https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%28%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B7%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B5%DB%B9%D8%B4%29 2026-06-16T01:03:02Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_(%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B7%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B5%DB%B9%D8%B4)&diff=2010225292&oldid=prev 2025-04-09T04:36:20Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l27">خط ۲۷:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}[[پرونده:25087300- 10.jpg|جایگزین=سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان |بندانگشتی|سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}[[پرونده:25087300- 10.jpg|جایگزین=سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان |بندانگشتی|سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سهراب سپهری (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)&lt;br&gt;[[پرونده: 25087300-5.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=|325x325پیکسل]][[پرونده: 25087300.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=]]&lt;p&gt;شاعر و نقاش نوگرای ایرانی. در خانواده‌ای اهل شعر، نقاشی، منبت‌کاری و دیگر رشته‌های هنری، زاده شد. کودکی و نوجوانی او به مطالعه، بازی در طبیعت، شکار و نواختن موسیقی گذشت. تا 15سالگی را در شهر کاشان گذراند. تأثیر این فضا که آمیخته به گیاه و طبیعت بود در شعرها و نقاشی‌های او مشهود است. نخستین شعر نوی سهراب سپهری با نام «بیمار» در سال 1327 در نشریۀ جهان نو به چاپ رسید. در 1326 مجموعۀ غزلیات و مثنوی‌های ''کنار چمن یا آرامگاه عاشقان'' را به چاپ رساند. چهارسال بعد ''مرگ رنگ'' را که شدیداً متأثر از [[نیما یوشیج|نیما]] بود منتشر کرد. دومین مجموعه شعر نو سهراب با نام ''زندگی خواب‌ها'' در سال 1332 منتشر شد. در این سال با وجود خیل عظیم متأثرین از نیما، چرخش سهراب سپهری از زبان نیمایی به زبان [[هوشنگ ایرانی]] و تکامل بخشیدن به این زبان، اتفاقی مهم در عرصۀ شعر نو بود. اساس شعر سپهری، در این سه مجموعه شعر، با هر نوبت تحول اندیشۀ او، دگرگونی یافته. در دوران نوجوانی، غزل و مثنوی‌های رمانتیک سروده؛ در دوران آغازین آگاهی و وقوف به ابتذال روزمرۀ زندگی، تحت تأثیر نمایندۀ برجستۀ شعر آزاد عصر خود، نیما یوشیج، سروده و سرانجام در جست‌وجوها و خلسه‌های شاعرانۀ خود، با بهره‌گیری از اساطیر و عناصر هندی و بودیسم، وزن و قافیه را نیز رها کرد و شعرش فارغ از هر قیدی، شباهتی غریب به اشعار هوشنگ ایرانی – تنها شاعر عارف نوپرداز – پیدا کرد. سپهری، به هنگام انتشار زندگی خواب‌ها، اشاره‌ای به گرایش و علاقۀ عرفانی خود نکرد. او هشت سال بعد، هنگامی که کتاب ''آوار آفتاب'' را منتشر کرد، در مقدمۀ کتاب به این نکته پرداخت. سپهری در 1344 شعر ''صدای پای آب'' را برای نخستین‌بار در [[آرش (نشریه)|جنگ آرش]] به چاپ رساند. صدای پای آب، کنایه‌ای درخشان و زیرکانه از زندگی است. سهراب سپهری شعر صدای پای آب را با الهام از قریۀ «چنار»، واقع در حد واسط کاشان و [[مشهد اردهال]] سرود. شعر ''مسافر'' او نیز نخستین‌بار در سال 1345 در [[آرش (نشریه)|مجلۀ آرش]] منتشر شد و دهکدۀ زیبای «گلستانه» واقع در اطراف کاشان، الهام‌بخش او در سرودن شعر گلستانه بود.