<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7</id>
	<title>عبا - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-19T16:42:17Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7&amp;diff=1176319&amp;oldid=prev</id>
		<title>DaneshGostar: جایگزینی متن - &#039;00--&gt;\&#039; به &#039;00--&gt;&#039;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7&amp;diff=1176319&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-07-24T05:23:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;جایگزینی متن - &amp;#039;00--&amp;gt;\&amp;#039; به &amp;#039;00--&amp;gt;&amp;#039;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
عَبا &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;p&amp;gt;تن‌پوشی رویی، گشاد، بلند، بی‌آستین و جلوباز. عبا که بر روی دیگر لباس‌ها بر دوش افکنده می‌شود دو سوراخ در جای آستین دارد که دست‌ها از آن بیرون می‌آید و با هیچ دگمه یا کمربندی بسته نمی‌شود. در قدیم شکل آن چنان بود که پارچه‌ای را از تمام پهنا به‌هم می‌دوختند؛ درست مانند کیسه. سپس در محل گردن و دست‌ سوراخی تعبیه می‌کردند و جلوی آن را نیز می‌شکافتند. جنس آن معمولاً از پشم یا نخ و بیشتر به رنگ قهوه‌ای روشن بود. عبای ایرانی عمدتاً از پشم زمخت و به‌صورت دستباف بر دارِ خانه بافته می‌شد و برای عباهای تابستانی از منسوجات سبک‌تر استفاده می‌کردند. عباهای ابریشمی و زربافت، که عمدتاً از دمشق وارد می‌شد، خاص ثروتمندان بود. عباهایی که  از پشم ضخیم دوخته می‌شد خاص آب و هوای سرد و عباهای پشم نازک خاص آب و هوای گرم بود. عبا در روزگار ایلخانیان مغول، آن‌قدر بلند بود که روی زمین کشیده می‌شد. این عبا در دورۀ صفویه و زندیه نیز رایج بود. کریم‌خان زند از اطلس قطنی عبایی بر دوش می‌انداخت. در دوره‌های زندیه و قاجاریه، عباهای راه‌راهی به‌نام مخطّط را نیز می‌پوشیدند. پوشیدن عبا در میان صوفیه رایج بود و درست مانند خرقه و مرقع نشان تمایز یک صوفی بود. عبا در میان فقرا مانند پتو و زیرانداز بود. نوع مرغوب‌تر عبا را از پارچۀ ضخیم سنگ‌خورده می‌دوختند. ازجمله نواحی معروف در تولید پارچۀ عبا، نایین، شوشتر، بوشهر، بجستان گناباد، کرمان، کاشان، بغداد و کربلاست. در دورۀ معاصر یکی از پوشش‌های اصلی روحانیون در بیشتر ممالک اسلامی و نیز لباس اقوام و طوایف، ازجمله ایران، عباست. در طرابلس سوریه عبا از پارچۀ مخطط و خشنی از پشم بسیار تابیده بافته می‌شود که آن را روی جبه می‌پوشند. در لبنان، مارونی‌ها، دروزی‌ها و نیز مسلمانان عبا می‌پوشند، گرچه در دروز تنها بلندپایگان مذهبی مجاز به پوشیدن عبا هستند. عبای ایلیاتی در مصر، مشابه عبایی است که در سوریه و عربستان پوشیده می‌شد، اما عبای رایج در میان اهالی شهری آن، آستین‌دار با راه‌های پهن قهوه‌ای و سفید، یا آبی و سفید است و تا روی پاها می‌افتد. در بغداد دسته‌ای از درویشان هستند که عبای سفید می‌پوشند. در ایتالیا نیز آن را از پشم لطیف و نازک می‌دوزند و نام آن Spain است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--31011600--&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[رده:مردم شناسی]]&lt;br /&gt;
[[رده:پوشاک]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>DaneshGostar</name></author>
	</entry>
</feed>