Nazanin در ‏۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۳

2019-11-03T07:03:12Z

صفحهٔ تازه

جاندارپنداری (animism)

در انسان‌شناسی<ref>anthropology</ref>، باور به وجود روح و روان در هر چیز، جاندار یا بی‌جان. جاندارپنداری نظام بنیادی اعتقادی در بعضی مذاهب، مخصوصاً در مذاهب جوامع پیشاصنعتی است. پرستش اشیای طبیعی نظیر سنگ و درخت، که صاحب روح تصور می‌شوند (← [[طبیعت_گرایی_(فلسفه)|طبیعت‌گرایی]]<ref>naturism </ref>)، یادگارپرستی<ref>fetishism </ref>، و پرستش نیاکان، ناشی از این باور است. در روان‌شناسی<ref>Psychology </ref> و فیزیولوژی<ref>Physiology</ref>، جاندارپنداری دیدگاهی دربارۀ شخصیت انسان است که زندگی و رفتار انسان را به نیرویی جدا از ماده نسبت می‌دهد. در روان‌شناسی رشد<ref>developmental Psychology </ref>، مرحلۀ جاندارپنداری در تفکر و تکلم اولیۀ کودک را، به‌خصوص، ژان پیاژه<ref>Jean Piaget</ref>، روان‌شناسی سوئیسی، تشریح کرده است. جاندارپنداری در فلسفه به این معنا است که همۀ اشیا را صاحب هشیاری یا چیزی شبیه روان می‌داند. در نظریۀ مذهبی، مفهوم واقعیت معنوی ورای واقعیت مادی است؛ مثلاً باور به این‌که روح سایۀ جسم است و می‌تواند، هم در زندگی و نیز در مرگ مستقل عمل کند. گئورگ اشتال<ref>George Stahl </ref>، شیمی‌دان آلمانی، اصطلاح «جاندارپنداری» را در اوایل قرن هجدهم برای نخستین‌بار در این آموزه به‌کار برد که همۀ پدیده‌های خاص دنیای حیوانات با «روح» یا اصل حیاتی غیرمادی خلق می‌شوند. اما، ادوارد تیلور<ref>Edward Tylor </ref> در ''فرهنگ ابتدایی''<ref>''Primitive culture''</ref> (۱۸۷۱)، جاندارپنداری را انتساب روح جاندار به اشیای بی‌جان و پدیده‌های طبیعی تعریف کرد، و امروز این اصطلاح عموماً به همان مفهوم به‌کار می‌رود.



----
[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]]
[[Category:اصطلاحات، قوانین و مفاهیم]]
[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) جهان]]
[[Category:مفاهیم، اصطلاحات و عناصر مشترک]]

جاندارپنداری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۳