تئودوریک کبیر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ تیودوریک کبیر را به تئودوریک کبیر منتقل کرد

2025-01-05T15:14:15Z

Mohammadi3 صفحهٔ تیودوریک کبیر را به تئودوریک کبیر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۴
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴

2022-04-20T08:54:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۲:		خط ۲:
	تئودوریک کبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>		تئودوریک کبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
	[[پرونده: 14315700.jpg \| بندانگشتی\|تئودوريک کبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها<ref>Ostrogoths</ref> (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس<ref>Justinian </ref>، امپراتوری بیزانس<ref>Byzantine Empire </ref>، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر<ref>Theodemir </ref>، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی<ref>Eastern Roman Empire </ref> با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون<ref>Zeno </ref>، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین<ref>patrician </ref> به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ<ref>Alps </ref> به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر<ref>Odoacer </ref>، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی<ref>Germanic</ref> خدمتگزار روم<ref>feoderati </ref> که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس<ref>Sontius </ref> و ورونا<ref>Verona </ref> در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا<ref>Faenza </ref> شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها<ref>Visigoths </ref> و بورگوینی‌ها<ref>Burgundians </ref>، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا<ref>Adda </ref> در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا<ref>Ravenna</ref> را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم<ref>Noricum </ref>، دالماسی<ref>Dalmatia</ref> و پانونیا<ref>Pannonia</ref> (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها<ref>Franks</ref> و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه<ref>Vouillé</ref> در ۵۰۷م، آمالاریک<ref>Amalaric</ref>، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس<ref>Provence</ref> نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p><!--14315700-->		[[پرونده: 14315700.jpg \| بندانگشتی\|تئودوريک کبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها<ref>Ostrogoths</ref> (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس<ref>Justinian </ref>، امپراتوری بیزانس<ref>Byzantine Empire </ref>، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر<ref>Theodemir </ref>، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی<ref>Eastern Roman Empire </ref> با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون<ref>Zeno </ref>، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین<ref>patrician </ref> به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ<ref>Alps </ref> به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر<ref>Odoacer </ref>، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی<ref>Germanic</ref> خدمتگزار روم<ref>feoderati </ref> که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس<ref>Sontius </ref> و ورونا<ref>Verona </ref> در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا<ref>Faenza </ref> شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها<ref>Visigoths </ref> و بورگوینی‌ها<ref>Burgundians </ref>، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا<ref>Adda </ref> در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا<ref>Ravenna</ref> را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم<ref>Noricum </ref>، دالماسی<ref>Dalmatia</ref> و پانونیا<ref>Pannonia</ref> (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها<ref>Franks</ref> و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه<ref>Vouillé</ref> در ۵۰۷م، آمالاریک<ref>Amalaric</ref>، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس<ref>Provence</ref> نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p><!--14315700-->

			----
	[[رده:تاریخ جهان]]		[[رده:تاریخ جهان]]
	[[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]		[[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]

Nazanin در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴

2022-04-20T08:54:05Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-تِئودوریکِ کَبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
+تئودوریک کبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
-[[پرونده: 14315700.jpg | بندانگشتی|تِئودوريکِ کَبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها۱ (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس۲، امپراتوری بیزانس۳، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر۴، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی۵ با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون۶، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین۷ به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ۸ به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر۹، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی۱۰ خدمتگزار روم۱۱ که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس۱۲ و ورونا۱۳ در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا۱۴ شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها۱۵ و بورگوینی‌ها۱۶، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا۱۷ در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا۱۸ را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم۱۹، دالماسی۲۰ و پانونیا۲۱ (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها۲۲ و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه۲۳ در ۵۰۷م، آمالاریک۲۴، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس۲۵ نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p>Ostrogoths
+[[پرونده: 14315700.jpg | بندانگشتی|تئودوريک کبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها<ref>Ostrogoths</ref> (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس<ref>Justinian </ref>، امپراتوری بیزانس<ref>Byzantine Empire </ref>، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر<ref>Theodemir </ref>، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی<ref>Eastern Roman Empire </ref> با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون<ref>Zeno </ref>، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین<ref>patrician </ref> به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ<ref>Alps </ref> به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر<ref>Odoacer </ref>، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی<ref>Germanic</ref> خدمتگزار روم<ref>feoderati </ref> که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس<ref>Sontius </ref> و ورونا<ref>Verona </ref> در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا<ref>Faenza </ref> شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها<ref>Visigoths </ref> و بورگوینی‌ها<ref>Burgundians </ref>، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا<ref>Adda </ref> در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا<ref>Ravenna</ref> را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم<ref>Noricum </ref>، دالماسی<ref>Dalmatia</ref> و پانونیا<ref>Pannonia</ref> (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها<ref>Franks</ref> و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه<ref>Vouillé</ref> در ۵۰۷م، آمالاریک<ref>Amalaric</ref>، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس<ref>Provence</ref> نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p><!--14315700-->
 [[رده:تاریخ جهان]]
 [[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]

Amir در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۵۸

2021-06-17T19:58:53Z

صفحهٔ تازه

تِئودوریکِ کَبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
[[پرونده: 14315700.jpg | بندانگشتی|تِئودوريکِ کَبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها۱ (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس۲، امپراتوری بیزانس۳، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر۴، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی۵ با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون۶، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین۷ به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ۸ به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر۹، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی۱۰ خدمتگزار روم۱۱ که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس۱۲ و ورونا۱۳ در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا۱۴ شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها۱۵ و بورگوینی‌ها۱۶، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا۱۷ در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا۱۸ را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم۱۹، دالماسی۲۰ و پانونیا۲۱ (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها۲۲ و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه۲۳ در ۵۰۷م، آمالاریک۲۴، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس۲۵ نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p>Ostrogoths
Justinian
Byzantine Empire
Theodemir
Eastern Roman Empire
Zeno
patrician
Alps
Odoacer
Germanic
feoderati
Sontius
Verona
Faenza
Visigoths
Burgundians
Adda
Ravenna
Noricum
Dalmatia
Pannonia
Franks
Vouillé
Amalaric
Provence

<br>
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]