https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 2026-07-02T03:05:54Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010295517&oldid=prev 2026-07-01T08:34:24Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید (کارگردان)|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید (کارگردان)|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:سینما]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:اصطلاحات، گونه ها و ژانر، تجهیزات]]</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010278289&oldid=prev 2025-11-12T05:21:56Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(کارگردان)</ins>|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010242426&oldid=prev 2025-05-30T18:06:47Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۱۲۷۷ـ۱۳۴۶ش)</del>|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی، مجید|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010235516&oldid=prev 2025-05-07T08:12:39Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخچه ورود سینما به ایران</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محسنی ، </del>مجید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(دماوند ۱۳۰۲ـ ۱۳۶۹)</del>|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله (۱۲۷۷ـ۱۳۴۶ش)|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محسنی، </ins>مجید|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله (۱۲۷۷ـ۱۳۴۶ش)|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010081536&oldid=prev 2020-07-12T17:21:03Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>تاریخچه ورود سینما به ایران<br /> <br /> نخستین ایرانی‌هایی که با اختراع نوظهور سینما آشنا شدند، مسافران و تاجرانی بودند که به قصد سیاحت و تجارت به اروپا و امریکا سفر می‌کردند. از جمله این افراد [[صحاف باشی تهرانی، ابراهیم (۱۲۴۳ـ۱۳۰۱ش)|ابراهیم صحاف‌باشی تهرانی]] بود که در 1276ش، در دورۀ سلطنت مظفرالدین‌شاه، به سفر فرنگ رفت و در امریکا، دو سال پس از اختراع سینما، عکس متحرک را در تماشاخانۀ پالس دید و یک دستگاه سینماتوگراف خریداری کرد و به ایران آورد. چندی بعد گوشه‌ای از حیاط پشت مغازۀ آنتیک‌فروشی خود را، واقع در ضلع غربی خیابان لاله‌زار نو، به سالن سینما تبدیل و به نمایش فیلم اقدام کرد. فقط اعیان و اشراف، همچون اتابک اعظم و علاءالدوله، مشتریان سینمای خصوصی صحاف‌باشی بودند. همچنین در رمضان 1322ق/1283ش در ابتدای خیابان چراغ‌گاز (امیرکبیر)، سینمایی دایر کرد که ورود به آن برای عموم، به جز زن‌ها، آزاد بود. مشتریان دیگر مظفرالدین‌شاه و میرزا ابراهیم عکاس‌باشی بودند که پنج سال پس از اختراع سینماتوگراف و سه سال بعد از سیر و سیاحت صحاف‌باشی، در 1279 به پاریس رفتند و با دستگاه نمایش فیلم و دوربین فیلمبرداری آشنا شدند. عکاس‌‌باشی، به دستور شاه قاجار، نمونه‌ای از این دستگاه‌ها را خریداری کرد و به ایران آورد، و خودش در اوستاند بلژیک در روز جشن عید گل، از شاه و همراهانش فیلم گرفت. پس از بازگشت به ایران تصاویر کوتاه دیگری از رژۀ قشون، کوچه و بازار تهران و شکار و تفریحات شاه، فیلمبرداری کرد. با عمومی‌ترشدن فعالیت‌های سینمایی، افراد دیگری همچون مهدی روسی‌خان، آقایوف و [[پاتماگریان، آرتاشس (تبریز ۱۲۴۲ـ۱۳۰۷ش)|آرتاشس پاتماگریان]] (اردشیرخان ارمنی) «تماشاخانه‌های عکس متحرک» را برای استفادۀ عموم ایجاد کردند، که کار اغلب آن‌ها با اقبال مواجه شد. روسی‌خان، پس از استقبال، بر تعداد ماشین‌های سینماتوگراف و تماشاخانه‌های خود افزود و با رقبایش به رقابت پرداخت. پس از انحلال سلسلۀ قاجار، افراد دیگری همچون [[معتضدی، خان بابا (تبریز ۱۲۷۱ـ۱۳۶۵ش)|خانبابا معتضدی]] و [[وکیلی، علی (۱۲۶۶ـ ۱۳۴۶ش)|علی وکیلی]]، نخستین سالن‌های سینمای دایمی را افتتاح و تالارهای مختلط زنانه و مردانه را ایجاد کردند و معتضدی و افراد دیگری چون عباس‌آقا عتیقه‌چی به فیلمبرداری از رویدادهای رسمی دربار و ساختن فیلم‌های خانوادگی و خصوصی پرداختند، و شرایط را برای تأسیس نخستین مدرسۀ آرتیستی سینما توسط [[اوهانیان، آوانس (عشق آباد ۱۲۷۹ـ۱۳۴۰ش)|آوانس اوگانیانس]] در 1309 و ساختن اولین فیلم سینمایی به نام آبی و رابی فراهم کردند. اوگانیانس و [[مرادی، ابراهیم (بندرانزلی ۱۲۷۸ـ۱۳۵۶ش)|ابراهیم مرادی]] در ایران و عبدالحسین سپنتا در هندوستان، در سال‌های سلطنت پهلوی اول، نُه فیلم ساختند و عرضه کردند و کار را به دست امثال دکتر [[کوشان، اسماعیل (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۶۲ش)|اسماعیل کوشان]]، [[دریابیگی، علی (بندر انزلی ۱۲۸۲ـ۱۳۷۰ش)|علی دریابیگی]]، [[محسنی ، مجید (دماوند ۱۳۰۲ـ ۱۳۶۹)|مجید محسنی]]، [[فمین، عنایت الله (عشق آباد ۱۲۸۹ـ۱۳۶۴ش)|عنایت‌الله فمین]]، معز دیوان فکری، [[خطیبی، پرویز (تهران ۱۳۰۲ـ لوس آنجلس ۱۳۷۲ش)|پرویز خطیبی]]، [[بایگان، فضل الله (۱۲۷۷ـ۱۳۴۶ش)|فضل‌الله بایگان]]، [[بدیع، محسن (بصره ۱۲۸۷ـ۱۳۶۷ش)|محسن بدیع]]، [[کسمایی، علی (تهران ۱۲۹۴ـ۱۳۹۱ش)|علی کسمایی]] و سایرین سپردند، که کار فیلم‌سازی را در دورۀ پهلوی دوم تداوم بخشیدند. در این دوره حضور و کوشش هنرمندان تئاتر برای رونق بخشیدن به فیلم‌سازی بسیار نظرگیر بود. نیز ← [[سینماهای ایران]]</div>

Mohammadi2