Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =سِنِگال

|نام لاتین = Senegal

|نام‌پیشین=
|موقعیت = افریقای غربی

| جمعیت = ۱۲,۴۳۴,۰۰۰ نفر
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۶۳
|رشد سالانه (درصد) = ۲.۷
|مساحت = ۱۹۶,۷۲۰
|پایتخت = داکار

| شهرهای اصلی = داکار، سن ‌لوئی، تیئس، زیگنشور، کائولاک، دیوربل

| نظام سیاسی = جمهوری چند حزبی با یک نهاد قانون‌گذاری

| شهرستان =
| بخش =
|زبان = فرانسوی

| گروه‌های قومی =
| دین = اسلام

| درآمد سرانه (دلار) =
| واحد پول =
}}

سِنِگال (Senegal)<br/> [[File:25241000-1.jpg|thumb|نمايي از شهر داکار، سنگال]][[File:25241000-2.jpg|thumb|نمايي از شهر داکار، سنگال]][[File:25241000-3.jpg|thumb|نمايي از شهر داکار، سنگال]][[File:25241000.jpg|thumb|نمايي از شهر داکار، سنگال]]'''موقعیت'''. جمهوری سنگال در افریقای غربی و در ساحل اقیانوس اطلس جا دارد. کشورهای موریتانی از شمال و شمال شرقی، مالی از شرق، گینه و گینۀ بیسائو از جنوب، و اقیانوس اطلس از غرب آن را در میان گرفته‌اند و کشور گامبیا به‌سان زائده‌ای از غرب به درون آن پیش‌ رفته است. مساحت سنگال ۱۹۶,۷۲۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر داکار<ref>Dakar</ref> است.

'''سیمای طبیعی'''. کشور سنگال پهن‌دشت نسبتاً همواری است که نواحی مرکزی آن از ارتفاع اندکی برخوردار است و بخشی از ارتفاعات فوتا جالون<ref>Fouta Djallon</ref>، که بلندی آن‌ها به ۴۵۰ متر می‌رسد و در جنوب شرقی و در حاشیۀ مرزهای مالی و گینه جا دارد، مرتفع‌ترین نواحی این کشور را تشکیل می‌دهند. رودخانۀ سنگال، با درازای ۱,۶۳۳ کیلومتر، این سرزمین را از کشور مالی جدا می‌کند و رودخانۀ گامبیا که از بلندی‌های فوتاجالون سرچشمه می‌گیرد و از نواحی جنوب شرقی کشور می‌گذرد، در جنوب غربی شهر تامبا کوندا<ref>Tambaconda</ref> به کشور گامبیا وارد می‌شود. علاوه‌بر رودهای مزبور، رودخانۀ سالوم<ref>Saloum</ref> در نواحی مرکزی و رود کازامانس<ref>Casamance</ref> در جنوب و نیز رودخانۀ مرزی فالِمِه<ref>Faleme</ref> در مرز کشور مالی، از دیگر رودهای مهم این کشورند. رودخانه‌های سنگال اگرچه دستخوش تغییرات فصلی‌اند، بخش سفلای آن‌ها کلاً قابل کشتی‌رانی است و نقش مهمی در کشاورزی و اقتصاد این سرزمین دارند. کشور سنگال به ده ناحیه (استان) تقسیم می‌شود و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از داکار (پایتخت)، سن ‌لوئی<ref>Saint Louis</ref>، تیئس<ref>Thies</ref>، زیگنشور<ref>Ziguinchor</ref>، کائولاک<ref>Kaolack</ref>، و دیوربل<ref>Diourbel</ref>. زمین‌های شمالی سنگال نیمه‌بیابانی و اراضی مرکزی و جنوبی آن مدارگانی مرطوب است و از علفزارهای ساوانایی و جنگل‌های بارانی انبوه و درختان نخل، ماهون، و ساج تشکیل شده است. فصل بارندگی نواحی شمالی از تیر تا مهر به درازا می‌کشد و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۳۸۰ میلی‌متر است. فصل بارندگی نواحی جنوبی نیز از خرداد تا مهر به‌‌طول می‌انجامد و میانگین بارندگی سالانۀ آن به ۱,۴۰۰ میلی‌متر می‌رسد. میانگین دمای شهر داکار در دی‌ماه ۲۲.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۵۴۱ میلی‌متر است. حیات وحش سنگال بسیار متنوع و گوناگون است و پستان‌داران بزرگی مانند فیل، شیر، ببر چیتا، و بزکوهی بیشتر در نواحی کم جمعیت شرقی به‌سر می‌برند و اسب آبی و تمساح در رودخانه‌های آن فراوان‌اند و مار کبرا و بوآ و اژدر مار ازجمله خزندگان بزرگ این سرزمین به‌شمار می‌آیند. نواحی متعددی چون پارک‌های ملی فِرلو<ref>Ferlo</ref> و نیوکولوکوبا<ref>Niokolokoba</ref> نیز برای حفاظت از طبیعت و حیات وحش تأسیس شده‌اند.

