Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

روی (zinc)<br/> عنصری فلزی، به‌رنگ سفید مایل به آبی، شکننده و سخت، با نماد Zn، عدد اتمی<ref>atomic number</ref> ۳۰، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass </ref> ۶۵.۳۷. کانی اصلی آن اسفالریت<ref>sphalerite </ref> یا زینک‌بلند<ref>zinc blende</ref> (سولفید روی<ref>zinc sulphide</ref>، Zns) است. روی در دمای معمولی شدیداً تحت تأثیر رطوبت و هوا قرار می‌گیرد. عمدتاً برای ساخت آلیاژهایی نظیر برنج<ref>brass </ref>؛ پوشش‌دهی<ref>coating </ref> فلزات، ازجمله در آهن گالوانیزه<ref>galvanized iron</ref>؛ و ساخت باطری‌ها به‌کار می‌رود. اکسید روی ترکیبی است که از آن در پمادها، ازجمله در پمادهای سوختگی، و نیز در وسایل آرایشی، رنگ‌ها، شیشه، و جوهرهای چاپ استفاده می‌کنند. روی عنصری ضروری برای حیات بیشتر حیوانات است. بدن انسان، پس از گذراندن دورۀ رشد، حاوی دو تا سه گرم روی است. بیشتر از ۳۰۰ نوع آنزیمِ حاوی روی نیز شناخته شده است. از عصر برنز تاکنون، روی جزیی از آلیاژ برنج بوده است، ولی تا قرن ۱۶، اروپاییان آن را به‌منزلۀ فلزی جداگانه نمی‌شناختند. شیمی‌دان آلمانی، آندرآس زیگموند مارگراف<ref> Andreas Sigismund Marggraf</ref> (‌۱۷۰۹‌ـ‌۱۷۸۲)، آن را در ۱۷۴۶ جداسازی کرد. صنعت روی در اروپا سالانه حدود ‌۸۰هزار تُن ضایعات روی تولید می‌کند.

 

----

[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:عناصر و فرآورده ها، تجهیزات]]

روی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