جیلین، استان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۹

2026-01-02T07:49:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=جانگجون		\|مرکز=جانگجون
	\|شهرهای مهم=جیلین، تونگ هوا، بایچنگ و لیایویوان		\|شهرهای مهم=جیلین، تونگ هوا، بایچنگ و لیایویوان
	\|جمعیت=۲۶,~~۱۰۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 24,073,453 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۸۷هزار~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=191,126
	\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی		\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی
	}}(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 191,126 کیلومتر مربع مساحت و 24,073,453 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,744 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال شرقی به [[هیلونگ جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به [[روسیه]]، از جنوب به [[کره شمالی\|کرۀ شمالی]]، از جنوب غربی به [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن [[جانگجون]] (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از [[جیلین، شهر\|جیلین]]، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[سنگ آهن]]، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. [[سونگ هوآ\|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.		}}(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 191,126 کیلومتر مربع مساحت و 24,073,453 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,744 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال شرقی به [[هیلونگ جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به [[روسیه]]، از جنوب به [[کره شمالی\|کرۀ شمالی]]، از جنوب غربی به [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن [[جانگجون]] (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از [[جیلین، شهر\|جیلین]]، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[سنگ آهن]]، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. [[سونگ هوآ\|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۸

2026-01-02T07:48:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی		\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی
	}}~~<p>~~(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ~~۱۸۷هزار~~ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶,~~۱۰۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). از شمال شرقی به [[هیلونگ جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به [[روسیه]]، از جنوب به [[کره شمالی\|کرۀ شمالی]]، از جنوب غربی به [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن [[جانگجون]] (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از [[جیلین، شهر\|جیلین]]، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[سنگ آهن]]، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. [[سونگ هوآ\|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.~~</p>~~<!--16151700-->		}}(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 191,126 کیلومتر مربع مساحت و 24,073,453 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,744 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال شرقی به [[هیلونگ جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به [[روسیه]]، از جنوب به [[کره شمالی\|کرۀ شمالی]]، از جنوب غربی به [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن [[جانگجون]] (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از [[جیلین، شهر\|جیلین]]، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[سنگ آهن]]، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. [[سونگ هوآ\|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.
			<!--16151700-->

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۵

2026-01-02T07:45:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی		\|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی
	}}<p>(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی ~~چین،~~ با ۱۸۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۲۶,۱۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال شرقی به هیلونگ جیانگ<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به ~~روسیه،~~ از جنوب به کرۀ ~~شمالی،~~ از جنوب غربی به لیائونینگ<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن جانگجون (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از جیلین، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج زغال‌سنگ و سنگ ~~آهن،~~ و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. سونگ‌هوا<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.</p><!--16151700-->		}}<p>(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ۱۸۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۲۶,۱۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال شرقی به [[هیلونگ جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به [[روسیه]]، از جنوب به [[کره شمالی\|کرۀ شمالی]]، از جنوب غربی به [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن [[جانگجون]] (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از [[جیلین، شهر\|جیلین]]، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[سنگ آهن]]، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. [[سونگ هوآ\|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.</p><!--16151700-->

Nazanin در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۴

2019-12-10T10:24:41Z

صفحهٔ تازه

جیلین، استان (Jilin)<br>

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =جیلین
|نام لاتین =Jilin
|نام های دیگر=کیرین
|کشور=چین
|موقعیت=شمال شرقی چین
|مرکز=جانگجون
|شهرهای مهم=جیلین، تونگ هوا، بایچنگ و لیایویوان
|جمعیت=۲۶,۱۰۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷هزار
|تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ و سنگ آهن و علوم مهندسی
}}<p>(یا: کیرین<ref>Kirin</ref>) استانی در شمال شرقی چین، با ۱۸۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۲۶,۱۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال شرقی به هیلونگ جیانگ<ref>Heilongjiang </ref>، از جنوب شرقی به روسیه، از جنوب به کرۀ شمالی، از جنوب غربی به لیائونینگ<ref>Liaoning</ref>، و از شمال غربی به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia </ref> محدود می‌شود. مرکز آن جانگجون (چانگچون)<ref>Changchun </ref> است، و دیگر شهرهای آن عبارت‌اند از جیلین، تونگ‌هوا<ref>Tonghua </ref>، بایچنگ<ref>Baicheng </ref>، و لیائویوان<ref>Liaoyuan </ref>. مهم‌ترین صنایع آن استخراج زغال‌سنگ و سنگ آهن، و علوم مهندسی است. بخش غربی استان را زمین‌های کم‌ارتفاع دربرگرفته است، اما بخش‌های شمالی کوهستانی‌اند. سونگ‌هوا<ref>Songhua</ref> مهم‌ترین رود آن است. جیلین دارای زمستان‌های طولانی و سرد، با میانگین دمای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد و تابستان‌های مرطوب، با میانگین دمای حدود ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد، است.</p>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]
<references />