تیانجین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۰

2025-12-31T06:00:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:14292500-1.jpg\|بندانگشتی\|برج رادیو و تلویزیون تیانجین]]~~
	~~تیانْجین (Tianjin)<br>~~
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
	\|نام فارسی =تیانجین		\|نام فارسی =تیانجین
خط ۱۳:		خط ۱۱:
	\|موقعیت=شمال چین		\|موقعیت=شمال چین
	\|جمعیت=13,866,009 نفر (2020)		\|جمعیت=13,866,009 نفر (2020)
	\|تولیدات و صنایع مهم=~~قالی های~~ دستباف ابریشمی و پشمی		\|تولیدات و صنایع مهم=قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با 13,866,009 نفر جمعیت (2020) و 11,946 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 5 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)\|هنری‌ پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.		}}
			[[پرونده:14292500-1.jpg\|بندانگشتی\|برج رادیو و تلویزیون تیانجین]]
			تیانْجین (Tianjin)<br>
			(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با 13,866,009 نفر جمعیت (2020) و 11,946 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 5 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)\|هنری‌ پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.
	<!--14292500-->		<!--14292500-->

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹

2025-12-31T05:59:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:14292500-1.jpg\|بندانگشتی\|برج رادیو و تلویزیون تیانجین]]
	تیانْجین (Tianjin)<br>		تیانْجین (Tianjin)<br>
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۷

2025-12-31T05:47:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۷
خط ۱:		خط ۱:

	تیانْجین (Tianjin)<br>		تیانْجین (Tianjin)<br>
	~~[[پرونده: 14292500.jpg \| بندانگشتی\|تيانْجين]]~~
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
	\|نام فارسی =تیانجین		\|نام فارسی =تیانجین
خط ۱۳:		خط ۱۱:
	\|شهرها و آبادی های مهم=		\|شهرها و آبادی های مهم=
	\|موقعیت=شمال چین		\|موقعیت=شمال چین
	\|جمعیت=۹,~~۳۴۶~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۲۰۰۳~~)		\|جمعیت=13,866,009 نفر (2020)
	\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی		\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶

2025-12-31T05:46:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی		\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}~~<p>~~(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با ۹,~~۳۴۶~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۳~~). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)\|هنری‌ پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.~~</p>~~<!--14292500-->		}}(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با 13,866,009 نفر جمعیت (2020) و 11,946 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 5 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)\|هنری‌ پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.
			<!--14292500-->

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱

2025-12-31T05:41:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی		\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}<p>(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. ~~هنری‌ـ‌پویی~~<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.</p><!--14292500-->		}}<p>(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)\|هنری‌ پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.</p><!--14292500-->

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۷

2025-12-31T05:37:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی		\|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}<p>(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان هبی<ref>Hebei </ref>، در شمال ~~چین،~~ با ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و ژاپن در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج بوهای<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی ~~پکن،~~ قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ چینگ<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در جنگ دوم تریاک<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای متفقین که درخلال قیام مشت‌زنان<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. هنری‌ـ‌پویی<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.</p><!--14292500-->		}}<p>(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج [[بو های\|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در [[جنگ های تریاک\|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام\|قیام مشت‌زنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. هنری‌ـ‌پویی<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.</p><!--14292500-->

Nazanin در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۹

2019-10-14T10:49:09Z

صفحهٔ تازه

تیانْجین (Tianjin)<br>
[[پرونده: 14292500.jpg | بندانگشتی|تيانْجين]]
{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
|نام فارسی =تیانجین
|نام لاتین =Tianjin
|نام های دیگر=
|نام پیشین=
|کشور=چین
|ایالت=هبی
|شهرستان=
|بخش=
|شهرها و آبادی های مهم=
|موقعیت=شمال چین
|جمعیت=۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر (۲۰۰۳)
|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی
|بناهای مهم=
}}<p>(یا: تی‌ین‌تسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان هبی<ref>Hebei </ref>، در شمال چین، با ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالی‌های دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و ژاپن در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های‌ هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهی‌‌الیه جنوبی خلیج بوهای<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی پکن، قرار دارد. اولین‌بار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین به‌منزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. مانداب‌های سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ چینگ<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعه‌هایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسی‌ـ ‌فرانسوی در جنگ دوم تریاک<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای متفقین که درخلال قیام مشت‌زنان<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئت‌های سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. هنری‌ـ‌پویی<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محله‌های خارجی‌نشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.</p>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]