برامانته - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۸

2024-11-28T21:38:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio		(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio

	</ref>) معمار و هنرمند ایتالیایی. به‌سبک [[رنسانس، معماری\|رنسانس]] متعالی<ref>High Renaissance </ref> کار می‌کرد. پاپ [[یولیوس دوم (۱۴۴۳م ـ۱۵۱۳)\|یولیوس دوم]]<ref>Pope Julius II </ref> او را که از طرح‌های کلاسیک و آثار [[داوینچی، ~~لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)~~\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> متأثّر بود، برای بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و [[سان پیترو، کلیسای جامع\|کلیسای سان پیترو]]<ref>St Peter’s Basilica </ref> در رُم دعوت کرد. تمپی‌یتو (پرستشگاه کوچک)<ref>Tempietto </ref> سان پیترو<ref>San Pietro </ref> در مونتوریو<ref>Montorio </ref>، رم (شروع ~~۱۵۰۲~~ و تکمیل ح ~~۱۵۱۰~~)، احتمالاً مهم‌ترین اثر تکمیل‌شدۀ اوست. این بنای ستون‌دار مدوّر علی‌رغم اندازۀ کوچکش، از همان عظمت و اصالت بناهای روم باستان برخوردار است. برامانته نزد [[~~بارتولومیو،~~ فرا ~~(ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)~~\|فرا بارتولومّئو]]<ref>Fra Bartolommeo </ref> نقاشی آموخت. از حدود ۱۴۸۰ تا ~~۱۴۹۹،~~ در [[میلان]] کار کرد و پس از آن به رُم رفت. نخستین‌بار در ۱۴۸۵م در میلان به معماری پرداخت. در آن سال بازسازی کلیسای سانتا ماریا پرسو سان ساتیرو<ref>Church of Santa Maria Presso San Satiro </ref> را آغاز کرد و در سال‌های ~~۱۴۹۲ـ۱۴۹۷،~~ مخارجۀ<ref>apse </ref> پشتخان کلیسا، بازوهای عرضی<ref>transepts </ref>، تقاطع‌گاه<ref>crossing </ref>، و گنبد کلیسای سانتا ماریا دل گراتسی<ref>Santa Maria delle Grazie </ref> را ساخت. در رُم علاوه‌بر تمپی‌یتو، رواق سانتا ماریا دلا پاسه<ref>Santa Maria della Pace </ref> (۱۵۰۰م) را نیز طرّاحی کرد. احتمالاً در طرّاحی کاخ کانچلریا<ref>Cancelleria Palace</ref>، که در ~~۱۵۱۱~~ تکمیل شد، نیز نقش داشته است. برامانته حدود ~~۱۵۰۴،~~ با افزودن دو راهروی مطوّل به پیرامون حیاط، مجتمع ساختمان‌های تودرتوی دربرگیرندۀ کاخ واتیکان و کلاه‌فرنگی را تغییر داد. اما این طرح قبل از درگذشت پاپ و برامانته تکمیل نشد؛ پی آن ناقص بود و بخش عمدۀ کار باید از نو اجرا می‌شد.		</ref>) معمار و هنرمند ایتالیایی. به‌سبک [[رنسانس، معماری\|رنسانس]] متعالی<ref>High Renaissance </ref> کار می‌کرد. پاپ [[یولیوس دوم (۱۴۴۳م ـ۱۵۱۳)\|یولیوس دوم]]<ref>Pope Julius II </ref> او را که از طرح‌های کلاسیک و آثار [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> متأثّر بود، برای بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و [[سان پیترو، کلیسای جامع\|کلیسای سان پیترو]]<ref>St Peter’s Basilica </ref> در رُم دعوت کرد. تمپی‌یتو (پرستشگاه کوچک)<ref>Tempietto </ref> سان پیترو<ref>San Pietro </ref> در مونتوریو<ref>Montorio </ref>، رم (شروع ۱۵۰۲م و تکمیل ح ۱۵۱۰م)، احتمالاً مهم‌ترین اثر تکمیل‌شدۀ اوست. این بنای ستون‌دار مدوّر علی‌رغم اندازۀ کوچکش، از همان عظمت و اصالت بناهای روم باستان برخوردار است. برامانته نزد [[بارتولومئو، فرا\|فرا بارتولومّئو]]<ref>Fra Bartolommeo </ref> نقاشی آموخت. از حدود ۱۴۸۰ تا ۱۴۹۹م، در [[میلان]] کار کرد و پس از آن به رُم رفت. نخستین‌بار در ۱۴۸۵م در میلان به معماری پرداخت. در آن سال بازسازی کلیسای سانتا ماریا پرسو سان ساتیرو<ref>Church of Santa Maria Presso San Satiro </ref> را آغاز کرد و در سال‌های ۱۴۹۲ـ۱۴۹۷م، مخارجۀ<ref>apse </ref> پشتخان کلیسا، بازوهای عرضی<ref>transepts </ref>، تقاطع‌گاه<ref>crossing </ref>، و گنبد کلیسای سانتا ماریا دل گراتسی<ref>Santa Maria delle Grazie </ref> را ساخت. در رُم علاوه‌بر تمپی‌یتو، رواق سانتا ماریا دلا پاسه<ref>Santa Maria della Pace </ref> (۱۵۰۰م) را نیز طرّاحی کرد. احتمالاً در طرّاحی کاخ کانچلریا<ref>Cancelleria Palace</ref>، که در ۱۵۱۱م تکمیل شد، نیز نقش داشته است. برامانته حدود ۱۵۰۴م، با افزودن دو راهروی مطوّل به پیرامون حیاط، مجتمع ساختمان‌های تودرتوی دربرگیرندۀ کاخ واتیکان و کلاه‌فرنگی را تغییر داد. اما این طرح قبل از درگذشت پاپ و برامانته تکمیل نشد؛ پی آن ناقص بود و بخش عمدۀ کار باید از نو اجرا می‌شد.

