شاندونگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۱

2026-01-05T06:51:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Shandong\|نام‌پیشین=\|کشور=چین\|موقعیت=شرق چین\|مرکز=جینان\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=101,630,000 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=157,100 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 1,545 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= صنایع زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و نساجی؛ فرآورده‌های کشاورزی شامل حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم؛ استخراج سنگ آهک، و نیز سنگ آهن و طلا}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Shandong\|نام‌پیشین=\|کشور=چین\|موقعیت=شرق چین\|مرکز=جینان\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=101,630,000 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=157,100 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 1,545 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= صنایع زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و نساجی؛ فرآورده‌های کشاورزی شامل حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم؛ استخراج سنگ آهک، و نیز سنگ آهن و طلا}}
			[[پرونده:26027400-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد کنفوسیوس، شاندونگ]]
	شانْدونْگ (Shandong)		شانْدونْگ (Shandong)

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۹

2026-01-03T14:59:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Shandong\|نام‌پیشین=\|کشور=چین\|موقعیت=شرق چین\|مرکز=جینان\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=101,630,000 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=157,100 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 1,545 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= صنایع زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و ~~نساجی؛فرآورده‌های~~ کشاورزی شامل حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم؛ ~~معادن زغال‌سنگ؛~~ استخراج سنگ آهک، و نیز سنگ آهن و طلا}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Shandong\|نام‌پیشین=\|کشور=چین\|موقعیت=شرق چین\|مرکز=جینان\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=101,630,000 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=157,100 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 1,545 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= صنایع زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و نساجی؛ فرآورده‌های کشاورزی شامل حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم؛ استخراج سنگ آهک، و نیز سنگ آهن و طلا}}
	شانْدونْگ (Shandong)		شانْدونْگ (Shandong)

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۸

2026-01-03T14:58:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Shandong\|نام‌پیشین=\|کشور=چین\|موقعیت=شرق چین\|مرکز=جینان\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=101,630,000 نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=157,100 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط= 1,545 متر (بلندترین نقطه)\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم= صنایع زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و نساجی؛فرآورده‌های کشاورزی شامل حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم؛ معادن زغال‌سنگ؛ استخراج سنگ آهک، و نیز سنگ آهن و طلا}}
	شانْدونْگ (Shandong)		شانْدونْگ (Shandong)

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۱

2026-01-03T14:51:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۱
خط ۲:		خط ۲:
	شانْدونْگ (Shandong)		شانْدونْگ (Shandong)

	(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ~~۱۵۳~~,~~۳۰۰~~ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,~~۴۳۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei		(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با 157,100 کیلومتر مربع مساحت و 101,630,000 نفر جمعیت (۲۰۲۲)، بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,545 متری از سطح دریا قرار دارد. از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei

	</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود [[هوانگ هه]]<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و [[منگ دزو]]<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.		</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود [[هوانگ هه]]<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و [[منگ دزو]]<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۷

2026-01-03T14:47:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۷
خط ۴:		خط ۴:
	(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei		(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei

	</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود ~~هوانگ‌ هو~~<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و [[منگ دزو]]<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.		</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود [[هوانگ هه]]<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و [[منگ دزو]]<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۵

2026-01-03T14:45:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۵
خط ۴:		خط ۴:
	(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei		(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei

	</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و ~~منکیوس~~<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.		</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و [[منگ دزو]]<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.

Shahraabi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۴

2026-01-03T14:44:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۴
خط ۲:		خط ۲:
	شانْدونْگ (Shandong)		شانْدونْگ (Shandong)

	(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق ~~چین،~~ با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج ~~بوهای~~<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با جیانگسو<ref>Jiangsu</ref> و‌ آنهوئی<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های هِنان<ref>Henan</ref> و هبی<ref>Hebei		(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق [[چین]]، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج [[بو های]]<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref> و‌ [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> و [[هبی]]<ref>Hebei

	</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و جینان<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل ~~زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی،~~ علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از ~~حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی،~~ و ابریشم. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج ~~بوهای~~ را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. سنگ آهن در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و طلا در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج سنگ آهک نیز برای تولید سیمان صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و چینگ‌دائو<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و لو<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. کنفوسیوس<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و منکیوس<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.		</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و [[جینان]]<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، [[پتروشیمی]]، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]، و [[ابریشم]]. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بو های را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. [[سنگ آهن]] در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و [[طلا]] در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج [[سنگ آهک]] نیز برای تولید [[سیمان]] صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و [[چینگ دائو\|چینگ‌دائو]]<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و [[لو]]<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. [[کنفوسیوس]]<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و منکیوس<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

شانْدونْگ (Shandong)

(یا: شانتونگ<ref>Shantung</ref>) استانی در شرق چین، با ۱۵۳,۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳,۴۳۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به خلیج بوهای<ref>Bohai Gulf</ref>، از شرق به دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>، از جنوب با جیانگسو<ref>Jiangsu</ref> و‌ آنهوئی<ref>Anhui</ref>، و از غرب به استان‌های هِنان<ref>Henan</ref> و هبی<ref>Hebei

</ref> محدود است. شاندونگ از پرجمعیت‌ترین استان‌های چین و جینان<ref>Jinan</ref> مرکز آن است. صنایع آن شامل زغال‌سنگ، نفت، پتروشیمی، علوم مهندسی، و نساجی است و فرآورده‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از حبوبات، پنبه، بادام‌زمینی، و ابریشم. نیمۀ ‌شرقی استان، شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref> را تشکیل می‌دهد که خلیج بوهای را از دریای زرد جدا می‌کند. شاندونگ دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم است. باران عمدتاً در تابستان می‌بارد و میانگین بارش سالانه بین ۱,۱۷۰ میلی‌متر در جنوب شرقی و ۵۶۰ میلی‌متر در غرب متغیر است. معادن زغال‌سنگ در مرکز و جنوب استان قرار دارند. حوزۀ نفت‌خیز شنگلی<ref>Shengli</ref>، در دونگ‌اینگ<ref>Dongying</ref> در دلتای رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He</ref>، دومین ناحیۀ نفت‌خیز چین است و سالانه ۲۶‌میلیون تن نفت از آن به‌دست می‌آید. سنگ آهن در اطراف زیبو<ref>Zibo</ref> و طلا در ضلع شمالی شبه‌جزیره<ref>peninsula</ref> استخراج می‌شود. استخراج سنگ آهک نیز برای تولید سیمان صورت می‌گیرد. نفت تولیدی در شاندونگ، مواد خام پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی را در زیبو و چینگ‌دائو<ref>Qingdao</ref> تأمین می‌کند. شاندونگ از هزارۀ ۳‌پ‌م مسکونی بوده و یکی از مهدهای تمدن چین است. استخوان‌نوشته‌هایی با شکل‌های اولیه نوشتار چینی در این استان کشف شده‌اند. در قرون ‌۸‌ـ‌۳‌پ‌م، شاندونگ بین دو کشور چین و لو<ref>Lu</ref> تقسیم شده بود. کنفوسیوس<ref>Confucius</ref> ۵۵۱‌ـ‌۴۷۹‌پ‌م و منکیوس<ref>Mencius</ref> (‌۳۷۲‌ـ‌۲۸۹‌پ‌م)، فیلسوفان چینی، در آن زمان ساکن شاندونگ بودند.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]