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب، به قولی تا 14سالگی در باغی می‌زیست که شمارش درخت‌هایش به سادگی امکان نداشت اما سال بعد را در خانه‌ای گذراند که در آن اثری از درخت و سبزه نبود. این دوران، او به مطالعۀ نویسندگان و شعرایی چون [[لامارتین، آلفونس ماری <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لویی </del>دو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۱۷۹۰ـ۱۸۶۹)</del>|لامارتین]]، [[گوته، یوهان ولفگانگ فون (۱۷۴۹ـ۱۸۳۲)|گوته]]، [[امیل زولا]]، [[شاتوبریان، رنه (۱۷۶۸ـ۱۸۴۸)|شاتوبریان]] و [[هوگو، ویکتور (۱۸۰۲ـ۱۸۸۵)|هوگو]] پرداخت. سهراب یک سال بعد یعنی پس از پایان تحصیلات سیکل اول متوسطه به تهران رفت و در دانشسرای مقدماتی نام‌نویسی کرد. پس از پایان دوران دانشسرا به کاشان بازگشت و به سرودن شعر و نقاشی مشغول شد. دوباره به تهران رفت و برای تحصیل در رشتۀ نقاشی در دانشکدۀ هنرهای زیبا ثبت نام کرد.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;شعر و نقاشی سهراب همچون دیگر هم‌عصران وی تحت تأثیر موج نو قرار گرفت و او نیز وارد حیطۀ شعر نو و نقاشی مدرن شد. سهراب اولین کتاب شعر نو خود به نام مرگ رنگ را در سال 1330 چاپ کرد. زندگی خواب‌ها، شرق اندوه، صدای پای آب، مسافر و هشت کتاب از جملۀ آثار سهراب سپهری است. اشعار سپهری از همان نخست، با موافقت‌ها و مخالفت‌های فراوانی روبه‌رو شد ولی از آنجا که سپهری نسبت به اظهار نظرهای موجود، بی‌اعتنا بود، مخالفین اشعار او هم چندان جدی به شعرهای او نمی‌پرداختند. وقتی که صدای پای آب و سپس ''مسافر و حجم سبز'' (1346) - آن هم در فاصله‌ای کوتاه - منتشر شد، مخالفت‌های جدی و مهمی را برانگیخت. انگیزه سرودن صدای پای آب، مرگ پدر، و تسلای مادر است. او این سروده را به مادرش تقدیم داشته است. زبان روان، توصیف صادقانۀ دنیای عاطفی شاعر، تصویرهای بدیع و تازه، آشنایی‌زدایی، ترکیب موسیقی شعر و حتی بهره‌گیری از لغات عامیانه، بر شکوه تأثیر این شعر افزوده است. شعر صدای پای آب با اشاراتی به اساطیر و بهره‌گیری از عناصر عرفان هندی و بودیسم، آگاهی و شناخت سهراب سپهری را از عرفان غیر اسلامی و غیر ایرانی و تلفیق این دو نشان می‌دهد.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب در اردیبهشت ماه 1359 در اثر بیماری سرطان خون درگذشت و در مشهد اردهال به خاک سپرده شد. &lt;/p&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سهراب سپهری (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)&lt;br&gt;[[پرونده: 25087300-5.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=|325x325پیکسل]][[پرونده: 25087300.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=]]&lt;p&gt;شاعر و نقاش نوگرای ایرانی. در خانواده‌ای اهل شعر، نقاشی، منبت‌کاری و دیگر رشته‌های هنری، زاده شد. کودکی و نوجوانی او به مطالعه، بازی در طبیعت، شکار و نواختن موسیقی گذشت. تا 15سالگی را در شهر کاشان گذراند. تأثیر این فضا که آمیخته به گیاه و طبیعت بود در شعرها و نقاشی‌های او مشهود است. نخستین شعر نوی سهراب سپهری با نام «بیمار» در سال 1327 در نشریۀ جهان نو به چاپ رسید. در 1326 مجموعۀ غزلیات و مثنوی‌های ''کنار چمن یا آرامگاه عاشقان'' را به چاپ رساند. چهارسال بعد ''مرگ رنگ'' را که شدیداً متأثر از [[نیما یوشیج|نیما]] بود منتشر کرد. دومین مجموعه شعر نو سهراب با نام ''زندگی خواب‌ها'' در سال 1332 منتشر شد. در این سال با