https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%DB%8C%D9%87_%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%DB%8Cعبدالله بن معاویه طالبی - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-13T01:43:13Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%DB%8C%D9%87_%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%DB%8C&diff=1176483&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '00-->\' به '00-->'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '00-->\' به '00-->'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
عَبدُالله بن معاویۀ طالبی ( ـ۱۲۹ق)<br><br />
شورشگر زیدی. از نوادگان جعفر بن ابیطالب. در محرم ۱۲۷ق در کوفه بر یزید بن ولید اموی، معروف به یزید ناقص خروج کرد و از مردم خواست با شعار «الرضا من آل محمد» با او بیعت کنند. با اینکه زیدیان در دفاع از عبدالله بسیار دلیری کردند وی از حاکم کوفه شکست خورد و از کوفه به ایران گریخت. عبدالله در ایران به پیروزیهایی رسید و مدتی کوتاه در اصفهان، استخر، اهواز و کرمان قدرتی بههم زد و برادران خود حسن، یزید، علی و صالح را به حکومت استخر، شیراز، کرمان و قم گماشت. با بالاگرفتن کار عبدالله شمار بسیاری از بنی هاشم، ازجمله ابوالعباس سفاح و برادرش منصور که بعدها خلافت عباسی را پایه گذاشتند و نیز دستههایی از خوارج به او پیوستند. مروان حمار، آخرین خلیفه اموی، عامر بن ضباره را به سرکوبی او فرستاد. عبدلله از عامر شکست خورد و به خراسان نزد ابومسلم شتافت ابومسلم که بهتازگی دعوت عباسیان را در مسیر پیروزی انداخته بود وی را دستگیر کرد و سپس بهقتل رساند. عبدلله به دلیری و گشادهدستی و برخورداری از ذوق شاعری و همچنین خشونت شهرت داشت.<br />
<br><!--31028600--><br />
[[رده:دین اسلام]]<br />
[[رده:تاریخ اسلام – دورۀ خلفای راشدین و صدر اسلام]]</div>DaneshGostar