تقوایی، ناصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۷

2025-10-15T14:27:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.		<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.

			</p>
			<br>

	'''برخی از جوایز'''		'''برخی از جوایز'''

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۶

2025-10-15T14:26:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.		<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.



	'''برخی از جوایز'''		'''برخی از جوایز'''

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵

2025-10-15T14:25:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.

	<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.~~<p><p>~~'''برخی از جوایز'''		<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.

			'''برخی از جوایز'''

	* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>		* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵

2025-10-15T14:25:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران (۱۳۵۱)؛ نشان نقرهٔ ششمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران (۱۳۵۲)؛ شیر نقرۀ جشنوارۀ بین‌المللی فیلم ونیز (۱۹۷۲)؛ یوزپلنگ برنزی جشنوارۀ فیلم لوکارنو (۱۹۸۸)؛ ~~سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی~~ از بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر (1380)		\|جوایز و افتخارات =نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران (۱۳۵۱)؛ نشان نقرهٔ ششمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران (۱۳۵۲)؛ شیر نقرۀ جشنوارۀ بین‌المللی فیلم ونیز (۱۹۷۲)؛ یوزپلنگ برنزی جشنوارۀ فیلم لوکارنو (۱۹۸۸)؛ جایزۀ ویژۀ هیأت داوران از بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر (1380)
	\|آثار =مجموعۀ تلویزیونی دایی جان ناپلئون؛ آرامش در حضور ديگران؛ صادق كرده؛ نفرين؛ ناخدا خورشيد؛ ای ايران؛ كاغذ بی‌خط		\|آثار =مجموعۀ تلویزیونی دایی جان ناپلئون؛ آرامش در حضور ديگران؛ صادق كرده؛ نفرين؛ ناخدا خورشيد؛ ای ايران؛ كاغذ بی‌خط
	\|خویشاوندان سرشناس =شهرنوش پارسی‌پور (همسر سابق)		\|خویشاوندان سرشناس =شهرنوش پارسی‌پور (همسر سابق)
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.

			<p>تقوایی طی سال‌های پس از انقلاب همواره به خاطر سانسور آثارش معترض بود و به همین دلیل در دو دهۀ آخر زندگی جز برگزاری چند دوره کارگاه و تدریس، از فعالیت سینمایی فاصله گرفت. وی براثر ایست قلبی درگذشت.<p><p>'''برخی از جوایز'''
	'''برخی از جوایز'''

	* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>		* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>
خط ۴۲:		خط ۴۱:
	* <p>تندیس طلایی جشنوارۀ بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو برای فیلم کوتاه ''رهایی'' (۱۹۷۲)</p>		* <p>تندیس طلایی جشنوارۀ بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو برای فیلم کوتاه ''رهایی'' (۱۹۷۲)</p>
	* <p>یوزپلنگ برنزی جشنوارۀ فیلم لوکارنو برای فیلم ''ناخدا خورشید'' (۱۹۸۸)</p>		* <p>یوزپلنگ برنزی جشنوارۀ فیلم لوکارنو برای فیلم ''ناخدا خورشید'' (۱۹۸۸)</p>
	* <p>~~سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی~~ از [[بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر]] برای فیلم ''کاغذ بی‌خط'' (1380)</p>		* <p>جایزۀ ویژۀ هیأت داوران از [[بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر]] برای فیلم ''کاغذ بی‌خط'' (1380) (از طرف تقوایی پذیرفته نشد.)</p>
	<br>'''فهرست فیلم‌های بلند سینمایی'''		<br>'''فهرست فیلم‌های بلند سینمایی'''

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-10-15T07:04:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]فیلمساز، فیلمنامه'''‌'''نویس، عکاس و داستان'''‌'''نویس ایرانی. از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]]. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از: ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳-۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. <p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرد. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از: [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). در کارنامۀ تقوایی چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام وجود دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|''کوچک جنگلی'']] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان ''مردی از جنگل'' نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی ''چای تلخ'' را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]فیلمساز، فیلمنامه'''‌'''نویس، عکاس و داستان'''‌'''نویس ایرانی. از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]]. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از: ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳-۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. <p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرد. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از: [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). در کارنامۀ تقوایی چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام وجود دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|''کوچک جنگلی'']] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان ''مردی از جنگل'' نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی ''چای تلخ'' را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.~~<p><p>~~'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.


