سیما بینا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۷

2025-05-22T18:47:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.		خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

	سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی ~~(تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)~~\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.		سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

	سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.		سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.

Mohammadi3 در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۸

2025-05-22T17:58:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.		خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

	سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی ~~(بیرجند ۱۳۳۱ش )~~\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.		سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

	سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.		سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	*گل سرخ		*گل سرخ
	*یا مولا		*یا مولا



	----		----

Nazanin در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۴

2025-05-21T04:54:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.		خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

	سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر ~~(تهران ۱۳۲۹ش- تهران ۱۴اردی‌بهشت ۱۳۹۷ش)~~\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی (بیرجند ۱۳۳۱ش )\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.		سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی (بیرجند ۱۳۳۱ش )\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

	سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.		سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.

Mohammadi3 در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۱

2025-05-20T15:41:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.		خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

	سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان ~~(رشت ۱۳۱۹ش)~~\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر (تهران ۱۳۲۹ش- تهران ۱۴اردی‌بهشت ۱۳۹۷ش)\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی (بیرجند ۱۳۳۱ش )\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.		سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر (تهران ۱۳۲۹ش- تهران ۱۴اردی‌بهشت ۱۳۹۷ش)\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی (بیرجند ۱۳۳۱ش )\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

	سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.		سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.

Mohammadi3 در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹

2025-05-20T05:59:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.		خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

	سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[داود ~~پیرنیا (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۵۰ش)~~\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[فرامرز ~~پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)~~\|فرامرز پایور]]، [[جواد معروفی]]، [[انوشیروان روحانی]]، [[ناصر ~~چشم آذر~~\|ناصر چشم‌آذر]] و [[محمدعلی ~~کیانی نژاد~~\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[موسی معروفی]]، [[عبدالله دوامی]] و [[نصرالله ~~زرین پنجه~~\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ ~~1340~~ تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.		سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[پیرنیا، داود\|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)\|جواد معروفی]]، [[روحانی، انوشیروان (رشت ۱۳۱۹ش)\|انوشیروان روحانی]]، [[چشم آذر، ناصر (تهران ۱۳۲۹ش- تهران ۱۴اردی‌بهشت ۱۳۹۷ش)\|ناصر چشم‌آذر]] و [[کیانی نژاد، محمدعلی (بیرجند ۱۳۳۱ش )\|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[معروفی، موسی (تهران۱۲۶۸ـ۱۳۴۴ش)\|موسی معروفی]]، [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبدالله دوامی]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)\|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340ش تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

	سیما بینا پس از سال ~~۱۳۵۷~~ در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.		سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ش در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.

Reza rouzbahani در ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۶

2021-10-11T09:36:22Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =
|نام =سیما بینا
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=خوسف 14 دی 1323ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=لیسانس نقاشی- دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران
| شغل و تخصص اصلی =خواننده و پژوهشگر موسیقی
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =محلی، فولک
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =ترانه‌های از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده:2042162969.jpg|جایگزین=سیما بینا|بندانگشتی|سیما بینا]]
سیما بینا (خوسف 14 دی 1323ش- )

خواننده و پژوهشگر ایرانی موسیقی محلی. از سال‌های پیش از انقلاب به خاطر خواندن آهنگ‌های محلی مناطق مختلف ایران (خاصه موسیقی شمال و جنوب خراسان) به شهرت رسیده است. از معروف‌ترین این ‌آهنگ‌ها به ترانه‌های ''از این‌جا تا به بیرجند سه گداره؛ دختر خاله گل ناز من؛ شاه صنم، زیبا صنم و عزیز بنشین به کنارم'' می‌توان اشاره کرد. سیما بینا از نخستین زنانی بود که پس از انقلاب اسلامی برای برگزاری کنسرت (برای بانوان) مجوز گرفت، و البته از اولین بانوانی‌ست که تدریس موسیقی ایرانی را در این دوره آغاز کرده‌اند.

سیما بینا با این‌که از سنین نوجوانی، نزد پدرش و اساتید محلی، به یادگیری موسیقی محلی خراسان پرداخت و خیلی زود در رادیو برنامه اجرا کرد، اما پس از پایان تحصیلات متوسطه، در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به تحصیل رشتۀ نقاشی پرداخت. پس از مهاجرت خانواده‌اش به تهران، در سن ۹ سالگی به عنوان خوانندۀ کودکان فعالیت خود را در رادیو ایران آغاز کرد. او در حاشیۀ این برنامه، گاهی ترانه‌های محلی را که از پدرش آموخته بود می‌خواند. مدتی بعد قصد جدا شدن از رادیو را داشت که به ابتکار [[داود پیرنیا (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۵۰ش)|داوود پیرنیا]] (بنیان‌گذار و سرپرست برنامۀ گلها) برنامه‌ای مختص ترانه‌های محلی با نام «گل‌های صحرایی» تدارک دیده شد و وی جز اجرای موسیقی سنتی در برنامه‌های دیگر گلها، آثار محلی را با تنظیم آهنگسازانی چون [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[جواد معروفی]]، [[انوشیروان روحانی]]، [[ناصر چشم آذر|ناصر چشم‌آذر]] و [[محمدعلی کیانی نژاد|محمدعلی کیانی‌نژاد]] در برنامۀ گل‌های صحرایی خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، نزد اساتید برجسته‌ای چون [[موسی معروفی]]، [[عبدالله دوامی]] و [[نصرالله زرین پنجه|نصرالله زرین‌پنجه]] به فراگیری ردیف‌های [[میرزا عبدالله فراهانی|میرزا عبدالله]]، تکنیک‌های آوازی و نوازندگی سه‌تار پرداخت. وی از دهۀ 1340 تا زمان انقلاب اسلامی در برنامه‌های متعدد رادیویی و همچنین به صورت صحنه‌ای اجراهای زیادی داشته است.

سیما بینا پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم جعفری به گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی خراسان، پرداخته‌ است. وی پس از انقلاب کنسرت‌های معدودی را برای بانوان در ایران اجرا کرد و سالیانی نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت. از سیما بینا علاوه بر بیش از 20 آلبوم موسیقی و تک‌آهنگ‌های پرشمار، کتابی پژوهشی نیز با عنوان ''لالایی‌های ایران'' در خارج از کشور منتشر شده است. این کتاب به همراه چهار سی دی که شامل چهل لالایی مناطق مختلف ایران می‌شود در دوبی به چاپ رسیده است. سیما بینا که طی دو دهۀ اخیر اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا یا در شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان خارج از کشور داشته، هم‌اکنون در ایران و آلمان زندگی می‌کند و دفتر کارش در شهر کلن است.

'''برخی از آثار''' (آلبوم‌ها)

*همدلان
*پریشان
*شولا
*نوایی نوایی
*حنایی
*بانوجان
*زلفای یارم
*موسیقی جنوب خراسان
*موسیقی شمال خراسان
*عشق گل
*آوای صحرای ۱
*آوای صحرای ۲
*لاله‌زار
*دلبر
*گل سرخ
*یا مولا

----

*[https://www.isna.ir/news/93080301028/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C https://www.isna.ir]
*[https://per.euronews.com/2016/08/18/sima-bina-interview https://per.euronews.com]

[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]