https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%8C_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7 2026-04-13T08:41:46Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%8C_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010239055&oldid=prev 2025-05-20T18:18:09Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l30">خط ۳۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>داستان‌نویس و شاعر ایرانی و نویسندۀ کودک و نوجوان. در یک خانوادۀ یهودی در نهاوند متولد شد و همراه با خواهر و دو برادرش در محلۀ سنتی کلیمیان آن شهر رشد کرد. در سال آخر دبستان به علت امکانات محدود تحصیلی زادگاهش با خانواده به تهران کوچیدند. صدیقیم پس از اتمام دبیرستان در تهران، رشتۀ تحصیلی فیزیوتراپی را برگزید و مدرک خود را در همین رشته از دانشکدۀ پزشکی دریافت کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>داستان‌نویس و شاعر ایرانی و نویسندۀ کودک و نوجوان. در یک خانوادۀ یهودی در نهاوند متولد شد و همراه با خواهر و دو برادرش در محلۀ سنتی کلیمیان آن شهر رشد کرد. در سال آخر دبستان به علت امکانات محدود تحصیلی زادگاهش با خانواده به تهران کوچیدند. صدیقیم پس از اتمام دبیرستان در تهران، رشتۀ تحصیلی فیزیوتراپی را برگزید و مدرک خود را در همین رشته از دانشکدۀ پزشکی دریافت کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صدیقیم از اواخر دهۀ 1360 ضمن شرکت در کلاس‌های روان‌شناسی «انستیتو سیمین»، با ادبیات کودک و نوجوان بیش‌تر آشنا شد و همکاری و نوشتن داستان‌های کودک و نوجوان برای [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و نیز شورای کتاب کودک را از همان‌جا آغاز کرد. با مجله‌های تخصصی کودکان (از قبیل [[کیهان بچه ها|کیهان بچه‌ها]]) نیز همکاری کرد و فعالیت ادبی‌اش را با نشر آثاری برای کودکان گسترش بخشید. او همزمان فعالیت خود را در شعر و داستان بزرگسال، با شرکت در دوره‌های مختلف، نزد استادانی چون ناصر ایرانی ادامه می‌داد و در این دوره‌ها اولین داستان بزرگسالش به نام «شبی که آخر نداشت» به عنوان بهترین داستان انتخاب شد. صدیقیم در مورد تفاوت نوشتاری حول محور دو دنیای خاص و متفاوت کودکان و بزرگسالان، در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش چنین نوشته: «نمی‌دانم چرا وقتی برای کودکان و نوجوانان می‌نویسم کلمات شادند و می‌خندند، اما هنگامی که برای بزرگسالان می‌نویسم کلمات غمگین هستند. این را خودم نمی‌گویم، نوشته‌هایم می‌گویند. شاید علتش این است که بزرگی خودم را کم‌تر دوست دارم.» صدیقیم همزمان با شرکت در کارگاه‌های [[براهنی، رضا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تبریز ۱۳۱۴-1401ش)</del>|رضا براهنی]]، با داستان‌نویسی و ساختار آن آشنایی عمیق‌تری پیدا کرد و کتاب‌هایش را چندسال بعد، از نیمۀ دوم دهۀ 1370 منتشر ساخت و توانست سهمی در این موج نو داشته باشد. وی همچنین شانس این را پیدا کرد که برای مدتی نیز در کارگاه‌های داستان‌نویسی [[گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)|هوشنگ گلشیری]] حضور یابد. در همین دوره وی به نقد نیز روی آورد و چندِ رمان، داستان و شعر نوشت و با مجلات و سایت‌های ادبی مختلف همکاری کرد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صدیقیم از اواخر دهۀ 1360 ضمن شرکت در کلاس‌های روان‌شناسی «انستیتو سیمین»، با ادبیات کودک