روسی، آلدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲

2025-02-11T07:12:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism		معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism

	</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴م)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر\|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲م)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (۱۹۸۳م)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹م)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴م) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[~~سوییس\|~~سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰م یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶م (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲م) به‌شهرت رسید.		</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴م)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر\|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲م)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (۱۹۸۳م)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹م)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴م) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰م یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶م (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲م) به‌شهرت رسید.

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷

2025-02-09T08:27:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =سردبیر نشریۀ معماری کازابلاّ (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴)		\|سمت =سردبیر نشریۀ معماری کازابلاّ (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =مجتمع مسکونی گالاراتسه در میلان ایتالیا ( ۱۹۶۷ ـ ~~۱۹۷۴~~)؛ گورستان سان کاتالدو در مودنای ایتالیا (۱۹۷۱ ـ ~~۱۹۸۲~~)؛ کتاب لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)~~، ۱۹۶۶~~		\|آثار =مجتمع مسکونی گالاراتسه در میلان ایتالیا ( ۱۹۶۷ ـ ۱۹۷۴م)؛ گورستان سان کاتالدو در مودنای ایتالیا (۱۹۷۱ ـ ۱۹۸۲م)؛ کتاب لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر) ۱۹۶۶م
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =معماری		\|گروه مقاله =معماری
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}روسّی، آلدو (~~۱۹۳۱ـ۱۹۹۷~~)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|موزه‌ای در ماستریخت، اثر روسّی]]		}}روسّی، آلدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷م)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|موزه‌ای در ماستریخت، اثر روسّی]]

	معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism		معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism

	</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (~~‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴~~)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر\|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (~~۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲~~)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (~~۱۹۸۳~~)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (~~۱۹۷۹~~)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (~~۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴~~) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[سوییس\|سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ~~۱۹۹۰~~ یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ~~۱۹۶۶~~ (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ~~۱۹۸۲~~) به‌شهرت رسید.		</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴م)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر\|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲م)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (۱۹۸۳م)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹م)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴م) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[سوییس\|سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰م یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶م (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲م) به‌شهرت رسید.

Nazanin در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۵

2023-11-21T05:45:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۵
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۹۳۱م		\|زادروز=میلان ۱۹۳۱م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۹۷م		\|تاریخ مرگ=۱۹۹۷م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =سردبیر نشریۀ معماری کازابلاّ (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =مجتمع مسکونی گالاراتسه در میلان ایتالیا ( ۱۹۶۷ ـ ۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو در مودنای ایتالیا (۱۹۷۱ ـ ۱۹۸۲)؛ کتاب لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)، ۱۹۶۶		\|آثار =مجتمع مسکونی گالاراتسه در میلان ایتالیا ( ۱۹۶۷ ـ ۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو در مودنای ایتالیا (۱۹۷۱ ـ ۱۹۸۲)؛ کتاب لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)، ۱۹۶۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}روسّی، ~~آلْدو~~ (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|موزه‌ای در ماستریخت، اثر روسّی]]		}}روسّی، آلدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|موزه‌ای در ماستریخت، اثر روسّی]]

	معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism		معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism

	</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های ~~هندسیِ~~ بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در ~~میلانِ~~ ایتالیا (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در مودنا<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در برلین (۱۹۸۳)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، ~~فلوریدا،~~ امریکا. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، ~~سوئیس،~~ و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰ یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶ (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲) به‌شهرت رسید.		</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر\|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (۱۹۸۳)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[سوییس\|سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰ یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶ (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲) به‌شهرت رسید.

Nazanin در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۱

2023-11-21T05:41:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}روسّی، آلْدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|~~موزه‌اي~~ در ~~ماستريخت،~~ اثر ~~روسّي~~]]		}}روسّی، آلْدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg\|thumb\|موزه‌ای در ماستریخت، اثر روسّی]]

	معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism		معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =آلدو روسی
|نام =Aldo Rossi
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۳۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در پلی تکنیک میلان
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=نظریه پرداز
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =مجتمع مسکونی گالاراتسه در میلان ایتالیا ( ۱۹۶۷ ـ ۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو در مودنای ایتالیا (۱۹۷۱ ـ ۱۹۸۲)؛ کتاب لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)، ۱۹۶۶
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}روسّی، آلْدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷)(Rossi, Aldo)<br/> [[File:22169500.jpg|thumb|موزه‌اي در ماستريخت، اثر روسّي]]

معمار و نظریه‌پرداز ایتالیایی، از نمایندگان برجستۀ سبک نوخردگرایی<ref>neo-rationalism

</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسیِ بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در میلانِ ایتالیا (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در مودنا<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در برلین (۱۹۸۳)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، فلوریدا، امریکا. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، سوئیس، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰ یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶ (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲) به‌شهرت رسید.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]] [[Category:هنر]] [[Category:طراحی و مد]]