وجود خیل عظیم متأثرین از نیما، چرخش سهراب سپهری از زبان نیمایی به زبان [[هوشنگ ایرانی]] و تکامل بخشیدن به این زبان، اتفاقی مهم در عرصۀ شعر نو بود. اساس شعر سپهری، در این سه مجموعه شعر، با هر نوبت تحول اندیشۀ او، دگرگونی یافته. در دوران نوجوانی، غزل و مثنوی‌های رمانتیک سروده؛ در دوران آغازین آگاهی و وقوف به ابتذال روزمرۀ زندگی، تحت تأثیر نمایندۀ برجستۀ شعر آزاد عصر خود، نیما یوشیج، سروده و سرانجام در جست‌وجوها و خلسه‌های شاعرانۀ خود، با بهره‌گیری از اساطیر و عناصر هندی و بودیسم، وزن و قافیه را نیز رها کرد و شعرش فارغ از هر قیدی، شباهتی غریب به اشعار هوشنگ ایرانی – تنها شاعر عارف نوپرداز – پیدا کرد. سپهری، به هنگام انتشار زندگی خواب‌ها، اشاره‌ای به گرایش و علاقۀ عرفانی خود نکرد. او هشت سال بعد، هنگامی که کتاب ''آوار آفتاب'' را منتشر کرد، در مقدمۀ کتاب به این نکته پرداخت. سپهری در 1344 شعر ''صدای پای آب'' را برای نخستین‌بار در [[آرش (نشریه)|جنگ آرش]] به چاپ رساند. صدای پای آب، کنایه‌ای درخشان و زیرکانه از زندگی است. سهراب سپهری شعر صدای پای آب را با الهام از قریۀ «چنار»، واقع در حد واسط کاشان و [[مشهد اردهال]] سرود. شعر ''مسافر'' او نیز نخستین‌بار در سال 1345 در [[آرش (نشریه)|مجلۀ آرش]] منتشر شد و دهکدۀ زیبای «گلستانه» واقع در اطراف کاشان، الهام‌بخش او در سرودن شعر گلستانه بود.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب، به قولی تا 14سالگی در باغی می‌زیست که شمارش درخت‌هایش به سادگی امکان نداشت اما سال بعد را در خانه‌ای گذراند که در آن اثری از درخت و سبزه نبود. این دوران، او به مطالعۀ نویسندگان و شعرایی چون [[لامارتین، آلفونس ماری <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لوئی </ins>دو|لامارتین]]، [[گوته، یوهان ولفگانگ فون (۱۷۴۹ـ۱۸۳۲)|گوته]]، [[امیل زولا]]، [[شاتوبریان، رنه (۱۷۶۸ـ۱۸۴۸)|شاتوبریان]] و [[هوگو، ویکتور (۱۸۰۲ـ۱۸۸۵)|هوگو]] پرداخت. سهراب یک سال بعد یعنی پس از پایان تحصیلات سیکل اول متوسطه به تهران رفت و در دانشسرای مقدماتی نام‌نویسی کرد. پس از پایان دوران دانشسرا به کاشان بازگشت و به سرودن شعر و نقاشی مشغول شد. دوباره به تهران رفت و برای تحصیل در رشتۀ نقاشی در دانشکدۀ هنرهای زیبا ثبت نام کرد.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;شعر و نقاشی سهراب همچون دیگر هم‌عصران وی تحت تأثیر موج نو قرار گرفت و او نیز وارد حیطۀ شعر نو و نقاشی مدرن شد. سهراب اولین کتاب شعر نو خود به نام مرگ رنگ را در سال 1330 چاپ کرد. زندگی خواب‌ها، شرق اندوه، صدای پای آب، مسافر و هشت کتاب از جملۀ آثار سهراب سپهری است. اشعار سپهری از همان نخست، با موافقت‌ها و مخالفت‌های فراوانی روبه‌رو شد ولی از آنجا که سپهری نسبت به اظهار نظرهای موجود، بی‌اعتنا بود، مخالفین اشعار او هم چندان جدی به شعرهای او نمی‌پرداختند. وقتی که صدای پای آب و سپس ''مسافر و حجم سبز'' (1346) - آن هم در فاصله‌ای کوتاه - منتشر شد، مخالفت‌های جدی و مهمی را برانگیخت. انگیزه سرودن صدای پای آب، مرگ پدر، و تسلای مادر است. او این سروده را به مادرش تقدیم داشته است. زبان روان، توصیف صادقانۀ دنیای عاطفی شاعر، تصویرهای بدیع و تازه، آشنایی‌زدایی، ترکیب موسیقی شعر و حتی بهره‌گیری از لغات عامیانه، بر شکوه تأثیر این شعر افزوده است. شعر صدای پای آب با اشاراتی به اساطیر و بهره‌گیری از عناصر عرفان هندی و بودیسم، آگاهی و شناخت سهراب سپهری را از عرفان غیر اسلامی و غیر ایرانی و تلفیق این دو نشان می‌دهد.  