شنیانگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۴

2026-01-07T05:34:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
			[[پرونده:26132800.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع شنیانگ]]
	شِنْیانْگ (Shenyang)		شِنْیانْگ (Shenyang)

Shahraabi در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶

2026-01-04T16:46:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =چین

			\| نام فارسی = شِنْیانْگ


			\|نام لاتین = Shenyang


			\| نام‌ قدیمی = موکدن
			\| نام دیگر =

			\| استان = لیائونینگ
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت =


			\| جمعیت = 9,070,093 نفر (۲۰۲۰)

			\| مساحت = 12,869 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = ۵۵ متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی؛ پالایشگاه‌های مهم مس، روی، و سرب؛ صنایع سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و کاغذسازی

			\| برخی بناهای مهم = مقبره‌های امپراتوران منچو در نزدیکی شهر
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	شِنْیانْگ (Shenyang)		شِنْیانْگ (Shenyang)

Shahraabi در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۵

2026-01-04T16:35:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۲:		خط ۲:
	شِنْیانْگ (Shenyang)		شِنْیانْگ (Shenyang)

	(نام سابق: موکدن<ref>Mukden</ref>) مرکز استان [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، در [[چین]]، با ۳,~~۹۰۴~~,~~۹۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۳~~). مرکز اصلی تجارت منطقه و یکی از کانون‌های اصلی تولید ماشین‌آلات ساختمانی و [[فلزکاری]] چین است. از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۴ پایتخت امپراتوران [[منچو]]<ref>Manchu</ref> بود، که مقبره‌های آنان در نزدیکی شهر قرار دارد. منچوها در قرن ۱۶ شنیانگ را تصرف کردند و آن را موکدن نامیدند، و تا زمان فتح [[پکن]]، پایتخت آنان بود. ژاپن در [[نبرد موکدن]]<ref>Battle of Mukden</ref> (۲۰ فوریه ـ ۱۰ مارس ۱۹۰۵) این شهر را اشغال کرد. شهر مزبور موقتاً پس از [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution</ref> (۱۹۱۱)، زمانی که مقر فرماندهان نظامی منچو بود، نام چینی خود، شنیانگ، را بازیافت. [[ژاپن]] بار دیگر در ۱۹۳۱، در حملۀ غافلگیرانه معروف به [[موکدن، حادثه\|حادثۀ موکدن]]<ref>Mukden Incident</ref>، شهر را تصرف کرد. موکدن در ۱۹۴۵ به تصرف ملیون [[گوئومین دانگ\|گوئومین‌دانگ]]<ref>Guomindang</ref> درآمد، در ۱۹۴۸ کمونیست‌ها آن را تصرف کردند و در ۱۹۴۹ به شنیانگ تغییر نام داد. رقابت‌های داخلی سبب تضعیف اقتصادی شهر در دهۀ ۱۹۹۰ شد، و در ۱۹۹۲ سرمایه‌گذاری خارجی در آن آزاد شد. شنیانگ که تا پیش از [[جنگ جهانی دوم]] به دست ژاپنی‌ها توسعه یافته بود، امروز شهر مهم صنعتی در شمال شرقی چین است. علاوه بر کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی، دارای پالایشگاه‌های مهم [[مس (شیمی)\|مس]]، [[روی]]، و [[سرب]] است. صنایع آن عبارت‌اند از سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و [[کاغذسازی]]. شنیانگ کانون شش شبکۀ مهم [[راه آهن\|راه‌آهن]] و بسیاری از خطوط هوایی، و مرکز شبکۀ بزرگراه‌های مدرن چین است. اغلب دانشگاه‌های شمال شرقی در این شهر قرار دارند.		(نام سابق: موکدن<ref>Mukden</ref>) مرکز استان [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، در [[چین]]، با 9,070,093 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 12,869 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۵۵ متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز اصلی تجارت منطقه و یکی از کانون‌های اصلی تولید ماشین‌آلات ساختمانی و [[فلزکاری]] چین است. از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۴ پایتخت امپراتوران [[منچو]]<ref>Manchu</ref> بود، که مقبره‌های آنان در نزدیکی شهر قرار دارد. منچوها در قرن ۱۶ شنیانگ را تصرف کردند و آن را موکدن نامیدند، و تا زمان فتح [[پکن]]، پایتخت آنان بود. ژاپن در [[نبرد موکدن]]<ref>Battle of Mukden</ref> (۲۰ فوریه ـ ۱۰ مارس ۱۹۰۵) این شهر را اشغال کرد. شهر مزبور موقتاً پس از [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution</ref> (۱۹۱۱)، زمانی که مقر فرماندهان نظامی منچو بود، نام چینی خود، شنیانگ، را بازیافت. [[ژاپن]] بار دیگر در ۱۹۳۱، در حملۀ غافلگیرانه معروف به [[موکدن، حادثه\|حادثۀ موکدن]]<ref>Mukden Incident</ref>، شهر را تصرف کرد. موکدن در ۱۹۴۵ به تصرف ملیون [[گوئومین دانگ\|گوئومین‌دانگ]]<ref>Guomindang</ref> درآمد، در ۱۹۴۸ کمونیست‌ها آن را تصرف کردند و در ۱۹۴۹ به شنیانگ تغییر نام داد. رقابت‌های داخلی سبب تضعیف اقتصادی شهر در دهۀ ۱۹۹۰ شد، و در ۱۹۹۲ سرمایه‌گذاری خارجی در آن آزاد شد. شنیانگ که تا پیش از [[جنگ جهانی دوم]] به دست ژاپنی‌ها توسعه یافته بود، امروز شهر مهم صنعتی در شمال شرقی چین است. علاوه بر کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی، دارای پالایشگاه‌های مهم [[مس (شیمی)\|مس]]، [[روی]]، و [[سرب]] است. صنایع آن عبارت‌اند از سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و [[کاغذسازی]]. شنیانگ کانون شش شبکۀ مهم [[راه آهن\|راه‌آهن]] و بسیاری از خطوط هوایی، و مرکز شبکۀ بزرگراه‌های مدرن چین است. اغلب دانشگاه‌های شمال شرقی در این شهر قرار دارند.