			'''برخی از جوایز'''

	* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>		* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰

2025-10-15T07:00:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	ناصر تقوایی (آبادان 19 تیر ۱۳۲۰ - تهران 22 مهر 1404ش)<br>		ناصر تقوایی (آبادان 19 تیر ۱۳۲۰ - تهران 22 مهر 1404ش) Nasser Taghvai<br>
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =		\|عنوان =ناصر تقوایی
	\|نام =~~ناصر تقوایی~~		\|نام =Nasser Taghvai
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=

Reza rouzbahani در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۳

2025-10-14T16:23:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]		}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]

	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]~~<p>داستان~~'''‌'''نویس، ~~فیلمنامه~~'''‌'''~~نویس، فیلمساز و عکاس~~ ایرانی. ~~تقوایی~~ از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] ~~است~~. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ~~۱۳۱۳ـ۱۳۴۵~~ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. ~~</p>~~<p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز ~~کرده است~~. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ ~~خود~~ چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]فیلمساز، فیلمنامه'''‌'''نویس، عکاس و داستان'''‌'''نویس ایرانی. از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]]. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از: ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳-۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. <p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرد. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از: [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). در کارنامۀ تقوایی چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام وجود دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|''کوچک جنگلی'']] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان ''مردی از جنگل'' نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی ''چای تلخ'' را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''

Reza rouzbahani در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۲

2025-10-14T15:42:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	ناصر تقوایی (آبادان 19 تیر ~~۱۳۲۰ش~~- )<br>		ناصر تقوایی (آبادان 19 تیر ۱۳۲۰ - تهران 22 مهر 1404ش)<br>
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =		\|عنوان =
خط ۸:		خط ۸:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=آبادان 19 تیر ۱۳۲۰ش		\|زادروز=آبادان 19 تیر ۱۳۲۰ش
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=تهران 22 مهر 1404ش
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=ایرانی		\|ملیت=ایرانی

Nazanin در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۶

2025-06-03T07:56:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]		}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]

	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین ~~(تبریز ۱۳۱۴ـ پاریس ۱۳۶۴ ش)~~\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''

Mohammadi3 در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۳

2025-05-20T17:53:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]		}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]

	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین (تبریز ۱۳۱۴ـ پاریس ۱۳۶۴ ش)\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[~~علیمحمد~~ افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین (تبریز ۱۳۱۴ـ پاریس ۱۳۶۴ ش)\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش ~~(تهران 1324ش)~~\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''

	* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>		* <p>نشان برنز پنجمین دورۀ جشنوارۀ سینمایی سپاس تهران برای فیلم ''صادق کرد''ه (۱۳۵۱)</p>
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	*''[[ای ایران (فیلم سینمایی)\|ای ايران]]'' (۱۳۶۸)		*''[[ای ایران (فیلم سینمایی)\|ای ايران]]'' (۱۳۶۸)
	*''[[کشتی یونانی (قصه‌های کیش: اپیزود اول)\|کشتی یونانی (قصه‌های كيش: اپيزود اول)]]'' (۱۳۷۷)		*''[[کشتی یونانی (قصه‌های کیش: اپیزود اول)\|کشتی یونانی (قصه‌های كيش: اپيزود اول)]]'' (۱۳۷۷)
	*''[[کاغذ بی خط\|كاغذ بی‌خط]]'' (۱۳۸۰)		*''[[کاغذ بی خط\|كاغذ بی‌خط]]'' (۱۳۸۰)<br />

	----~~<br />~~

			----
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]
	[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]		[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]		}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]

	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]~~<p>داستان~~'''‌'''نویس، ~~فیلمنامه~~'''‌'''~~نویس، فیلمساز و عکاس~~ ایرانی. ~~تقوایی~~ از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] ~~است~~. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ~~۱۳۱۳ـ۱۳۴۵~~ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. ~~</p>~~<p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز ~~کرده است~~. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ ~~خود~~ چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]فیلمساز، فیلمنامه'''‌'''نویس، عکاس و داستان'''‌'''نویس ایرانی. از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]]. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از: ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳-۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. <p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرد. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از: [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). در کارنامۀ تقوایی چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام وجود دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|''کوچک جنگلی'']] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان ''مردی از جنگل'' نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی ''چای تلخ'' را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]		}}[[پرونده:14189600- 4.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی]]

