شان فقط برای گردشگران تولید می‌شود. نام اینوئیت برگرفته از واژۀ اینوک<ref>inuk </ref>، به‌معنای «انسان»، است. اینوئیت را «اسکیمو<ref>Eskimo </ref>» نیز خوانده‌اند، ولی اسکیمو نام اهانت‌آمیزی به‌معنای «گوشت‌خام‌خوار» است، که سرخ‌پوستان آلگونکوئین<ref>Algonquian American Indians

</ref> بر آنان نهادند، و استعمارگران اروپایی نیز آن‌ را به‌کار بردند.

 

----

[[Category:هنر]] [[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]