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب در اردیبهشت ماه 1359 در اثر بیماری سرطان خون درگذشت و در مشهد اردهال به خاک سپرده شد. &lt;/p&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br&gt;&lt;!--25087300--&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br&gt;&lt;!--25087300--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_(%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B7%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B5%DB%B9%D8%B4)&diff=2010076911&oldid=prev 2020-05-12T05:08:20Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه زندگینامه<br /> |عنوان =سهراب سپهری<br /> |نام =<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی=<br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز=کاشان 1307ش<br /> |تاریخ مرگ=تهران 1359ش<br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل=رشتۀ نقاشی دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران <br /> | شغل و تخصص اصلی =شاعر و نقاش<br /> |شغل و تخصص های دیگر=<br /> |سبک =<br /> |مکتب =<br /> |سمت =<br /> |جوایز و افتخارات =<br /> |آثار =هشت کتاب (1356)<br /> |خویشاوندان سرشناس =<br /> |گروه مقاله =ادبیات فارسی، نگارگری و مجسمه‌سازی ایران<br /> |دوره =<br /> |فعالیت‌های مهم =<br /> |رشته =<br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}[[پرونده:25087300- 10.jpg|جایگزین=سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان |بندانگشتی|سهراب سپهری- از مجموعه تنه درختان ]]<br /> سهراب سپهری (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)&lt;br&gt;[[پرونده: 25087300-5.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=|325x325پیکسل]][[پرونده: 25087300.jpg | بندانگشتی|سهراب سپهری|جایگزین=]]&lt;p&gt;شاعر و نقاش نوگرای ایرانی. در خانواده‌ای اهل شعر، نقاشی، منبت‌کاری و دیگر رشته‌های هنری، زاده شد. کودکی و نوجوانی او به مطالعه، بازی در طبیعت، شکار و نواختن موسیقی گذشت. تا 15سالگی را در شهر کاشان گذراند. تأثیر این فضا که آمیخته به گیاه و طبیعت بود در شعرها و نقاشی‌های او مشهود است. نخستین شعر نوی سهراب سپهری با نام «بیمار» در سال 1327 در نشریۀ جهان نو به چاپ رسید. در 1326 مجموعۀ غزلیات و مثنوی‌های &#039;&#039;کنار چمن یا آرامگاه عاشقان&#039;&#039; را به چاپ رساند. چهارسال بعد &#039;&#039;مرگ رنگ&#039;&#039; را که شدیداً متأثر از [[نیما یوشیج|نیما]] بود منتشر کرد. دومین مجموعه شعر نو سهراب با نام &#039;&#039;زندگی خواب‌ها&#039;&#039; در سال 1332 منتشر شد. در این سال با وجود خیل عظیم متأثرین از نیما، چرخش سهراب سپهری از زبان نیمایی به زبان [[هوشنگ ایرانی]] و تکامل بخشیدن به این زبان، اتفاقی مهم در عرصۀ شعر نو بود. اساس شعر سپهری، در این سه مجموعه شعر، با هر نوبت تحول اندیشۀ او، دگرگونی یافته. در دوران نوجوانی، غزل و مثنوی‌های رمانتیک سروده؛ در دوران آغازین آگاهی و وقوف به ابتذال روزمرۀ زندگی، تحت تأثیر نمایندۀ برجستۀ شعر آزاد عصر خود، نیما یوشیج، سروده و سرانجام در جست‌وجوها و خلسه‌های شاعرانۀ خود، با بهره‌گیری از اساطیر و عناصر هندی و بودیسم، وزن و قافیه را نیز رها کرد و شعرش فارغ از هر قیدی، شباهتی غریب به اشعار