https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7 2026-04-04T14:59:26Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010244686&oldid=prev 2025-06-10T06:41:09Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)</del>|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344ش) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344ش) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349ش). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹ش). در سال ۱۳۵۱ش به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ش با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349ش). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹ش). در سال ۱۳۵۱ش به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ش با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> </table>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010242076&oldid=prev 2025-05-29T18:47:55Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1344</del>) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1344ش</ins>) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1349</del>). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۹</del>). در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱ </del>به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۳ </del>با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1349ش</ins>). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۹ش</ins>). در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱ش </ins>به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۳ش </ins>با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)</del>|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (خواننده)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (خواننده)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010239116&oldid=prev 2025-05-20T19:03:46Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۱۳ش)</del>|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l35">خط ۳۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(آمل ۱۳۱۲ش)</del>|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاشان ۱۳۱۲ش</del>)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خواننده</ins>)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010238824&oldid=prev 2025-05-20T06:44:43Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31">خط ۳۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶ش).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)</del>|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(مشهد ۱۳۱۴ش )</del>|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010237575&oldid=prev 2025-05-16T20:50:49Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l35">خط ۳۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۱۳۲۱ش)</del>|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010237559&oldid=prev 2025-05-16T20:39:21Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۶</del>).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۶ش</ins>).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۲3ش)</del>|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله (۱۳۲۱ش)|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله (۱۳۲۱ش)|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010234957&oldid=prev 2025-05-06T08:02:34Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|</ins>اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|</ins>محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[اکبر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زنجان پور</del>|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زنجان پور، </ins>اکبر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۲3ش)</ins>|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طهمورث، سیاوش|</ins>سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|</ins>سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|</ins>پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله (۱۳۲۱ش)|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله (۱۳۲۱ش)|فضل‌الله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010162345&oldid=prev 2023-12-30T09:36:05Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در هنرستان موسیقی ملی پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>هنرستان موسیقی ملی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> </table>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010162344&oldid=prev 2023-12-30T09:35:38Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31">خط ۳۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در هنرستان موسیقی ملی پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در هنرستان موسیقی ملی پرداخت (از سال ۱۳۴۶).  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون فرامرز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایور، </del>حسن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کسایی، </del>علی‌اصغر بهاری و جلیل شهناز برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|</ins>فرامرز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|</ins>حسن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|</ins>علی‌اصغر بهاری<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|</ins>جلیل شهناز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[اکبر زنجان پور|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[اکبر زنجان پور|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی اسدالله ملک گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان (فرهنگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شریف، </del>اسدالله ملک، منصور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نریمان، </del>فضل‌الله توکل و جهانگیر ملک) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|</ins>اسدالله ملک<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|</ins>فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شریف]]، </ins>اسدالله ملک، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نریمان، </ins>منصور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله (۱۳۲۱ش)|</ins>فضل‌الله توکل<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|</ins>جهانگیر ملک<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملک‌پور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.</div></td></tr> </table>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%86%DB%8C%D8%A7&diff=2010072280&oldid=prev 2020-03-09T08:37:29Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه زندگینامه<br /> |عنوان = بهزاد رضوی‌نیا<br /> |نام =غلامعباس رضوی‌نیا<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی=<br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز= یزد 1331ش<br /> |تاریخ مرگ=تهران 12 فروردین 1385ش <br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل= موسیقی- جامعه‌ی باربد/ لیسانس جامعه‌شناسی- دانشگاه تهران  <br /> | شغل و تخصص اصلی = نوازنده‌ی تنبک<br /> |سبک = سنتی<br /> |مکتب =<br /> |سمت = <br /> |جوایز و افتخارات =<br /> |آثار = ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، تنها رفتی (با پیانوی ملک‌پور)، جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان، یاد فردین (با صدای ایرج) <br /> |گروه مقاله =موسیقی<br /> |دوره =<br /> |فعالیت های مهم =<br /> |رشته =<br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}<br /> [[پرونده:2042152047.jpg|جایگزین=بهزاد رضوی‌نیا|بندانگشتی|بهزاد رضوی‌نیا]]<br /> بهزاد رضوی‏‌نیا (یزد 1331ش- تهران 12 فروردین 1385ش)<br /> <br /> <br /> (نام اصلی: غلامعباس رضوی‌نیا) نوازنده‌ی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در دوره‌ی دبیرستان برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی به کلاس‌های آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعه‌ی باربد]] به صورت رایگان تشکیل می‌شد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در هنرستان موسیقی ملی پرداخت (از سال ۱۳۴۶). <br /> <br /> رضوی‌نیا در سال‌های پایانی دبیرستان در مسابقه‌های هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامه‏‌های ساز و آواز گروه‌نوازی، هم‌نوازی و تک‌نوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون فرامرز پایور، حسن کسایی، علی‌اصغر بهاری و جلیل شهناز برنامه‌های متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامه‌ی تک‌نوازان رادیو همکاری کرده است. <br /> <br /> رضوی‌نیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعه‌شناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخن‏گوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره‌ی تئاتر در نمایش &#039;&#039;مروارید&#039;&#039; (به کارگردانی [[اکبر زنجان پور|اکبر زنجان‌پور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهده‌ی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‌‏های &#039;&#039;سوگ سیاوش&#039;&#039; (به کارگردانی [[سیاوش طهمورث]]) و نمایش &#039;&#039;من به باغ عرفان&#039;&#039; (روایتی از زندگی [[سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگ‌ها و ملودی‌های اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های دو دهه‌ی آخر عمر رضوی‌نیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینه‌ی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد. <br /> <br /> رضوی‌نیا در طول سال‌های فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی اسدالله ملک گروه هم‌نوازان را پایه‌گذاری کرده است. او همراه گروه تک‌نوازان (فرهنگ شریف، اسدالله ملک، منصور نریمان، فضل‌الله توکل و جهانگیر ملک) 600 برنامه تولید کرده‌اند که از این میان 400 برنامه به تنبک‌نوازی او اختصاص داشته است. &#039;&#039;ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع&#039;&#039; (تک‌نوازی با عود منصور نریمان)، &#039;&#039;تنها رفتی&#039;&#039; (با پیانوی ملک‌پور)، &#039;&#039;جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزل‌خوان و یاد فردین&#039;&#039; (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبوم‌های منتشرشده‌ی اوست. <br /> <br /> بهروز رضوی‌نیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br />  <br /> [[رده:موسیقی]]<br /> [[رده:ایران - اشخاص]]</div>

Reza rouzbahani