'''اقتصاد'''. بادام زمینی نقش بسیار مهمی در اقتصاد سنگال دارد و در کنار آن انواع فرآورده‌های کشاورزی دیگر نیز کشت می‌شود که از آن جمله‌اند: ارزن، حبوبات، برنج، نیشکر، ذرّت خوشه‌ای، موز، و نارگیل. این کشور در زمینۀ صنعت، به‌ویژه تهیۀ روغن بادام زمینی، پیشرفت بسیار داشته است و از نظر منابع زیرزمینی نسبتاً غنی است. کلسیم فسفات، آلومینیم فسفات و طلا، ذخایر نفت و آهن از مهم‌ترین کانی‌های آن به‌شمار می‌آیند. ۲.۲۳میلیون هکتار از اراضی سنگال قابل کشت است و نیشکر، بادام زمینی، ارزن، صیفی‌جات، ذرت خوشه‌ای، سیب‌زمینی هندی، پنبه، و کاساوا بخشی از تولیدات کشاورزی این سرزمین را تشکیل می‌دهند. فرآوری مواد کشاورزی، ماهی، فسفات، پالایش نفت، و تولید مصالح ساختمانی نیز بخشی از فعالیت‌های صنعتی آن محسوب می‌شوند. مساحت پوشش جنگلی سنگال ۷.۶۳میلیون هکتار و تولید چوب و الوار آن ۵.۰۴میلیون متر مکعب است.

'''حکومت و سیاست'''. نوع حکومت کشور سنگال جمهوری چند حزبی با یک نهاد قانون‌گذاری با نام مجلس ملّی است. رئیس‌جمهور این کشور با آرای عمومی و برای حداکثر دو دورۀ پنج‌ساله انتخاب می‌شود. ۱۴۰ نمایندۀ مجلس ملی نیز برای پنج سال و با رأی مردم برگزیده می‌شوند و رهبر حزب اکثریت نخست‌وزیری و تشکیل هیئت دولت را عهده‌دار است.

'''مردم و تاریخ'''. سنگال در حدود ۱۲,۴۳۴,۰۰۰ نفر جمعیت دارد (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به ۶۳ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور ۲.۷ درصد است و افریقایی‌تبارها ۹۷.۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. ۹۲ درصد از جمعیت این کشور مسلمان‌اند و در حدود ۵۰ درصد از مردم در شهر‌ها به‌سر می‌برند. زبان رسمی آنان فرانسه است. سنگال از روزگار دور مسکن اقوام گوناگون افریقایی چون ولوف<ref>Wolof</ref>‌ها، فولانی<ref>Fulani</ref>‌ها، سِرِر<ref>Serer</ref> و توکولور<ref>Tukulor</ref>ها بوده که از قدیم به آیین اسلام گرویده بودند. در اواسط قرن ۱۵ پرتغالی‌ها به این سرزمین وارد شدند و در دهانۀ رود سنگال قدم به خشکی نهادند. در قرن‌های بعد فرانسویان بر کرانه‌های سنگال استیلا یافتند و سراسر آن را، به‌استثنای گامبیا که در تصرف انگلیسی‌ها بود، به مالکیت خود درآوردند؛ در ۱۶۵۹ بندر سن‌لوئی را تأسیس کردند و با تصرف جزیرۀ گوری<ref>Goree</ref> آن را به پایگاه مهم خریدوفروش برده مبدل ساختند. در طول قرن‌های ۱۷ و ۱۸ تا اوایل قرن ۱۹ دو قدرت استعماری بزرگ آن زمان، انگلستان و فرانسه، در این سرزمین به‌ویژه در سواحل آن به رقابت و زد‌وخورد پرداختند و سرانجام در ۱۸۱۴ مالکیت فرانسه بر سنگال به‌رسمیت شناخته شد. پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۴۶) سنگال به یکی از سرزمین‌های فرادریا<ref>overseas</ref>یی فرانسه بدل شد و به خودگردانی داخلی نایل آمد. در ۱۹۵۹ به فدراسیون مالی پیوست و در ۴ آوریل ۱۹۶۰ به رهبری سِدار سِنِگور به استقلال کامل دست‌ یافت و نظام جمهوری را برای خود برگزید و سدار سنگور با عنوان نخستین رئیس‌جمهور کشور زمام امور را دردست گرفت.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]] [[Category:جغرافیای آفریقا]] [[Category:جغرافیای انسانی افریقا]] [[Category:جغرافیای طبیعی افریقا]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]

سنگال - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