Nazanin در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۶

2023-12-03T06:36:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۶
خط ۸:		خط ۸:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۴۴۴م		\|زادروز=۱۴۴۴م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۵۱۴ م~~		\|تاریخ مرگ=۱۵۱۴م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=ایتالیایی		\|ملیت=ایتالیایی

Nazanin در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۳

2023-12-03T04:23:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و کلیسای سان پیترو[
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =معماری		\|گروه مقاله =معماری

Nazanin در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۱

2023-12-03T04:21:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio		(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio

	</ref>) معمار و هنرمند ایتالیایی. به‌سبک رنسانس متعالی<ref>High Renaissance </ref> کار می‌کرد. پاپ یولیوس دوم<ref>Pope Julius II </ref> او را که از طرح‌های کلاسیک و آثار لئوناردو داوینچی<ref>Leonardo da Vinci </ref> متأثّر بود، برای بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و کلیسای سان ~~پیِترو~~<ref>St Peter’s Basilica </ref> در رُم دعوت کرد. تمپی‌یتو (پرستشگاه کوچک)<ref>Tempietto </ref> سان ~~پیِترو~~<ref>San Pietro </ref> در مونتوریو<ref>Montorio </ref>، رم (شروع ۱۵۰۲ و تکمیل ح ۱۵۱۰)، احتمالاً مهم‌ترین اثر تکمیل‌شدۀ اوست. این بنای ~~ستون‌دارِ~~ مدوّر علی‌رغم اندازۀ کوچکش، از همان عظمت و اصالت بناهای روم باستان برخوردار است. برامانته نزد فرا بارتولومّئو<ref>Fra Bartolommeo </ref> نقاشی آموخت. از حدود ۱۴۸۰ تا ۱۴۹۹، در میلان کار کرد و پس از آن به رُم رفت. نخستین‌بار در ۱۴۸۵م در میلان به معماری پرداخت. در آن سال بازسازی کلیسای سانتا ماریا پرسو سان ساتیرو<ref>Church of Santa Maria Presso San Satiro </ref> را آغاز کرد و در سال‌های ۱۴۹۲ـ۱۴۹۷، مخارجۀ<ref>apse </ref> پشتخان کلیسا، بازوهای عرضی<ref>transepts </ref>، تقاطع‌گاه<ref>crossing </ref>، و گنبد کلیسای سانتا ماریا دل گراتسی<ref>Santa Maria delle Grazie </ref> را ساخت. در رُم علاوه‌بر تمپی‌یتو، رواق سانتا ماریا دلا پاسه<ref>Santa Maria della Pace </ref> (۱۵۰۰م) را نیز طرّاحی کرد. احتمالاً در ~~طرّاحیِ~~ کاخ ~~کانچلِریا~~<ref>Cancelleria Palace</ref>، که در ۱۵۱۱ تکمیل شد، نیز نقش داشته است. برامانته حدود ۱۵۰۴، با افزودن دو راهروی مطوّل به پیرامون حیاط، مجتمع ساختمان‌های تودرتوی دربرگیرندۀ کاخ واتیکان و کلاه‌فرنگی را تغییر داد. اما این طرح قبل از ~~درگذشتِ~~ پاپ و برامانته تکمیل نشد؛ ~~پیِ~~ آن ناقص بود و بخش عمدۀ کار باید از نو اجرا می‌شد.		</ref>) معمار و هنرمند ایتالیایی. به‌سبک [[رنسانس، معماری\|رنسانس]] متعالی<ref>High Renaissance </ref> کار می‌کرد. پاپ [[یولیوس دوم (۱۴۴۳م ـ۱۵۱۳)\|یولیوس دوم]]<ref>Pope Julius II </ref> او را که از طرح‌های کلاسیک و آثار [[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> متأثّر بود، برای بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و [[سان پیترو، کلیسای جامع\|کلیسای سان پیترو]]<ref>St Peter’s Basilica </ref> در رُم دعوت کرد. تمپی‌یتو (پرستشگاه کوچک)<ref>Tempietto </ref> سان پیترو<ref>San Pietro </ref> در مونتوریو<ref>Montorio </ref>، رم (شروع ۱۵۰۲ و تکمیل ح ۱۵۱۰)، احتمالاً مهم‌ترین اثر تکمیل‌شدۀ اوست. این بنای ستون‌دار مدوّر علی‌رغم اندازۀ کوچکش، از همان عظمت و اصالت بناهای روم باستان برخوردار است. برامانته نزد [[بارتولومیو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)\|فرا بارتولومّئو]]<ref>Fra Bartolommeo </ref> نقاشی آموخت. از حدود ۱۴۸۰ تا ۱۴۹۹، در [[میلان]] کار کرد و پس از آن به رُم رفت. نخستین‌بار در ۱۴۸۵م در میلان به معماری پرداخت. در آن سال بازسازی کلیسای سانتا ماریا پرسو سان ساتیرو<ref>Church of Santa Maria Presso San Satiro </ref> را آغاز کرد و در سال‌های ۱۴۹۲ـ۱۴۹۷، مخارجۀ<ref>apse </ref> پشتخان کلیسا، بازوهای عرضی<ref>transepts </ref>، تقاطع‌گاه<ref>crossing </ref>، و گنبد کلیسای سانتا ماریا دل گراتسی<ref>Santa Maria delle Grazie </ref> را ساخت. در رُم علاوه‌بر تمپی‌یتو، رواق سانتا ماریا دلا پاسه<ref>Santa Maria della Pace </ref> (۱۵۰۰م) را نیز طرّاحی کرد. احتمالاً در طرّاحی کاخ کانچلریا<ref>Cancelleria Palace</ref>، که در ۱۵۱۱ تکمیل شد، نیز نقش داشته است. برامانته حدود ۱۵۰۴، با افزودن دو راهروی مطوّل به پیرامون حیاط، مجتمع ساختمان‌های تودرتوی دربرگیرندۀ کاخ واتیکان و کلاه‌فرنگی را تغییر داد. اما این طرح قبل از درگذشت پاپ و برامانته تکمیل نشد؛ پی آن ناقص بود و بخش عمدۀ کار باید از نو اجرا می‌شد.