	[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین ~~(تبریز ۱۳۱۴ـ پاریس ۱۳۶۴ ش)~~\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.		[[پرونده:14189600-2.jpg\|بندانگشتی\|ناصر تقوایی ]]<p>داستان'''‌'''نویس، فیلمنامه'''‌'''نویس، فیلمساز و عکاس ایرانی. تقوایی از کارگردانان شاخص و اصلی جریان موسوم به [[موج نو سینمای ایران\|موج نوی سینمای ایران]] است. از دانشکده ادبیات [[دانشگاه تهران]] فارغ'''‌'''التحصیل شد. تقوایی به عناصر بومی توجه و علاقه نشان داده است و آنها را در آثارش انعکاس می'''‌'''دهد. نخستین داستان او با نامِ ‌''پناهگاه'' در گاهنامۀ ''آرش'' چاپ شد. در مجموعۀ داستانِ ''تابستان همان''‌‌''سال'' (۱۳۴۸ش) حوادث ناشی از کار و بحران'''‌'''های سیاسی را با توصیف جغرافیای تفتۀ جنوب درمی'''‌'''آمیزد. تقوایی با راه یافتن به کارگاه فیلم [[گلستان، ابراهیم\|ابراهیم گلستان]] به فیلمسازی روی آورد و مستندهایی ساخت که عبارتند از ''تاکسی''‌''متر'' (۱۳۴۶)، ''آرایشگاه آفتاب'' (۱۳۴۶)، ''نان''‌''خورهای بی''‌''سوادی'' (۱۳۴۶)، ''فروغ فرخزاد'' ۱۳۱۳ـ۱۳۴۵ (۱۳۴۶)، ''رقص شمشیر'' (۱۳۴۶)، ''باد جن'' (۱۳۴۸)، و ''اربعین'' (۱۳۴۹). فیلمنامۀ ''چای تلخ'' (۱۳۸۰ش) را دربارۀ جنگ در خوزستان نوشته است. </p><p>تقوایی فعالیت سینمایی‌اش را با همکاری در گروه فنی فیلم [[خشت و آینه\|''خشت و آینه'']] به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرده است. نخستین فیلمِ سینمایی او، ''[[آرامش در حضور دیگران]]'' (۱۳۴۹)، اقتباسی از داستانی نوشتۀ [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین'''‌''' ساعدی]]'''‌''' است'''‌''' که مدت کوتاهی پس از نمایش عمومی توقیف '''‌'''شد. فیلمِ'''‌''' بعدی'''‌'''، ''صادق''‌'' کرده'' '''‌'''(۱۳۵۱)، با گوشۀ چشمی به'''‌''' موفقیت ''[[قیصر (سینما)\|قیصر]]'' (۱۳۴۸) ساخته'''‌''' شد، اما از لحاظ ساختار تفاوت'''‌'''های'''‌''' آشکاری'''‌''' با آن'''‌''' داشت. [[دایی جان ناپلئون، مجموعه تلویزیونی\|''دایی''‌''جان ناپلئون'']] (۱۳۵۴)، از مجموعه'''‌'''های مطرح و شاخصِ تلویزیون ملی ایران بود، و '''‌'''''[[نفرین (فیلم ۱۳۵۲ش)\|نفرین]]'''''‌''' (۱۳۵۲) و ''[[ناخدا خورشید]]'' (۱۳۶۵)، به'''‌'''ترتیب براساس داستان'''‌'''های ''باتلاق''‌ نوشتۀ'''‌''' میکا والتاری'''‌'''، نویسندۀ'''‌''' فنلاندی'''‌'''، و ''داشتن و نداشتن'' نوشتۀ [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]]، از فیلم'''‌'''های '''‌'''خوش'''‌'''ساخت'''‌''' و خوش'''‌'''پرداخت سینمای ایران محسوب می'''‌'''شوند. سایر فیلم'''‌'''هایش که موضوع و مضمون اجتماعی و انتقادی دارند، عبارتند از [[ای ایران (فیلم سینمایی)\|''ای''‌'' ایران'''''‌''']] (۱۳۶۸) و [[کاغذ بی خط\|''کاغذ بی''‌''خط'']] (۱۳۸۰). او در کارنامۀ خود چندین کار سینمایی و تلویزیونی ناتمام دارد. مجموعۀ تلویزیونی ''داستان‌سرایان'' (۱۳۵۷) که به زندگی و آثار نویسندگان نام‌آور ادبیات معاصر می‌پرداخت، از آن جمله است. او پیش از انقلاب قرار بود [[شوهر آهو خانم\|شوهر آهوخانم]] (نوشتۀ [[علی محمد افغانی\|علی‌محمد افغانی]]) را هم بسازد که نشد. تقوایی پس از انقلاب پروژۀ بزرگ [[کوچک جنگلی (تلویزیون)\|کوچک جنگلی]] نوشتۀ خودش (با نگاهی به داستان مردی از جنگل نوشتهٔ احمد احرار) را در سال ۱۳۶۲ نیمه‌کاره گذاشت و دو پروژۀ مشهور «زنگی و رومی» (۱۳۸۱) و «چای تلخ» (۱۳۸۲) نیز همچنان ناتمام رها شده‌اند. تقوایی در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ فیلم جنگی چای تلخ را کلید زد، اما به دلایل مالی، سانسور و عدم حمایت مراکز دولتی نیمه‌کاره ماند.

	</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''		</p><p>[[پارسی پور، شهرنوش\|شهرنوش پارسی‌پور]]، داستان‌نویس برجستۀ ایرانی، همسر نخست تقوایی بوده است.<p><p>'''برخی از جوایز'''