جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۳

2025-07-15T09:03:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۳:		خط ۳:
	در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>		در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>
	[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]		[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]
	<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[~~زفیر لی،~~ فرانکو ~~(۱۹۲۳)~~\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->		<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیرلی، فرانکو\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۲

2025-04-22T04:32:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=کارلو جولینی\|نام=Carlo Giulini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۱۴م\|تاریخ مرگ=۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اجرای رادیویی ~~۱۹۵۱~~ از اپرای دنیای ماه (~~۱۷۷۷~~)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=کارلو جولینی\|نام=Carlo Giulini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۱۴م\|تاریخ مرگ=۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اجرای رادیویی ۱۹۵۱م از اپرای دنیای ماه (۱۷۷۷م)
	در ~~۱۹۵۸~~ دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (~~۱۹۱۴ـ۲۰۰۵~~)		در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>
	(Giulini, Carlo)<br>
	[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]		[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]
	<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ~~۱۹۸۴~~ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ~~۱۹۵۵~~ رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ~~۱۹۵۱~~ در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ~~۱۹۵۵~~ نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ~~۱۹۵۸~~ ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ~~۱۹۶۷~~ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ~~۱۹۸۲~~ با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->		<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->

Nazanin در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵

2024-07-06T10:05:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۱:		خط ۱:

	جولینی، ~~کارْلو~~ (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵)(Giulini, Carlo)<br>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=کارلو جولینی\|نام=Carlo Giulini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۱۴م\|تاریخ مرگ=۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اجرای رادیویی ۱۹۵۱ از اپرای دنیای ماه (۱۷۷۷)
	<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ رهبر اصلی ارکستر اپرای لا اسکالا<ref>La Scala</ref>، میلان، بود که با ماریا کالاس<ref>Maria Callas</ref>، زفیرلی<ref>Zeffirelli </ref>، و ویسکونتی<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار وردی<ref>Verdi </ref>، باخ، موتسارت، و بتهوون است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و ~~عظمت‌پرستیِ~~ خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و بارتوک<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر هایدن<ref>Haydn</ref> توجه آرتورو توسکانینی<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، ویولا و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵ نخستین اجرای او در ادینبورگ<ref>Edinburgh </ref>، ~~اسکاتلند،~~ بود. در ۱۹۵۸ ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲ با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->		در ۱۹۵۸ دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵)
			(Giulini, Carlo)<br>
			[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]
			<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵ نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸ ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲ با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->

Nazanin در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۲

2019-12-04T06:52:44Z

صفحهٔ تازه

جولینی، کارْلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵)(Giulini, Carlo)<br>
<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ رهبر اصلی ارکستر اپرای لا اسکالا<ref>La Scala</ref>، میلان، بود که با ماریا کالاس<ref>Maria Callas</ref>، زفیرلی<ref>Zeffirelli </ref>، و ویسکونتی<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار وردی<ref>Verdi </ref>، باخ، موتسارت، و بتهوون است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستیِ خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و بارتوک<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر هایدن<ref>Haydn</ref> توجه آرتورو توسکانینی<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، ویولا و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵ نخستین اجرای او در ادینبورگ<ref>Edinburgh </ref>، اسکاتلند، بود. در ۱۹۵۸ ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲ با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p>

----
[[رده:موسیقی]]
[[رده:کلاسیک جهان]]
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۳:		خط ۳:
	در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>		در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>
	[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]		[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]
	<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[~~زفیر لی،~~ فرانکو ~~(۱۹۲۳)~~\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->		<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیرلی، فرانکو\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=کارلو جولینی\|نام=Carlo Giulini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۱۴م\|تاریخ مرگ=۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اجرای رادیویی ~~۱۹۵۱~~ از اپرای دنیای ماه (~~۱۷۷۷~~)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=کارلو جولینی\|نام=Carlo Giulini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۱۴م\|تاریخ مرگ=۲۰۰۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اجرای رادیویی ۱۹۵۱م از اپرای دنیای ماه (۱۷۷۷م)
	در ~~۱۹۵۸~~ دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (~~۱۹۱۴ـ۲۰۰۵~~)		در ۱۹۵۸م دون کارلوس را در اپرای سلطنتی در کاونت گاردن رهبری کرد\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}جولینی، کارلو (۱۹۱۴ـ۲۰۰۵م) (Giulini, Carlo)<br>
	(Giulini, Carlo)<br>
	[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]		[[پرونده:Giulini, Carlo.jpg\|بندانگشتی\|کارلو جولینی]]
	<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ~~۱۹۸۴~~ رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ~~۱۹۵۵~~ رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ~~۱۹۵۱~~ در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ~~۱۹۵۵~~ نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ~~۱۹۵۸~~ ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ~~۱۹۶۷~~ اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ~~۱۹۸۲~~ با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->		<p>رهبر ارکستر ایتالیایی. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴م رهبر ارکستر فیلارمونیک لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles Philharmonic Orchestra</ref>، و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵م رهبر اصلی ارکستر اپرای [[اسکالا، لا\|لا اسکالا]]<ref>La Scala</ref>، [[میلان، شهر\|میلان]]، بود که با [[کالاس، ماریا (۱۹۲۳ـ۱۹۷۷)\|ماریا کالاس]]<ref>Maria Callas</ref>، [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|زفیرلی]]<ref>Zeffirelli </ref>، و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|ویسکونتی]]<ref>Visconti </ref> همکاری داشت. کار شاخص او تفسیرهایش از آثار [[وردی، جوزپه (۱۸۱۳ـ۱۹۰۱)\|وردی]]<ref>Verdi </ref>، [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] است، که در آن‌ها تغزل‌گرایی ایتالیایی را با شکوه و عظمت‌پرستی خشک سنت آلمانی درهم می‌آمیزد. جولینی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱م در رادیو میلان<ref>Milan Radio <br /></ref> به احیای اپراهای مهجور اسکارلاتّی<ref>Scarlatti </ref>، مالاپیِرو<ref>Malapiero </ref>، و [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartók </ref> پرداخت. اجرای رادیویی ۱۹۵۱ او از اپرای ''دنیای ماه''<ref>''Il Mondo della Luna/The World on the Moon''</ref> (۱۷۷۷) اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> توجه [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> را جلب کرد و باعث شد او را برای استخدام در لا اسکالا توصیه کند. جولینی، [[ویولا]] و رهبری ارکستر را در آکادمی سانتا سسیلیا<ref>Academy of Santa Cecilia </ref> در رم آموخت. در ۱۹۵۵م نخستین اجرای او در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh </ref>، [[اسکاتلند]]، بود. در ۱۹۵۸م ''دون کارلوس''<ref>''Don Carlos'' </ref> را در اپرای سلطنتی در [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden </ref> رهبری کرد. از ۱۹۶۷م اپرا را رها کرد و به کنسرت‌های ارکستری روآورد. در ۱۹۸۲م با ''فالستاف''<ref>Falstaff</ref> اثر وردی به اپرا بازگشت.</p><!--16132400-->