Shahraabi در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۰

2026-01-04T16:30:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	شِنْیانْگ (Shenyang)		شِنْیانْگ (Shenyang)

	(نام سابق: موکدن<ref>Mukden</ref>) مرکز استان لیائونینگ<ref>Liaoning</ref>، در ~~چین،~~ با ۳,۹۰۴,۹۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز اصلی تجارت منطقه و یکی از کانون‌های اصلی تولید ماشین‌آلات ساختمانی و فلزکاری چین است. از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۴ پایتخت امپراتوران منچو<ref>Manchu</ref> بود، که مقبره‌های آنان در نزدیکی شهر قرار دارد. منچوها در قرن ۱۶ شنیانگ را تصرف کردند و آن را موکدن نامیدند، و تا زمان فتح ~~پکن،~~ پایتخت آنان بود. ژاپن در نبرد موکدن<ref>Battle of Mukden</ref> (۲۰ فوریه ـ ۱۰ مارس ۱۹۰۵) این شهر را اشغال کرد. شهر مزبور موقتاً پس از انقلاب چین<ref>Chinese Revolution</ref> (۱۹۱۱)، زمانی که مقر فرماندهان نظامی منچو بود، نام چینی خود، شنیانگ، را بازیافت. ژاپن بار دیگر در ۱۹۳۱، در حملۀ غافلگیرانه معروف به حادثۀ موکدن<ref>Mukden Incident</ref>، شهر را تصرف کرد. موکدن در ۱۹۴۵ به تصرف ملیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> درآمد، در ۱۹۴۸ کمونیست‌ها آن را تصرف کردند و در ۱۹۴۹ به شنیانگ تغییر نام داد. رقابت‌های داخلی سبب تضعیف اقتصادی شهر در دهۀ ۱۹۹۰ شد، و در ۱۹۹۲ سرمایه‌گذاری خارجی در آن آزاد شد. شنیانگ که تا پیش از جنگ جهانی دوم به دست ژاپنی‌ها توسعه یافته بود، امروز شهر مهم صنعتی در شمال شرقی چین است. علاوه بر کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی، دارای پالایشگاه‌های مهم ~~مس، روی،~~ و سرب است. صنایع آن عبارت‌اند از سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و کاغذسازی. شنیانگ کانون شش شبکۀ مهم راه‌آهن و بسیاری از خطوط هوایی، و مرکز شبکۀ بزرگراه‌های مدرن چین است. اغلب دانشگاه‌های شمال شرقی در این شهر قرار دارند.		(نام سابق: موکدن<ref>Mukden</ref>) مرکز استان [[لیائونینگ]]<ref>Liaoning</ref>، در [[چین]]، با ۳,۹۰۴,۹۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز اصلی تجارت منطقه و یکی از کانون‌های اصلی تولید ماشین‌آلات ساختمانی و [[فلزکاری]] چین است. از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۴ پایتخت امپراتوران [[منچو]]<ref>Manchu</ref> بود، که مقبره‌های آنان در نزدیکی شهر قرار دارد. منچوها در قرن ۱۶ شنیانگ را تصرف کردند و آن را موکدن نامیدند، و تا زمان فتح [[پکن]]، پایتخت آنان بود. ژاپن در [[نبرد موکدن]]<ref>Battle of Mukden</ref> (۲۰ فوریه ـ ۱۰ مارس ۱۹۰۵) این شهر را اشغال کرد. شهر مزبور موقتاً پس از [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution</ref> (۱۹۱۱)، زمانی که مقر فرماندهان نظامی منچو بود، نام چینی خود، شنیانگ، را بازیافت. [[ژاپن]] بار دیگر در ۱۹۳۱، در حملۀ غافلگیرانه معروف به [[موکدن، حادثه\|حادثۀ موکدن]]<ref>Mukden Incident</ref>، شهر را تصرف کرد. موکدن در ۱۹۴۵ به تصرف ملیون [[گوئومین دانگ\|گوئومین‌دانگ]]<ref>Guomindang</ref> درآمد، در ۱۹۴۸ کمونیست‌ها آن را تصرف کردند و در ۱۹۴۹ به شنیانگ تغییر نام داد. رقابت‌های داخلی سبب تضعیف اقتصادی شهر در دهۀ ۱۹۹۰ شد، و در ۱۹۹۲ سرمایه‌گذاری خارجی در آن آزاد شد. شنیانگ که تا پیش از [[جنگ جهانی دوم]] به دست ژاپنی‌ها توسعه یافته بود، امروز شهر مهم صنعتی در شمال شرقی چین است. علاوه بر کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی، دارای پالایشگاه‌های مهم [[مس (شیمی)\|مس]]، [[روی]]، و [[سرب]] است. صنایع آن عبارت‌اند از سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و [[کاغذسازی]]. شنیانگ کانون شش شبکۀ مهم [[راه آهن\|راه‌آهن]] و بسیاری از خطوط هوایی، و مرکز شبکۀ بزرگراه‌های مدرن چین است. اغلب دانشگاه‌های شمال شرقی در این شهر قرار دارند.