و نوجوان بیش‌تر آشنا شد و همکاری و نوشتن داستان‌های کودک و نوجوان برای [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و نیز شورای کتاب کودک را از همان‌جا آغاز کرد. با مجله‌های تخصصی کودکان (از قبیل [[کیهان بچه ها|کیهان بچه‌ها]]) نیز همکاری کرد و فعالیت ادبی‌اش را با نشر آثاری برای کودکان گسترش بخشید. او همزمان فعالیت خود را در شعر و داستان بزرگسال، با شرکت در دوره‌های مختلف، نزد استادانی چون ناصر ایرانی ادامه می‌داد و در این دوره‌ها اولین داستان بزرگسالش به نام «شبی که آخر نداشت» به عنوان بهترین داستان انتخاب شد. صدیقیم در مورد تفاوت نوشتاری حول محور دو دنیای خاص و متفاوت کودکان و بزرگسالان، در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش چنین نوشته: «نمی‌دانم چرا وقتی برای کودکان و نوجوانان می‌نویسم کلمات شادند و می‌خندند، اما هنگامی که برای بزرگسالان می‌نویسم کلمات غمگین هستند. این را خودم نمی‌گویم، نوشته‌هایم می‌گویند. شاید علتش این است که بزرگی خودم را کم‌تر دوست دارم.» صدیقیم همزمان با شرکت در کارگاه‌های [[براهنی، رضا|رضا براهنی]]، با داستان‌نویسی و ساختار آن آشنایی عمیق‌تری پیدا کرد و کتاب‌هایش را چندسال بعد، از نیمۀ دوم دهۀ 1370 منتشر ساخت و توانست سهمی در این موج نو داشته باشد. وی همچنین شانس این را پیدا کرد که برای مدتی نیز در کارگاه‌های داستان‌نویسی [[گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)|هوشنگ گلشیری]] حضور یابد. در همین دوره وی به نقد نیز روی آورد و چندِ رمان، داستان و شعر نوشت و با مجلات و سایت‌های ادبی مختلف همکاری کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فریبا صدیقیم در ایران علاوه بر نشر آثارش به تدریس داستان‌نویسی نیز پرداخته است. او به همراه همسر و فرزندش در سال 1379 به آمریکا مهاجرت کرد. مشکلات مهاجرت باعث شد که فعالیت نوشتن را برای مدتی متوقف کند. سونوگرافی را در امریکا آموخت و در همین رشته مشغول به تدریس شد. پس از وقفه‌ای سه ساله نوشتن را دوباره آغاز کرد و به گروه ادبی «شنبه» در لس آنجلس پیوست. از این دوره تجربه‌های مهاجرت باعث شد که وی استقلال ادبی افزون‌تری را تجربه کند و عمق و غنای بیش‌تری را در داستان‌هایش جست‌و‌جو کند و به آن‌ها بیفزاید. فریبا صدیقیم برای دوره‌ای سردبیر مجلۀ «شوفار» در لس آنجلس بوده. تعدادی از شعرها، داستان‌ها و کتاب‌های او جوایزی را از نهادهای مختلف دریافت کرده‌اند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فریبا صدیقیم در ایران علاوه بر نشر آثارش به تدریس داستان‌نویسی نیز پرداخته است. او به همراه همسر و فرزندش در سال 1379 به آمریکا مهاجرت کرد. مشکلات مهاجرت باعث شد که فعالیت نوشتن را برای مدتی متوقف کند. سونوگرافی را در امریکا آموخت و در همین رشته مشغول به تدریس شد. پس از وقفه‌ای سه ساله نوشتن را دوباره آغاز کرد و به گروه ادبی «شنبه» در لس آنجلس پیوست. از این دوره تجربه‌های مهاجرت باعث شد که وی استقلال ادبی افزون‌تری را تجربه کند و عمق و غنای بیش‌تری را در داستان‌هایش جست‌و‌جو کند و به آن‌ها بیفزاید. فریبا صدیقیم برای دوره‌ای سردبیر مجلۀ «شوفار» در لس آنجلس بوده. تعدادی از شعرها، داستان‌ها و کتاب‌های او جوایزی را از نهادهای مختلف دریافت کرده‌اند.  </div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%8C_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010235214&oldid=prev 2025-05-07T05:20:17Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l30">خط ۳۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>داستان‌نویس و شاعر ایرانی و نویسندۀ کودک و نوجوان. در یک خانوادۀ یهودی در نهاوند متولد شد و همراه با خواهر و دو برادرش در محلۀ سنتی کلیمیان آن شهر رشد کرد. در سال آخر دبستان به علت امکانات محدود تحصیلی زادگاهش با خانواده به تهران کوچیدند. صدیقیم پس از اتمام دبیرستان در تهران، رشتۀ تحصیلی فیزیوتراپی را برگزید و مدرک خود را در همین رشته از دانشکدۀ پزشکی دریافت کرد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>داستان‌نویس و شاعر ایرانی و نویسندۀ کودک و نوجوان. در یک خانوادۀ یهودی در نهاوند متولد شد و همراه با خواهر و دو برادرش در محلۀ سنتی کلیمیان آن شهر رشد کرد. در سال آخر دبستان به علت امکانات محدود تحصیلی زادگاهش با خانواده به تهران کوچیدند. صدیقیم پس از اتمام دبیرستان در تهران، رشتۀ تحصیلی فیزیوتراپی را برگزید و مدرک خود را در همین رشته از دانشکدۀ پزشکی دریافت کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صدیقیم از اواخر دهۀ 1360 ضمن شرکت در کلاس‌های روان‌شناسی «انستیتو سیمین»، با ادبیات کودک و نوجوان بیش‌تر آشنا شد و همکاری و نوشتن داستان‌های کودک و نوجوان برای [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و نیز شورای کتاب کودک را از همان‌جا آغاز کرد. با مجله‌های تخصصی کودکان (از قبیل [[کیهان بچه ها|کیهان بچه‌ها]]) نیز همکاری کرد و فعالیت ادبی‌اش را با نشر آثاری برای کودکان گسترش بخشید. او همزمان فعالیت خود را در شعر و داستان بزرگسال، با شرکت در دوره‌های مختلف، نزد استادانی چون ناصر ایرانی ادامه می‌داد و در این دوره‌ها اولین داستان بزرگسالش به نام «شبی که آخر نداشت» به عنوان بهترین داستان انتخاب شد. صدیقیم در مورد تفاوت نوشتاری حول محور دو دنیای خاص و متفاوت کودکان و بزرگسالان، در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش چنین نوشته: «نمی‌دانم چرا وقتی برای کودکان و نوجوانان می‌نویسم کلمات شادند و می‌خندند، اما هنگامی که برای بزرگسالان می‌نویسم کلمات غمگین هستند. این را خودم نمی‌گویم، نوشته‌هایم می‌گویند. شاید علتش این است که بزرگی خودم را کم‌تر دوست دارم.» صدیقیم همزمان با شرکت در کارگاه‌های [[رضا براهنی]]، با داستان‌نویسی و ساختار آن آشنایی عمیق‌تری پیدا کرد و کتاب‌هایش را چندسال بعد، از نیمۀ دوم دهۀ 1370 منتشر ساخت و توانست سهمی در این موج نو داشته باشد. وی همچنین شانس این را پیدا کرد که برای مدتی نیز در کارگاه‌های داستان‌نویسی [[هوشنگ گلشیری]] حضور یابد. در همین دوره وی به نقد نیز روی آورد و چندِ رمان، داستان و شعر نوشت و با مجلات و سایت‌های ادبی مختلف همکاری کرد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صدیقیم از اواخر دهۀ 1360 ضمن شرکت در کلاس‌های روان‌شناسی «انستیتو سیمین»، با ادبیات کودک و نوجوان بیش‌تر آشنا شد و همکاری و نوشتن داستان‌های کودک و نوجوان برای [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و نیز شورای کتاب کودک را از همان‌جا آغاز کرد. با مجله‌های تخصصی کودکان (از قبیل [[کیهان بچه ها|کیهان بچه‌ها]]) نیز همکاری کرد و فعالیت ادبی‌اش را با نشر آثاری برای کودکان گسترش بخشید. او همزمان فعالیت خود را در شعر و داستان بزرگسال، با شرکت در دوره‌های مختلف، نزد استادانی چون