هوشنگ ایرانی – تنها شاعر عارف نوپرداز – پیدا کرد. سپهری، به هنگام انتشار زندگی خواب‌ها، اشاره‌ای به گرایش و علاقۀ عرفانی خود نکرد. او هشت سال بعد، هنگامی که کتاب &#039;&#039;آوار آفتاب&#039;&#039; را منتشر کرد، در مقدمۀ کتاب به این نکته پرداخت. سپهری در 1344 شعر &#039;&#039;صدای پای آب&#039;&#039; را برای نخستین‌بار در [[آرش (نشریه)|جنگ آرش]] به چاپ رساند. صدای پای آب، کنایه‌ای درخشان و زیرکانه از زندگی است. سهراب سپهری شعر صدای پای آب را با الهام از قریۀ «چنار»، واقع در حد واسط کاشان و [[مشهد اردهال]] سرود. شعر &#039;&#039;مسافر&#039;&#039; او نیز نخستین‌بار در سال 1345 در [[آرش (نشریه)|مجلۀ آرش]] منتشر شد و دهکدۀ زیبای «گلستانه» واقع در اطراف کاشان، الهام‌بخش او در سرودن شعر گلستانه بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب، به قولی تا 14سالگی در باغی می‌زیست که شمارش درخت‌هایش به سادگی امکان نداشت اما سال بعد را در خانه‌ای گذراند که در آن اثری از درخت و سبزه نبود. این دوران، او به مطالعۀ نویسندگان و شعرایی چون [[لامارتین، آلفونس ماری لویی دو (۱۷۹۰ـ۱۸۶۹)|لامارتین]]، [[گوته، یوهان ولفگانگ فون (۱۷۴۹ـ۱۸۳۲)|گوته]]، [[امیل زولا]]، [[شاتوبریان، رنه (۱۷۶۸ـ۱۸۴۸)|شاتوبریان]] و [[هوگو، ویکتور (۱۸۰۲ـ۱۸۸۵)|هوگو]] پرداخت. سهراب یک سال بعد یعنی پس از پایان تحصیلات سیکل اول متوسطه به تهران رفت و در دانشسرای مقدماتی نام‌نویسی کرد. پس از پایان دوران دانشسرا به کاشان بازگشت و به سرودن شعر و نقاشی مشغول شد. دوباره به تهران رفت و برای تحصیل در رشتۀ نقاشی در دانشکدۀ هنرهای زیبا ثبت نام کرد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;شعر و نقاشی سهراب همچون دیگر هم‌عصران وی تحت تأثیر موج نو قرار گرفت و او نیز وارد حیطۀ شعر نو و نقاشی مدرن شد. سهراب اولین کتاب شعر نو خود به نام مرگ رنگ را در سال 1330 چاپ کرد. زندگی خواب‌ها، شرق اندوه، صدای پای آب، مسافر و هشت کتاب از جملۀ آثار سهراب سپهری است. اشعار سپهری از همان نخست، با موافقت‌ها و مخالفت‌های فراوانی روبه‌رو شد ولی از آنجا که سپهری نسبت به اظهار نظرهای موجود، بی‌اعتنا بود، مخالفین اشعار او هم چندان جدی به شعرهای او نمی‌پرداختند. وقتی که صدای پای آب و سپس &#039;&#039;مسافر و حجم سبز&#039;&#039; (1346) - آن هم در فاصله‌ای کوتاه - منتشر شد، مخالفت‌های جدی و مهمی را برانگیخت. انگیزه سرودن صدای پای آب، مرگ پدر، و تسلای مادر است. او این سروده را به مادرش تقدیم داشته است. زبان روان، توصیف صادقانۀ دنیای عاطفی شاعر، تصویرهای بدیع و تازه، آشنایی‌زدایی، ترکیب موسیقی شعر و حتی بهره‌گیری از لغات عامیانه، بر شکوه تأثیر این شعر افزوده است. شعر صدای پای آب با اشاراتی به اساطیر و بهره‌گیری از عناصر عرفان هندی و بودیسم، آگاهی و شناخت سهراب سپهری را از عرفان غیر اسلامی و غیر ایرانی و تلفیق این دو نشان می‌دهد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;سهراب در اردیبهشت ماه 1359 در اثر بیماری سرطان خون درگذشت و در مشهد اردهال به خاک سپرده شد. &lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--25087300--&gt;<br /> [[رده:ادبیات فارسی]]<br /> [[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]<br /> [[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]<br /> [[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]</div>

Reza rouzbahani