Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

بِنِدیکْتیان (Benedictines)

فرقۀ راهبان<ref>monks

</ref> و راهبگان<ref>nuns </ref> کاتولیک رومی، پیروان نظام رهبانی قدیس بندیکتوس<ref>Benedict</ref> نورسیایی<ref> Nursian </ref> ( ـ ح ۵۴۷م). بندیکتوس دوازده صومعۀ بندیکتی نخستین را در اوایل قرن ۶م در سوبیاکو<ref>Subiaco </ref> نزدیک رم بنیاد نهاد. سپس دیر<ref>abbey</ref> مشهور فرقه را در مونته کاسّینو<ref> Monte Cassino</ref> تأسیس کرد و در آن‌جا مقرراتی را پی‌افکند که ویژگی‌ها و بنیان رهبانیت<ref> monasticism </ref> غربی شد. با داوری آن زمان، نظام بندیکتی ریاضت یا زهد<ref>austerity or asceticism </ref> شدیدی را تحمیل نمی‌کرد و برای راهبان حقِ برخورداری از سرپناه و پوشاک و خوراک کافی قائل بود؛ بسته به فصل سال و ایام عید، راهبان روزانه چهار تا هشت ساعت را به عبادت و هفت تا هشت ساعت را به خواب اختصاص می‌دادند و بقیۀ روز، تقریباً به‌طور مساوی بین کار (معمولاً زراعت) و مطالعه تقسیم می‌شد. رئیس دیر<ref>abbot </ref> سیطرۀ کامل بر جامعۀ راهبان داشت، اما خود نیز تابع نظم و ملزم به مشورت با اعضا در موارد مهم بود. در حیات بندیکتوس، شاگردان او نظامش را در سرتاسر اروپای مرکزی و غربی اشاعه دادند، چنان‌که قرن‌ها، تا زمانی‌ که راهبان اوگوستینی<ref>Austin Friars </ref> در قرن ۱۱م و فرقه‌های فقرا<ref>mendicant orders </ref> در قرن ۱۳م پدید آمدند، تنها نظامِ رهبانی مهم در آن سرزمین‌ها بود. گرگوریوس اول<ref>Gregory I </ref> نخستین تن از ۵۰ بندیکتی بود که تا امروز به مقام پاپی رسیده‌اند. لئوی چهارم<ref>Leo IV </ref>، گرگوریوس هفتم<ref>Gregory VII</ref>، پیوس هفتم<ref> Pius VII </ref>، و گرگوریوس شانزدهم<ref>Gregory XVI </ref>، چهار پاپ دیگر از این میان بودند. اوگوستین قدیس<ref>St Augustine </ref>، شاگرد گرگوریوس کبیر<ref>Gregory the Great </ref>، در اواخر قرن ۶م نظام بندیکتی را به انگلستان برد و در صدر فهرست بلندبالای سراسقف‌<ref>archbishop </ref>های بندیکتی کنتربری<ref>Canterbury </ref> قرار گرفت. تا ۱۳۵۴م، ۲۴ پاپ<ref>pope </ref>، ۲۰۰ کاردینال<ref>cardinal </ref>، ۷هزار سراسقف، ۱۵هزار اسقف<ref>bishop </ref>، ۱۵۶۰ قدیس<ref>saint </ref>، و ۵هزار روحانی مقدس<ref>holy person </ref> شایستۀ قدیس از بندیکتیان بودند. همچنین، ۲۰ امپراتور، ۱۰ امپراتریس، ۴۷ شاه، ۵۰ ملکه، و درباریان و نجیب‌زادگان بسیاری از میان ‌آنان برخاسته بودند. این فرقه با دیرهای کوچک و بزرگش در قرن بیستم در امریکا نیز گسترش یافت. بسیاری از آن‌ها مدرسه یا کالج هم دارند. جامۀ بندیکتیان متشکل از یک قبا و یک لباده و بر روی آن یک ردای باشلق‌دار است. دستوری دربارۀ رنگ آن‌ها وجود ندارد و احتمالاً لباس نخستین بندیکتی‌ها به رنگ سفید، رنگ طبیعی پشم، بوده. اما قرن‌ها رنگِ غالب سیاه بوده است و از این‌رو بندیکتیان به «سیاه‌راهبان<ref>black monks</ref>» نیز مشهور بوده‌اند.

 

----

[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]] [[Category:مسیحیت – فرقه ها، مکاتب و جوامع]] [[Category:عرفان]] [[Category:اشخاص و فرقه ها]]

بندیکتیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