ناصر ایرانی ادامه می‌داد و در این دوره‌ها اولین داستان بزرگسالش به نام «شبی که آخر نداشت» به عنوان بهترین داستان انتخاب شد. صدیقیم در مورد تفاوت نوشتاری حول محور دو دنیای خاص و متفاوت کودکان و بزرگسالان، در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش چنین نوشته: «نمی‌دانم چرا وقتی برای کودکان و نوجوانان می‌نویسم کلمات شادند و می‌خندند، اما هنگامی که برای بزرگسالان می‌نویسم کلمات غمگین هستند. این را خودم نمی‌گویم، نوشته‌هایم می‌گویند. شاید علتش این است که بزرگی خودم را کم‌تر دوست دارم.» صدیقیم همزمان با شرکت در کارگاه‌های [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براهنی، رضا (تبریز ۱۳۱۴-1401ش)|</ins>رضا براهنی]]، با داستان‌نویسی و ساختار آن آشنایی عمیق‌تری پیدا کرد و کتاب‌هایش را چندسال بعد، از نیمۀ دوم دهۀ 1370 منتشر ساخت و توانست سهمی در این موج نو داشته باشد. وی همچنین شانس این را پیدا کرد که برای مدتی نیز در کارگاه‌های داستان‌نویسی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)|</ins>هوشنگ گلشیری]] حضور یابد. در همین دوره وی به نقد نیز روی آورد و چندِ رمان، داستان و شعر نوشت و با مجلات و سایت‌های ادبی مختلف همکاری کرد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فریبا صدیقیم در ایران علاوه بر نشر آثارش به تدریس داستان‌نویسی نیز پرداخته است. او به همراه همسر و فرزندش در سال 1379 به آمریکا مهاجرت کرد. مشکلات مهاجرت باعث شد که فعالیت نوشتن را برای مدتی متوقف کند. سونوگرافی را در امریکا آموخت و در همین رشته مشغول به تدریس شد. پس از وقفه‌ای سه ساله نوشتن را دوباره آغاز کرد و به گروه ادبی «شنبه» در لس آنجلس پیوست. از این دوره تجربه‌های مهاجرت باعث شد که وی استقلال ادبی افزون‌تری را تجربه کند و عمق و غنای بیش‌تری را در داستان‌هایش جست‌و‌جو کند و به آن‌ها بیفزاید. فریبا صدیقیم برای دوره‌ای سردبیر مجلۀ «شوفار» در لس آنجلس بوده. تعدادی از شعرها، داستان‌ها و کتاب‌های او جوایزی را از نهادهای مختلف دریافت کرده‌اند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فریبا صدیقیم در ایران علاوه بر نشر آثارش به تدریس داستان‌نویسی نیز پرداخته است. او به همراه همسر و فرزندش در سال 1379 به آمریکا مهاجرت کرد. مشکلات مهاجرت باعث شد که فعالیت نوشتن را برای مدتی متوقف کند. سونوگرافی را در امریکا آموخت و در همین رشته مشغول به تدریس شد. پس از وقفه‌ای سه ساله نوشتن را دوباره آغاز کرد و به گروه ادبی «شنبه» در لس آنجلس پیوست. از این دوره تجربه‌های مهاجرت باعث شد که وی استقلال ادبی افزون‌تری را تجربه کند و عمق و غنای بیش‌تری را در داستان‌هایش جست‌و‌جو کند و به آن‌ها بیفزاید. فریبا صدیقیم برای دوره‌ای سردبیر مجلۀ «شوفار» در لس آنجلس بوده. تعدادی از شعرها، داستان‌ها و کتاب‌های او جوایزی را از نهادهای مختلف دریافت کرده‌اند.  </div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%8C_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010143578&oldid=prev 2022-11-26T06:41:14Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l59">خط ۵۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*لیورا (رمان- چاپ اول: لندن، نشر نوگام، 2016م/ چاپ دوم: تهران، نشر آفتابکاران، 1400ش)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*لیورا (رمان- چاپ اول: لندن، نشر نوگام، 2016م/ چاپ دوم: تهران، نشر آفتابکاران، 1400ش)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*من در پرانتز (رمان- نروژ: نشر آفتاب، 1399)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*من در پرانتز (رمان- نروژ: نشر آفتاب، 1399)</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">*نابغۀ کوچولو (کودک و نوجوان- نشر نوآن، 1401)</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr> </table>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%8C_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010122500&oldid=prev 2021-10-18T14:55:02Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> {{جعبه زندگینامه<br /> |نام =فریبا صدیقیم<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی= <br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز= نهاوند 6 اردیبهشت 1338ش<br /> |تاریخ مرگ=<br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل= فیزیوتراپی- دانشکده پزشکی تهران/ سونوگرافی- امریکا <br /> | شغل و تخصص اصلی = داستان‌نویس و شاعر<br /> |شغل و تخصص های دیگر=نویسندۀ کودک و نوجوان <br /> |سبک = شعر سپید<br /> |مکتب =<br /> |سمت = <br /> |جوایز و افتخارات = <br /> |آثار = این قلب معمولی نمی‌زند (مجموعه شعر، انتشارات مروارید، 1391)؛ من زنی انگلیسی بوده­‌ام (مجموعه داستان- انتشارات ققنوس، 1391)؛ لیورا (رمان- نشر نوگام، 2016 میلادی)<br /> |خویشاوندان سرشناس = <br /> |گروه مقاله =ادبیات فارسی<br /> |دوره =<br /> |فعالیت‌های مهم = <br /> |رشته =<br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}[[File:Sedighim.jpg|thumb|390x390px|فریبا صدیقیم]]فریبا صدیقیم (نهاوند 6 اردیبهشت 1338- )<br /> <br /> داستان‌نویس و شاعر ایرانی و نویسندۀ کودک و نوجوان. در یک خانوادۀ یهودی در نهاوند متولد شد و همراه با خواهر و دو برادرش در محلۀ سنتی کلیمیان آن شهر رشد کرد. در سال آخر دبستان به علت امکانات محدود تحصیلی زادگاهش با خانواده به تهران کوچیدند. صدیقیم پس از اتمام دبیرستان در تهران، رشتۀ تحصیلی فیزیوتراپی را برگزید و مدرک خود را در همین رشته از دانشکدۀ پزشکی دریافت کرد. <br /> <br /> صدیقیم از اواخر دهۀ 1360 ضمن شرکت در کلاس‌های روان‌شناسی «انستیتو سیمین»، با ادبیات کودک و نوجوان بیش‌تر آشنا شد و همکاری و نوشتن داستان‌های کودک و نوجوان برای [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و نیز شورای کتاب کودک را از همان‌جا آغاز کرد. با مجله‌های تخصصی کودکان (از قبیل [[کیهان بچه ها|کیهان بچه‌ها]]) نیز همکاری کرد و فعالیت ادبی‌اش را با نشر آثاری برای کودکان گسترش بخشید. او همزمان فعالیت خود را در شعر و داستان بزرگسال، با شرکت در دوره‌های مختلف، نزد استادانی چون ناصر ایرانی ادامه می‌داد و در این دوره‌ها اولین داستان بزرگسالش به نام «شبی که آخر نداشت» به عنوان بهترین داستان انتخاب شد. صدیقیم در مورد تفاوت نوشتاری حول محور دو دنیای خاص و متفاوت کودکان و بزرگسالان، در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش چنین نوشته: «نمی‌دانم چرا وقتی برای کودکان و نوجوانان می‌نویسم کلمات شادند و می‌خندند، اما هنگامی که برای بزرگسالان می‌نویسم کلمات غمگین هستند. این را خودم نمی‌گویم، نوشته‌هایم می‌گویند. شاید علتش این است که بزرگی خودم را کم‌تر دوست دارم.» صدیقیم همزمان با شرکت