https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1_%D9%81%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1_%28_%D9%80_%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2_%DB%B5%DB%B9%DB%B8%D9%82%29ظهیر فاریابی، طاهر ( ـ تبریز ۵۹۸ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-15T04:55:13Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1_%D9%81%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1_(_%D9%80_%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2_%DB%B5%DB%B9%DB%B8%D9%82)&diff=1176191&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '00-->\' به '00-->'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '00-->\' به '00-->'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ظَهیر فاریابی، طاهِر ( ـ تبریز ۵۹۸ق)<br><br />
شاعر ایرانی. برای تحصیل به نیشابور رفت و عربی، فلسفه، منطق و نجوم را در آنجا آموخت. سپس به خدمت طغانشاه، حاکم نیشابور، درآمد، اما طغانشاه چندان اعتنایی به او نکرد. سرانجام به اصفهان رفت و با صدرالدین خجندی قاضیالقضاة اصفهان دیدار کرد و او را مدح گفت. چون از صدرالدین خجندی نیز التفاتی ندید، به آذربایجان کوچید و سالها در خدمت اتابکان ایلدگزی بهسر برد و آنان را ستود. اردشیر بن حسن باوندی را نیز ستوده است. در اواخر عمر در تبریز ساکن شد و عزلت گزید. چون درگذشت پیکر او را در گورستان سرخاب تبریز/مقبرةالشعرای تبریز در جوار آرامگاه خاقانی دفن کردند. از شاگردان رشیدی سمرقندی، از همصحبتان مجیر بیلقانی و جمالالدین اصفهانی و از همروزگاران خاقانی، انوری و نظامی بود و خود را در شاعری با آنان همسنگ میدانست. بسیاری او را در شیوۀ بیان و خیالپردازی و مراتب فضل با انوری سنجیدهاند، چنانکه مجد همگر، انوری را برتر دانسته است. ''دیوان'' او شامل قصیده، غزل و رباعی بارها در هند و ایران، و آخرین بار به تصحیح امیرحسین یزدگردی چاپ شده است (۱۳۸۱ش).<br />
<br><!--30005200--><br />
[[رده:ادبیات فارسی]]<br />
[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]</div>DaneshGostar