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

شِنْیانْگ (Shenyang)

(نام سابق: موکدن<ref>Mukden</ref>) مرکز استان لیائونینگ<ref>Liaoning</ref>، در چین، با ۳,۹۰۴,۹۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز اصلی تجارت منطقه و یکی از کانون‌های اصلی تولید ماشین‌آلات ساختمانی و فلزکاری چین است. از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۴ پایتخت امپراتوران منچو<ref>Manchu</ref> بود، که مقبره‌های آنان در نزدیکی شهر قرار دارد. منچوها در قرن ۱۶ شنیانگ را تصرف کردند و آن را موکدن نامیدند، و تا زمان فتح پکن، پایتخت آنان بود. ژاپن در نبرد موکدن<ref>Battle of Mukden</ref> (۲۰ فوریه ـ ۱۰ مارس ۱۹۰۵) این شهر را اشغال کرد. شهر مزبور موقتاً پس از انقلاب چین<ref>Chinese Revolution</ref> (۱۹۱۱)، زمانی که مقر فرماندهان نظامی منچو بود، نام چینی خود، شنیانگ، را بازیافت. ژاپن بار دیگر در ۱۹۳۱، در حملۀ غافلگیرانه معروف به حادثۀ موکدن<ref>Mukden Incident</ref>، شهر را تصرف کرد. موکدن در ۱۹۴۵ به تصرف ملیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> درآمد، در ۱۹۴۸ کمونیست‌ها آن را تصرف کردند و در ۱۹۴۹ به شنیانگ تغییر نام داد. رقابت‌های داخلی سبب تضعیف اقتصادی شهر در دهۀ ۱۹۹۰ شد، و در ۱۹۹۲ سرمایه‌گذاری خارجی در آن آزاد شد. شنیانگ که تا پیش از جنگ جهانی دوم به دست ژاپنی‌ها توسعه یافته بود، امروز شهر مهم صنعتی در شمال شرقی چین است. علاوه بر کارخانه‌های فلزکاری و ماشین‌آلات ساختمانی، دارای پالایشگاه‌های مهم مس، روی، و سرب است. صنایع آن عبارت‌اند از سیمان‌سازی، مواد شیمیایی، نساجی، و کاغذسازی. شنیانگ کانون شش شبکۀ مهم راه‌آهن و بسیاری از خطوط هوایی، و مرکز شبکۀ بزرگراه‌های مدرن چین است. اغلب دانشگاه‌های شمال شرقی در این شهر قرار دارند.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]