تریست، شهر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۷

2025-03-09T08:17:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	}} تریسْت، شهر (Trieste)		}} تریسْت، شهر (Trieste)

	[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|عمارت شهرداری شهر تریست]](به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ~~ونیز،~~ با 204,338 نفر جمعیت (2018) و 84.49 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 2 متری از سطح دریا واقع شده است. اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد ~~غذایی،~~ و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.		[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|عمارت شهرداری شهر تریست]](به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در [[فریولی ـ ونتسیا جولیا\|فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا]]<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل [[آدریاتیک، دریای\|دریای آدریاتیک]]<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل [[ونیز]]، با 204,338 نفر جمعیت (2018) و 84.49 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 2 متری از سطح دریا واقع شده است. اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های [[آلمان]] و [[اتریش]] در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]]، و [[رنگ]]. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و [[لومبارد]]<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری [[شارلمانی]]<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان [[جنگ جهانی دوم]] به اشغال نیروهای [[یوگسلاوی]] درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی [[ایستریا]]<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت [[سازمان ملل متحد]]<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد [[ایتالیا]] و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

Shahraabi در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۲

2025-03-05T08:02:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6		{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	\| کشور =ایتالیا		\| کشور =ایتالیا
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	\| موقعیت =ساحل دریای آدریاتیک، مقابل ونیز		\| موقعیت =ساحل دریای آدریاتیک، مقابل ونیز

	\| جمعیت =~~228~~,~~400~~ نفر		\| جمعیت = 204,338 نفر (2018)

	\| مساحت =		\| مساحت = 84.49 کیلومتر مربع


	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا = 2 متر
	\| تولیدات و صنایع مهم =تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و رنگ		\| تولیدات و صنایع مهم =تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و رنگ

Shahraabi در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۲

2025-03-05T08:02:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} تریسْت، شهر (Trieste)		}} تریسْت، شهر (Trieste)

	[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|عمارت شهرداری شهر تریست]](به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ~~۲۲۸~~,~~۴۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۲~~). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.		[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|عمارت شهرداری شهر تریست]](به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با 204,338 نفر جمعیت (2018) و 84.49 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 2 متری از سطح دریا واقع شده است. اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

Shahraabi در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۸

2025-03-05T07:58:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} تریسْت، شهر (Trieste)		}} تریسْت، شهر (Trieste)

	[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|~~تريسْت،~~ شهر]]~~[[File:14144100.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]]~~		[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|عمارت شهرداری شهر تریست]](به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ۲۲۸,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۲). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

	(به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ۲۲۸,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۲). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

Shahraabi در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۷

2025-03-05T07:57:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۷
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} تریسْت، شهر (Trieste)		}} تریسْت، شهر (Trieste)

	[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100-2.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100-3.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100-4.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100-5.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]]		[[File:14144100-1.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]][[File:14144100.jpg\|thumb\|تريسْت، شهر]]

	(به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ۲۲۸,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۲). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.		(به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ۲۲۸,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۲). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

Nazanin در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۶

2019-09-21T06:16:52Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =ایتالیا
| نام فارسی =تریسْت

|نام لاتین =Trieste

| استان =تریسْت
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =ساحل دریای آدریاتیک، مقابل ونیز

| جمعیت =228,400 نفر

| مساحت =

| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و رنگ

| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع از قرن 14م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن 16 و بقایایی از آثار رومی
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} تریسْت، شهر (Trieste)

[[File:14144100-1.jpg|thumb|تريسْت، شهر]][[File:14144100-2.jpg|thumb|تريسْت، شهر]][[File:14144100-3.jpg|thumb|تريسْت، شهر]][[File:14144100-4.jpg|thumb|تريسْت، شهر]][[File:14144100-5.jpg|thumb|تريسْت، شهر]][[File:14144100.jpg|thumb|تريسْت، شهر]]

(به ایتالیایی: تریسته؛ با نام باستانی ترگسته) بندری در فریولی‌ـ‌ونتسیا جولیا<ref>Friuli-Venezia Giulia</ref>، بر ساحل دریای آدریاتیک<ref>Aderiatic Sea</ref>، مقابل ونیز، با ۲۲۸,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۲). اقلیت بزرگی از اسلوونی‌ها بخشی از جمعیت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین بندر آدریاتیک، به طول ۱۳ کیلومتر، در امتداد خلیج تریست<ref>Gulf of Trieste</ref> است. تعمیرگاه‌های بزرگ کشتی و خط لولۀ نفت به پالایشگاه‌های آلمان و اتریش در این بندر واقع شده‌اند. سایر صنایع آن عبارت‌اند از تولید ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی، و رنگ. این شهر همچنین مرکز کشتی‌رانی و خدمات بیمۀ دریایی است. تریست از ۱۷۱۹ بندر آزاد بود و در قرن ۱۹ به‌منزلۀ راه اصلی برای اتریش توسعه یافت. بناهای مهم آن عبارت‌اند از کلیسای جامع از قرن ۱۴م؛ قلعه‌ای متعلق به قرن ۱۶، که در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ و بقایایی از آثار رومی. در ۱۷۸پ‌م رومی‌ها در این بندر مستقر شدند؛ در قرن ۱م به بندری پررونق تبدیل شد. پس از رومی‌ها، اوستروگوت<ref>Ostrogoth </ref>ها، بیزانسی<ref>Byzantin </ref>ها، و لومبارد<ref>Lombard </ref>ها بر شهر مسلط شدند؛ شهر مزبور سرانجام بخشی از امپراتوری شارلمانی<ref>Charlemagne </ref> شد. در قرون ۱۳ و ۱۴م ونیزی‌ها آن را اشغال کردند و سرانجام در ۱۳۸۲م خراج‌گذار اتریش شد. در پایان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای یوگسلاوی درآمد. در ۱۹۴۷، از شهر تریست و قسمتی از نوار ساحلی ایستریا<ref>Istria </ref>، سرزمینی به‌نام سرزمین آزاد تریست<ref>Trieste Frec Territory</ref>، تحت حمایت سازمان ملل متحد<ref>United Nations</ref>، تشکیل شد تا به ادعاهای متضاد ایتالیا و یوگسلاوی خاتمه داده شود. این سرزمین در سمت خشکی به یوگسلاوی محدود بود، به استثنای منتهی‌الیه شمال غربی که ۳ کیلومتر با ایتالیا مرز مشترک داشت. در ۱۹۵۴ شهر و اطراف آن به ایتالیا و نوار ساحلی به یوگسلاوی واگذار شد.

  

----
[[Category:جغرافیای اروپا]]
[[Category:جغرافیای انسانی ایتالیا]]
<references />