رمزی، آلن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۰

2024-11-28T20:10:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh		نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh
	</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰م نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵م؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)\|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در [[ناپل]] و [[رم، شهر\|رم]] را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از [[سولیمنا، فرانچسکو (۱۶۵۷ـ۱۷۴۷)\|سولیمنا]]<ref> Solimena</ref> و [[باتونی، ~~پومپیو~~ (~~۱۷۰۸ـ۱۷۸۷~~)\|باتونی]]<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)\|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰م، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.		</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰م نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>''Artist’s Wife''</ref> (۱۷۵۵م؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)\|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در [[ناپل]] و [[رم، شهر\|رم]] را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از [[سولیمنا، فرانچسکو (۱۶۵۷ـ۱۷۴۷)\|سولیمنا]]<ref> Solimena</ref> و [[باتونی، پومپئو (۱۷۰۸ـ۱۷۸۷م)\|باتونی]]<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)\|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰م، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.

Nazanin در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰

2024-10-21T13:50:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	رَمزی، آلن (~~۱۷۱۳ـ۱۷۸۴~~)		رَمزی، آلن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴م) (Ramsay, Allan)<br /> [[پرونده:Ramsay, Allan.jpg\|بندانگشتی\|تک‌چهره همسر نقاش]]

	~~(Ramsay, Allan)<br />~~
	~~[[پرونده:Ramsay, Allan.jpg\|بندانگشتی\|تک‌چهره همسر نقاش]]~~


	نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh		نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh
	</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ~~۱۷۶۰~~ نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (~~۱۷۵۵؛~~ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)\|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)\|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ~~۱۷۶۰،~~ عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.		</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰م نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵م؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)\|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در [[ناپل]] و [[رم، شهر\|رم]] را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از [[سولیمنا، فرانچسکو (۱۶۵۷ـ۱۷۴۷)\|سولیمنا]]<ref> Solimena</ref> و [[باتونی، پومپیو (۱۷۰۸ـ۱۷۸۷)\|باتونی]]<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)\|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰م، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.

Nazanin در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۳

2024-07-08T07:53:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\|آثار =همسر نقاش (۱۷۵۵؛ نگارخانه ملی اسکاتلند، ادینبورگ)		\|آثار =همسر نقاش (۱۷۵۵؛ نگارخانه ملی اسکاتلند، ادینبورگ)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~موسیقی~~		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	رَمزی، ~~آلِن~~ (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴)~~(Ramsay, Allan)<br/> [[File:22121600.jpg\|thumb\|تک‌چهره همسر نقاش]]~~		رَمزی، آلن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴)

			(Ramsay, Allan)<br />
			[[پرونده:Ramsay, Allan.jpg\|بندانگشتی\|تک‌چهره همسر نقاش]]

	~~نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در ادینبورگ<ref>Edinburgh~~

	</ref> و سپس در ایتالیا آموخت، و آنگاه در لندن اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰ نقاش جورج سوم شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش جاشوا رِینولدز<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک روکوکو<ref>rococo </ref>ی ~~فرانسویِ~~ آثار ناتیه<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.		نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh
			</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰ نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)\|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)\|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.



	----		----<references />
			[[رده:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
	[[~~Category~~:~~موسیقی~~]] [[~~Category~~:~~کلاسیک جهان~~]]		[[رده:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =آلن رمزی
|نام =Allan Ramsay
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۷۱۳م
|تاریخ مرگ=۱۷۸۴م
|دوره زندگی=
|ملیت=اسکاتلندی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =عضو محفل دکتر جانسون، نقاش جورج سوم در ۱۷۶۰
|جوایز و افتخارات =
|آثار =همسر نقاش (۱۷۵۵؛ نگارخانه ملی اسکاتلند، ادینبورگ)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
رَمزی، آلِن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴)(Ramsay, Allan)<br/> [[File:22121600.jpg|thumb|تک‌چهره همسر نقاش]]

نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در ادینبورگ<ref>Edinburgh

</ref> و سپس در ایتالیا آموخت، و آنگاه در لندن اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰ نقاش جورج سوم شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش جاشوا رِینولدز<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک روکوکو<ref>rococo </ref>ی فرانسویِ آثار ناتیه<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]