ججیانگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۲

2026-01-02T07:12:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:16040200-2.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]]~~
	~~جِجیانْگ (Zhejiang)<br>~~

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =ججیانگ		\|نام فارسی =ججیانگ
خط ۱۳:		خط ۱۰:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ
	}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی [[چین]]، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، و از غرب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref> و [[آنهوئی]]<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر [[هانگجو]]<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. [[نینگ بو\|نینگ‌بو]] و [[ونجو]]<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی [[ابریشم]] چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از [[پنبه]]، [[کنف]]، [[الیاف مصنوعی]]، غذاهای کنسروشده، [[چای]]، [[سیمان]]، مواد شیمیایی، وسایل [[کشاورزی]]، ماشین‌آلات، و [[کاغذ]].		}}
			[[پرونده:16040200-2.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]]
			جِجیانْگ (Zhejiang)<br>
			(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی [[چین]]، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، و از غرب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref> و [[آنهوئی]]<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر [[هانگجو]]<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. [[نینگ بو\|نینگ‌بو]] و [[ونجو]]<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی [[ابریشم]] چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از [[پنبه]]، [[کنف]]، [[الیاف مصنوعی]]، غذاهای کنسروشده، [[چای]]، [[سیمان]]، مواد شیمیایی، وسایل [[کشاورزی]]، ماشین‌آلات، و [[کاغذ]].
	<!--16040200-->		<!--16040200-->

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۱

2026-01-02T07:11:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:16040200-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]]		[[پرونده:16040200-2.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]]
	جِجیانْگ (Zhejiang)<br>		جِجیانْگ (Zhejiang)<br>

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۶

2026-01-02T07:06:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:16040200-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع هانگجو، ججیانگ]]
	جِجیانْگ (Zhejiang)<br>		جِجیانْگ (Zhejiang)<br>

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۸

2026-01-01T13:38:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ
	}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی ~~چین،~~ با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از ~~پنبه، کنف،~~ الیاف ~~مصنوعی،~~ غذاهای کنسروشده، ~~چای، سیمان،~~ مواد شیمیایی، وسایل ~~کشاورزی،~~ ماشین‌آلات، و کاغذ.		}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی [[چین]]، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، و از غرب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref> و [[آنهوئی]]<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر [[هانگجو]]<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. [[نینگ بو\|نینگ‌بو]] و [[ونجو]]<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی [[ابریشم]] چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از [[پنبه]]، [[کنف]]، [[الیاف مصنوعی]]، غذاهای کنسروشده، [[چای]]، [[سیمان]]، مواد شیمیایی، وسایل [[کشاورزی]]، ماشین‌آلات، و [[کاغذ]].
	<!--16040200-->		<!--16040200-->

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۵

2025-12-31T08:05:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو		\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو
	\|جمعیت=64,567,588 نفر (2020)		\|جمعیت=64,567,588 نفر (2020)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۰۱۸۰۰~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱,۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ
	}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.		}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴

2025-12-31T08:04:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=هانگجو		\|مرکز=هانگجو
	\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو		\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو
	\|جمعیت=۴۳,~~۴۳۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت=64,567,588 نفر (2020)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴

2025-12-31T08:04:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=هانگجو		\|مرکز=هانگجو
	\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو		\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو
	\|جمعیت= 64,~~567~~,~~588~~ نفر (~~2020~~)		\|جمعیت=۴۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۳

2025-12-31T08:03:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=هانگجو		\|مرکز=هانگجو
	\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو		\|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو
	\|جمعیت=۴۳,~~۴۳۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 64,567,588 نفر (2020)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ

Shahraabi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-12-31T08:01:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ		\|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ
	}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳,~~۴۳۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.<!--16040200-->		}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.
			<!--16040200-->

Nazanin در ‏۹ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۷

2019-11-09T06:57:01Z

صفحهٔ تازه

جِجیانْگ (Zhejiang)<br>

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =ججیانگ
|نام لاتین =Zhejiang
|نام های دیگر=چکیانگ
|کشور=چین
|موقعیت=جنوب شرقی چین
|مرکز=هانگجو
|شهرهای مهم=نینگ بو و ونجو
|جمعیت=۴۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰
|تولیدات و صنایع مهم= ابریشم، پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین آلات، و کاغذ
}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]