https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%28%D9%82%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87_%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B4%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B3%29تیمور، محمود (قاهره ۱۸۹۴ـ۱۹۷۳) - تاریخچهٔ نسخهها2026-07-29T15:01:29Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_(%D9%82%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87_%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B4%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B3)&diff=2010119072&oldid=prevNazanin در ۳۰ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۴2021-08-30T07:34:35Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =محمود تیمور<br />
|نام =<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=قاهره ۱۸۹۴م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۷۳<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=مصری<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=<br />
| شغل و تخصص اصلی =داستاننویس، نمایشنامهنویس و مقالهنویس<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =عضو فرهنگستان زبان عربی مصر<br />
|جوایز و افتخارات =جایزۀ دولتی ادبیات<br />
|آثار =شیخ جمعه و داستان های دیگر (۱۹۲۵)؛ سلمی در معرض باد (۱۹۴۷)؛ روز شراب (۱۹۴۵)<br />
رمان: بانگ ناشناس (۱۹۳۹)<br />
|خویشاوندان سرشناس =محمد تیمور (برادر)<br />
|گروه مقاله =ادبیات عرب<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}[[پرونده:14310700-1.jpg|بندانگشتی|محمود تیمور|267x267پیکسل]]<br />
تیمور، محمود (قاهره ۱۸۹۴ـ۱۹۷۳)<br><br />
<p>داستاننویس، نمایشنامهنویس و مقالهنویس مصری. بهعلت بیماری، از ادامۀ تحصیل در دانشکدۀ کشاورزی بازماند. نخستین اثرش، که قطعهای نثر شعرگونه بود، در نشریۀ ''السُفور'' چاپ شد. محمود بعد از درگذشت برادرش، [[تیمور، محمد (قاهره ۱۸۹۲ـ۱۹۲۱)|محمد تیمور]] ( ۱۹۲۱)، آثار او را گردآوری و تدوین کرد و از آن پس خود نیز به نوشتن داستان کوتاه روی آورد. پیرو سبک واقعگرایی مکتب مدرن بود که برادرش از پایهگذاران آن شمرده میشد. اولین داستانهایش در مجموعۀ ''شیخ جمعه و داستانهای دیگر'' (۱۹۲۵) انتشار یافت. ۲۴ مجموعۀ داستان، هفت رمان، هجده نمایشنامه و شانزده مقاله نوشته است. به تصدیق خود، از منفلوطی جُبران، [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)|چخوف]]، [[تورگنیف، ایوان سرگییویچ (۱۸۱۸ـ۱۸۸۳)|تورگنیف]]، و واقعگرایان فرانسوی تأثیر پذیرفته است. نخستین رمانش'' بانگ ناشناس'' (۱۹۳۹)، و معروفترین اثرش ''سَلمی در معرض باد'' (۱۹۴۷) است. در نمایشنامههای تکپردهای خود، زندگی در [[مصر]] معاصر را ترسیم میکند و صحنۀ نمایشنامههای طولانیترش تاریخ و مصر باستان است. ''حَوّای ابدی'' (۱۹۴۵) و ''روز شراب'' (۱۹۴۵) از نمایشنامههای برجستۀ اوست. کارهای تخیلی محمود تیمور تحول او را از توصیف طبیعتگرا به تحلیل روانشناختی و از رنگ بومی به سرشت کلی بشری نشان میدهد. وی در آغاز بر آن بود تا با زبان محاوره ادبیات ملی خلق کند، اما اقامت در اروپا وی را تشویق کرد که واژههای عربی را جایگزین کلمات و اصطلاحات وامگرفته از ادبیات اروپایی کند. تیمور را [[موپاسان، گی دو (۱۸۵۰ـ۱۸۹۳)|موپاسان]] مصر خواندهاند. وی عضو فرهنگستان زبان عربی مصر بود و چندبار برندۀ جایزۀ دولتی ادبیات شد.</p><br />
<br><!--14310700--><br />
[[رده:ادبیات عرب]]<br />
[[رده:(ادبیات عرب)آثار و اشخاص]]<br />
[[رده:تئاتر]]<br />
[[رده:جهان - اشخاص و گروه ها]]</div>Nazanin