Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سیلیسیوم (silicon)<br/> (برگرفته از واژه‌ای لاتینی به‌معنای چخماق) عنصری غیرفلزی<ref>nonmetallic</ref> و شکننده، با نماد Si، عدد اتمی<ref>atomic number</ref> ۱۴، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass</ref> ۲۸.۰۸۶. پس از اکسیژن دومین عنصر فراوان در پوسته زمین است و به‌شکل‌های بلوری و بی‌ریخت<ref>amorphous</ref> یافت می‌شود. در طبیعت، فقط در ترکیب با عناصر دیگر، مخصوصاً با اکسیژن در سیلیکا<ref>silica</ref> (دی‌اکسید سیلیسیوم<ref>silicon dioxide</ref>، SiO<sub>۲</sub>) و در سیلیکات<ref>silicates</ref>ها یافت می‌شود. این ترکیبات کانی کوارتز<ref>quatrz</ref> را شکل می‌دهند که بخش عمدۀ ماسه‌ها، شن‌ها و ریگ‌ها را شامل می‌شود. لعاب‌دادن کوزه و شیشه‌سازی با استفاده از ماسه‌های سیلیکاتی<ref>silica sands</ref> صورت می‌گیرد و قدمت آن به ماقبل تاریخ برمی‌گردد. امروزه از شکل بلورین سیلیسیوم به‌منزلۀ عامل سخت‌کننده<ref>hardening agent</ref> و ضد اکسیدان<ref>deoxidizing
</ref> در فولاد استفاده می‌کنند. همچنین، به‌علت خواص نیمه‌رسانایی<ref>semiconductor</ref>اش پایۀ صنعت الکترونیک است و در ساخت تراشه‌های سیلیکنی<ref>silicon chips</ref> برای ریزپردازنده‌ها<ref>microprocessor</ref> کاربرد دارد. شیمی‌دان سوئدی، یونس برزلیوس<ref>Jons Berzelius</ref>، در ۱۸۲۳ این عنصر را جداسازی کرد. در ۱۸۱۷، شیمی‌دان اسکاتلندی، تامس تامسون<ref>Thomas Thomson</ref>، در مقایسه با عناصر کربن<ref>carbon</ref> و بور<ref>boron</ref>، و به‌علت تشابه شیمیایی‌اش با این عناصر، آن را نام‌گذاری کرده بود.

 

----

[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:عناصر و فرآورده ها، تجهیزات]]

سیلیسیوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