جانگشا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۰

2026-01-01T13:30:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	جانْگْشا (Changsha)<br>		جانْگْشا (Changsha)<br>

	بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، ~~چین،~~ کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با 10,420,600 نفر جمعیت (2022) و 11,819 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 63 متری از سطح دریا واقع شده است. تجارت ~~برنج، چای،~~ الوار، ~~زغال‌سنگ،~~ و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، ~~پلاستیک،~~ ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.<!--16025100-->		بندر و مرکز استان [[هونان]]<ref>Hunan</ref>، [[چین]]، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با 10,420,600 نفر جمعیت (2022) و 11,819 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 63 متری از سطح دریا واقع شده است. تجارت [[برنج]]، [[چای]]، الوار، [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، [[پلاستیک]]، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت [[چین، سلسله\|سلسلۀ چین]]<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان [[جیانگ کای شک\|جیانگ کای‌شک]] (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.<!--16025100-->

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۲

2026-01-01T13:22:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =چین

			\| نام فارسی = جانْگْشا


			\|نام لاتین = Changsha


			\| نام‌ قدیمی = لین‌سیانگ، در دوران سلطنت سلسلۀ چین (قرن ۳پ‌م)
			\| نام دیگر =

			\| استان = هونان
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت = کنار رود شیانگ (هسیانگ)

			\| جمعیت = 10,420,600 نفر (2022)

			\| مساحت = 11,819 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = 63 متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر؛ همچنین تولید ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده

			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	[[پرونده:16025100-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد بائونینگ در جانگشا]]		[[پرونده:16025100-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد بائونینگ در جانگشا]]
	جانْگْشا (Changsha)<br>		جانْگْشا (Changsha)<br>

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۸

2025-12-31T07:58:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:16025100-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد بائونینگ در جانگشا]]
			جانْگْشا (Changsha)<br>

	~~جانْگْشا (Changsha)<br>~~		بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، چین، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با 10,420,600 نفر جمعیت (2022) و 11,819 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 63 متری از سطح دریا واقع شده است. تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.<!--16025100-->
	~~[[پرونده: 16025100.jpg \| بندانگشتی\|نمايي از شهر جانْگْشا]]~~بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، چین، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با 10,420,600 نفر جمعیت (2022) و 11,819 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 63 متری از سطح دریا واقع شده است. تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.<!--16025100-->

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۶

2025-12-31T07:46:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۱:		خط ۱:

	جانْگْشا (Changsha)<br>		جانْگْشا (Changsha)<br>
	[[پرونده: 16025100.jpg \| بندانگشتی\|نمايي از شهر جانْگْشا]]~~<p>~~بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، چین، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با ۱,~~۴۲۲~~,~~۶۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۴~~). تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.~~</p>~~<!--16025100-->		[[پرونده: 16025100.jpg \| بندانگشتی\|نمايي از شهر جانْگْشا]]بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، چین، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با 10,420,600 نفر جمعیت (2022) و 11,819 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 63 متری از سطح دریا واقع شده است. تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.<!--16025100-->

Nazanin در ‏۴ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۲۳

2019-11-04T06:23:55Z

صفحهٔ تازه

جانْگْشا (Changsha)<br>
[[پرونده: 16025100.jpg | بندانگشتی|نمايي از شهر جانْگْشا]]<p>بندر و مرکز استان هونان<ref>Hunan</ref>، چین، کنار رود شیانگ<ref>River Xiang </ref> (هسیانگ<ref>Hsiang</ref>)، با ۱,۴۲۲,۶۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). تجارت برنج، چای، الوار، زغال‌سنگ، و فلزات غیرآهنی از این بندر صورت می‌گیرد؛ همچنین ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، دستگاه‌های الکترونیکی، وسایط نقلیه، پارچه، پلاستیک، ظروف چینی و کالاهای گلدوزی‌شده تولید می‌کند. چانگشا شهری قدیمی است که قدمت آن به قرن ۵پ‌م بازمی‌گردد و همواره از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار بوده است. این شهر در دوران سلطنت سلسلۀ چین<ref>Qin </ref> (قرن ۳پ‌م) لین‌سیانگ<ref>Linxiang</ref> نامیده می‌شد و به شهر اصلی استان مبدل شد. در ۱۶۶۴، چانگشا به‌عنوان مرکز استان هونان معرفی شد. در ۱۹۰۳ به‌منزلۀ بندر آزاد<ref>treaty port</ref> افتتاح شد، اما تجارت خارجی آن تحت‌الشعاع هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان<ref>Wuhan </ref> کنونی) قرار گرفت. این شهر در آتش‌سوزی ناشی از عقب‌نشینی سربازان جیانگ کای‌شک (جیانگ جیه‌شی)<ref>Jiang Jie Shi</ref> در مقابل تهاجم ژاپنی‌ها (۱۹۳۸) تقریباً با خاک یکسان شد؛ اما در برابر سه حملۀ پیاپی ژاپنی‌ها بین ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ مقاومت کرد. شهر کنونی پس از جنگ کاملاً بازسازی شده است.</p>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]