<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3</id>
	<title>جام مقدس - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-15T07:39:44Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3&amp;diff=2010062062&amp;oldid=prev</id>
		<title>Nazanin در ‏۲ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۵</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3&amp;diff=2010062062&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-11-02T11:25:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
جامِ مقدس (Holy Grail)&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده: 16019100.jpg | بندانگشتی|جامِ مقدس]]&amp;lt;p&amp;gt;در افسانه‌های مسیحی قرون‌وسطا، ظرف یا جام حضرت عیسی (ع) در «شام آخر» با قدرت‌های ماوراءطبیعی که نماد لطف خداوندی شمرده می‌شود. در بعضی داستان‌های مرتبط با افسانۀ آرتور، شیئی به‌همراه نیزه‌ای که، عیسی را به‌هنگام تصلیب با آن مجروح کردند غایت جست‌وجوی شهسواران است. گالاهاد&amp;lt;ref&amp;gt;Galahad&amp;lt;/ref&amp;gt; تنها شهسواری بود که بدان دست یافت. به روایتی، یوسفِ رامه‌ای&amp;lt;ref&amp;gt;Joseph of Arimathaea &amp;lt;/ref&amp;gt; خون عیسای مصلوب را در جام مقدس جمع کرد و با خود به انگلستان برد، و به قولی نخستین کلیسا را در گلاستنبری&amp;lt;ref&amp;gt;Glastonbury &amp;lt;/ref&amp;gt; بنا کرد. دست‌کم سه کلیسا در اروپا مدعیِ داشتن جام مقدس‌‌اند. نخستین حضور مشخص جام را می‌توان، در حدود ۱۱۸۲م، در منظومۀ حماسیِ &amp;#039;&amp;#039;پارسیفال&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Perceval&amp;#039;&amp;#039; &amp;lt;/ref&amp;gt;، اثر کرتین دو تروا&amp;lt;ref&amp;gt;Chrétien de Troyes &amp;lt;/ref&amp;gt;، شاعر فرانسوی، یافت. در این رمانس ناتمام، پارسیفال&amp;lt;ref&amp;gt;Parsifal &amp;lt;/ref&amp;gt;، که تازه به درجۀ ‌شهسواری رسیده است، به دربار «صیاد ـ شاه&amp;lt;ref&amp;gt;Fisher King &amp;lt;/ref&amp;gt;» گام می‌گذارد و در آن‌جا جام را در دستان دختری می‌بیند که از پی جوانی با نیزه‌ای خون‌چکان می‌رود. پارسیفال در پرسشِ حکایت این ماجرا از میزبان کوتاهی می‌کند و همین خاموشی بعدها برای خودش و دیگران فاجعه‌ساز می‌شود. سپس در جای دیگری که البته احتمالاً بعدها به متن افزوده شده از خلوت‌گزیده‌ای می‌شنود که جام حاوی نان و شراب مقدس بوده است؛ البته این تنها اشارۀ صریح مسیحیت در کل رمانس است. در &amp;#039;&amp;#039;پِرِدور&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Peredur&amp;#039;&amp;#039; &amp;lt;/ref&amp;gt; که نسخۀ ویلزی داستان است، به‌جای این صحنه، یک سرِ بریده در سینی با او سخن می‌گوید. نخستین کسی که، قریب به بیست سال پس از &amp;#039;&amp;#039;پارسیفال&amp;#039;&amp;#039; کرتین، جام را یادگار تصلیب عیسی می‌داند رابرت منینگ&amp;lt;ref&amp;gt;Robert Mannyng&amp;lt;/ref&amp;gt;، وقایع‌نگار و شاعر انگلیسی، در &amp;#039;&amp;#039;یوسف رامه‌ای&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Joseph d’Arimathie&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;/ref&amp;gt; است. راویان بعدی در آثارشان معمولاً جام را به‌شکل ظرفی نورانی و مقدس نشان می‌دادند، به استثنای وولفرام فون اشنباخ&amp;lt;ref&amp;gt;Wolfram von Eschenbach&amp;lt;/ref&amp;gt;، شاعر آلمانی، که در رمانس حماسی‌اش با نام &amp;#039;&amp;#039;پارسیفال&amp;#039;&amp;#039; (ح ۱۲۱۰م) آن را از سنگ دانسته است. اثر آلمانی دیگری که به شرح ماجرای جست‌وجوی جام می‌پردازد &amp;#039;&amp;#039;دیو کرون&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;Diu Crone&amp;lt;/ref&amp;gt; اثر هاینریش فون دم تورلین&amp;lt;ref&amp;gt;Heinrich von Dem Turlin &amp;lt;/ref&amp;gt; است که گاوئین&amp;lt;ref&amp;gt;Gawain&amp;lt;/ref&amp;gt; قهرمان آن است. بیشترین شاخ‌ و برگ‌ها در فرانسۀ اوایل قرن ۱۳م و با نگارش چهار دنباله بر حماسۀ کرتین و چندین رمانس منثور به افسانه افزوده شد. منظومه‌های عامه‌پسند موسوم به حلقۀ رمانس‌های آرتوری&amp;lt;ref&amp;gt;Arthurian romance &amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان از &amp;#039;&amp;#039;جست‌وجوی جام مقدس&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Queste del Saint Graal&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;/ref&amp;gt; نام برد که گلهد، شهسوار پاکدامن، اول‌بار در همین اثر ظاهر و نهایتاً موفق به یافتن جام می‌شود. آثار بعدی. رمانس منثور تامس ملوری&amp;lt;ref&amp;gt;Thomas Malory &amp;lt;/ref&amp;gt; با نام &amp;#039;&amp;#039;مرگ آرتور&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Morte d’Arthur&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;/ref&amp;gt; (ح ۱۴۷۰م) که عمدتاً مقتبس از &amp;#039;&amp;#039;جست‌و‌جوی جام مقدس&amp;#039;&amp;#039; است نخستین اثر درخور توجه انگلیسی با موضوع جام است. افسانۀ جام پس از قرون وسطا نیز محبوبیتش را حفظ کرد و الهام‌بخش آثار متعدد شد، ازجمله &amp;#039;&amp;#039;عاشقانه‌های شاه&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;Idylls of the King&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;/ref&amp;gt; اثر آلفرد تنیسون&amp;lt;ref&amp;gt;Alfred Tennyson &amp;lt;/ref&amp;gt;، شاعر انگلیسی، و اپرای &amp;#039;&amp;#039;پارسیفال&amp;#039;&amp;#039; (۱۸۸۲) اثر ریشارد واگنر&amp;lt;ref&amp;gt;Richard Wagner&amp;lt;/ref&amp;gt;، آهنگ‌ساز آلمانی.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!--16019100--&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
[[رده:ادبیات غرب]]&lt;br /&gt;
[[رده:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]&lt;br /&gt;
[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) جهان]]&lt;br /&gt;
[[رده:مفاهیم، اصطلاحات و عناصر مشترک]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;references /&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Nazanin</name></author>
	</entry>
</feed>