در کارگاه‌های [[رضا براهنی]]، با داستان‌نویسی و ساختار آن آشنایی عمیق‌تری پیدا کرد و کتاب‌هایش را چندسال بعد، از نیمۀ دوم دهۀ 1370 منتشر ساخت و توانست سهمی در این موج نو داشته باشد. وی همچنین شانس این را پیدا کرد که برای مدتی نیز در کارگاه‌های داستان‌نویسی [[هوشنگ گلشیری]] حضور یابد. در همین دوره وی به نقد نیز روی آورد و چندِ رمان، داستان و شعر نوشت و با مجلات و سایت‌های ادبی مختلف همکاری کرد. <br /> <br /> فریبا صدیقیم در ایران علاوه بر نشر آثارش به تدریس داستان‌نویسی نیز پرداخته است. او به همراه همسر و فرزندش در سال 1379 به آمریکا مهاجرت کرد. مشکلات مهاجرت باعث شد که فعالیت نوشتن را برای مدتی متوقف کند. سونوگرافی را در امریکا آموخت و در همین رشته مشغول به تدریس شد. پس از وقفه‌ای سه ساله نوشتن را دوباره آغاز کرد و به گروه ادبی «شنبه» در لس آنجلس پیوست. از این دوره تجربه‌های مهاجرت باعث شد که وی استقلال ادبی افزون‌تری را تجربه کند و عمق و غنای بیش‌تری را در داستان‌هایش جست‌و‌جو کند و به آن‌ها بیفزاید. فریبا صدیقیم برای دوره‌ای سردبیر مجلۀ «شوفار» در لس آنجلس بوده. تعدادی از شعرها، داستان‌ها و کتاب‌های او جوایزی را از نهادهای مختلف دریافت کرده‌اند. <br /> <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;کتابشناسی&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> *دو برادر دو دوست (کودک و نوجوان- نشر زلال، 1371)<br /> *من چی نقاشی کنم؟ (کودک و نوجوان- کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، 1371)<br /> *اگر مادر بود چه‌کار می‌کرد؟ (کودک و نوجوان- نشر زلال، 1372)<br /> *سعید و اسباب‌بازی‌هایش (کودک و نوجوان- نشر زلال، 1372)<br /> *احمد و بوتۀ گل سرخ (کودک و نوجوان- انتشارات فرهنگ و هنر، 1373)<br /> *چه‌طور مادر را خوشحال کنم (کودک و نوجوان- انتشارات فرهنگ و هنر، 1373)<br /> *من خودم (کودک و نوجوان- انتشارات فرهنگ و هنر، 1373)<br /> *سفید گریه نکن (کودک و نوجوان- دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1374)<br /> *کوچک‌ترها بزرگ‌ترها (کودک و نوجوان- دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1376)<br /> *نابغۀ کوچک (کودک و نوجوان- انتشارات نقش هنر، 1377)<br /> *خانم بلوز آبی (کودک و نوجوان- نشر عصر سال، 1378)<br /> *کتاب کمک درسی سوم ابتدایی (انتشارات فائق، 1378)<br /> *دوستت دارم (کودک و نوجوان- انتشارات چکه، 1392)<br /> *شما دوست مرا می‌شناسید (کودک و نوجوان- انتشارات پرنده آبی، 1393)<br /> *چه کسی آب آبگیر را تمام کرد (کودک و نوجوان- انتشارات پرنده آبی، 1395)<br /> *به تعویق می‌­اندازی‌­ام تا کی (مجموعه‌شعر بزرگسال- انتشارات سرواد، 1377)<br /> *شبی که آخر نداشت (مجموعه‌داستان- انتشارات نگاه سبز، 1378)<br /> *شمع‌­های زیر آبکش (مجموعه‌داستان- چاپ و نشر نظر، 1382)<br /> *این قلب معمولی نمی‌زند (مجموعه‌شعر، انتشارات مروارید، 1391)<br /> *من زنی انگلیسی بوده­‌ام (مجموعه‌داستان- انتشارات ققنوس، 1391)<br /> *لیورا (رمان- چاپ اول: لندن، نشر نوگام، 2016م/ چاپ دوم: تهران، نشر آفتابکاران، 1400ش)<br /> *من در پرانتز (رمان- نروژ: نشر آفتاب، 1399)<br /> <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> &lt;br /&gt;<br /> [[Category:ادبیات فارسی]] <br /> [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]]</div>

Reza rouzbahani