https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B7%D9%88%D9%84%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D8%8C_%DA%98%D9%88%D8%B2%D9%81_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B2%DB%B0_%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B7%29طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-04T08:51:11Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B7%D9%88%D9%84%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D8%8C_%DA%98%D9%88%D8%B2%D9%81_(%DB%B1%DB%B8%DB%B2%DB%B0_%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B7)&diff=2010103968&oldid=prevShahraabi در ۱۱ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۴۴2021-04-11T14:44:39Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)(Tholozan, Josephe)<br><br />
<p>پزشک و جراح ارتش فرانسه و استاد وال دوگراس. در ۱۲۷۴ق وارد ایران شد. پس از فوت دکتر کلوکه و دکتر بارتلمی، رئیس پزشکان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه قاجار]] شد. دکتر طولوزان اصلاحات درخور توجهی در درمان و بهداشت عمومی بهوجود آورد. بهکوشش وی یک دفتر مرکزی امور بهداشتی تأسیس شد. این دفتر در ابتدا هیئت صحیه نام داشت و بعد به مجلس صحت معروف شد و وظیفۀ آن حفظ سلامتی داخل مملکت بود. طولوزان مردی خستگیناپذیر و سادهزیست بود. در نقاط مهم مرزی ایران قرنطینه ایجاد کرد و واکسیناسیون عمومی را ادامه داد که دکتر کلوکه آغاز کرده بود. دو کتاب تألیف کرد: یکی دربارۀ وبا و طاعون و دیگری در ارتباط با صداهای داخلی بدن که خود آن را ''بدایعالحکمۀ ناصری'' یا ''بدایعالحکمۀ مسیح'' نامید. دکتر طولوزان نوعی کنه به نام ارنینودوروس تولوزانی را کشف و چند کتاب فرانسه را به فارسی ترجمه کرده است. او در دولاب تهران درگذشت و در کلیسای کاتولیکها به خاک سپرده شد.</p><br />
<br><!--29036800--><br />
[[رده:پزشکی]]<br />
[[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]]</div>Shahraabi