Nazanin در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۱۴

2023-12-03T04:14:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۱۴
خط ۱:		خط ۱:

	~~برامانْته (۱۴۴۴م ـ۱۵۱۴)(Bramante)<br/> [[File:12161900.jpg\|thumb\|پرستشگاه سان پيترو در مونتوريو، رم]]~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			برامانته (۱۴۴۴م ـ۱۵۱۴)(Bramante)<br/> [[File:12161900.jpg\|thumb\|پرستشگاه سان پيترو در مونتوريو، رم]]
	(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio		(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

برامانْته (۱۴۴۴م ـ۱۵۱۴)(Bramante)<br/> [[File:12161900.jpg|thumb|پرستشگاه سان پيترو در مونتوريو، رم]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =برامانته
|نام =Bramante
|نام دیگر=
|نام اصلی=دوناتو دی پاسکوتچو
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۴۴۴م
|تاریخ مرگ=۱۵۱۴ م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =رنسانس متعالی
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

(نام اصلی: دوناتو دی پاسکوتچو<ref>Donato di Pascuccio

</ref>) معمار و هنرمند ایتالیایی. به‌سبک رنسانس متعالی<ref>High Renaissance </ref> کار می‌کرد. پاپ یولیوس دوم<ref>Pope Julius II </ref> او را که از طرح‌های کلاسیک و آثار لئوناردو داوینچی<ref>Leonardo da Vinci </ref> متأثّر بود، برای بازسازی بخشی از کاخ واتیکان و کلیسای سان پیِترو<ref>St Peter’s Basilica </ref> در رُم دعوت کرد. تمپی‌یتو (پرستشگاه کوچک)<ref>Tempietto </ref> سان پیِترو<ref>San Pietro </ref> در مونتوریو<ref>Montorio </ref>، رم (شروع ۱۵۰۲ و تکمیل ح ۱۵۱۰)، احتمالاً مهم‌ترین اثر تکمیل‌شدۀ اوست. این بنای ستون‌دارِ مدوّر علی‌رغم اندازۀ کوچکش، از همان عظمت و اصالت بناهای روم باستان برخوردار است. برامانته نزد فرا بارتولومّئو<ref>Fra Bartolommeo </ref> نقاشی آموخت. از حدود ۱۴۸۰ تا ۱۴۹۹، در میلان کار کرد و پس از آن به رُم رفت. نخستین‌بار در ۱۴۸۵م در میلان به معماری پرداخت. در آن سال بازسازی کلیسای سانتا ماریا پرسو سان ساتیرو<ref>Church of Santa Maria Presso San Satiro </ref> را آغاز کرد و در سال‌های ۱۴۹۲ـ۱۴۹۷، مخارجۀ<ref>apse </ref> پشتخان کلیسا، بازوهای عرضی<ref>transepts </ref>، تقاطع‌گاه<ref>crossing </ref>، و گنبد کلیسای سانتا ماریا دل گراتسی<ref>Santa Maria delle Grazie </ref> را ساخت. در رُم علاوه‌بر تمپی‌یتو، رواق سانتا ماریا دلا پاسه<ref>Santa Maria della Pace </ref> (۱۵۰۰م) را نیز طرّاحی کرد. احتمالاً در طرّاحیِ کاخ کانچلِریا<ref>Cancelleria Palace</ref>، که در ۱۵۱۱ تکمیل شد، نیز نقش داشته است. برامانته حدود ۱۵۰۴، با افزودن دو راهروی مطوّل به پیرامون حیاط، مجتمع ساختمان‌های تودرتوی دربرگیرندۀ کاخ واتیکان و کلاه‌فرنگی را تغییر داد. اما این طرح قبل از درگذشتِ پاپ و برامانته تکمیل نشد؛ پیِ آن ناقص بود و بخش عمدۀ کار باید از نو اجرا می‌شد.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان پیش از قرن 20 - اشخاص]]