عروسی فیگارو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۹

2025-04-22T04:39:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:31058400.jpg\|بندانگشتی\|صفحه عنوان کتاب از نخستین چاپ عروسی فیگارو]]		[[پرونده:31058400.jpg\|بندانگشتی\|صفحه عنوان کتاب از نخستین چاپ عروسی فیگارو]]
	عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>		عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>
	<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵م، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴م در [[پاریس، شهر\|پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶م در وین به روی صحنه برده است.</p>		<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵م، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴م در [[پاریس، شهر\|پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶م در وین به روی صحنه برده است.</p>
	<br><!--31058400-->		<br><!--31058400-->
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]		[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]

Nazanin در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۲

2024-10-01T06:22:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:31058400.jpg\|بندانگشتی\|صفحه عنوان کتاب از نخستین چاپ عروسی فیگارو]]		[[پرونده:31058400.jpg\|بندانگشتی\|صفحه عنوان کتاب از نخستین چاپ عروسی فیگارو]]
	عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>		عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>
	<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ~~۱۷۸۵،~~ اجراشده در آوریل ~~۱۷۸۴~~ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ~~۱۷۸۶~~ در وین به روی صحنه برده است.</p>		<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵م، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴م در [[پاریس، شهر\|پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶م در وین به روی صحنه برده است.</p>
	<br><!--31058400-->		<br><!--31058400-->
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]		[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]

Nazanin در ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۹

2021-12-28T08:59:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:31058400.jpg\|بندانگشتی\|صفحه عنوان کتاب از نخستین چاپ عروسی فیگارو]]
	عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>		عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>
	<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶ در وین به روی صحنه برده است.</p>		<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶ در وین به روی صحنه برده است.</p>

Nazanin در ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۷

2021-12-28T08:37:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۱:		خط ۱:

	عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>		عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>
	<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. ولفگانگ آمادئوس ~~موتسارت،~~ آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶ در وین به روی صحنه برده است.</p>		<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)\|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|ولفگانگ آمادئوس موتسارت]]، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶ در وین به روی صحنه برده است.</p>
	<br><!--31058400-->		<br><!--31058400-->
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]		[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]

Nazanin در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۷

2021-10-09T09:27:34Z

صفحهٔ تازه

عروسی فیگارو (Le Mariage de Figaro)<br>
<p>نمایش‌نامه‌ای کمدی، به نثر در پنج پرده، از [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)|پیر اوگوستن کارون دو بومارشه]]، منتشر شده به فرانسوی در ۱۷۸۵، اجراشده در آوریل ۱۷۸۴ در [[پاریس]]. فیگارو دربان کاخ آگواس فرسکاس که به کنت آلماویوا تعلق دارد، ۱۰هزار فرانک به خدمتکار سالخوردۀ این کاخ، مارسلین، بدهکار است. او متعهد شده که اگر به‌موقع وام خود را نپردازد، مارسلین را به همسری برگزیند. از طرفی او عاشق سوزان، خدمتکار جوان کنتس، است و کنت نیز سودای ازدواج با سوزان را در سر می‌پروراند. در این میان سلسله‌ای از وقایع جذاب روی می‌دهد و سرانجام پس از آ‌ن‌که معلوم می‌شود مارسلین مادر ناشناختۀ فیگارو است و نقشۀ کنت نیز در تصاحب سوزان برای کنتس رو می‌شود، فیگارو به وصال سوزان می‌رسد. بومارشه کمدی خود را با نتیجه‌گیری اخلاقی به پایان رسانده و با ‌آن‌که موقعیت‌های نمایش را از دیگران اقتباس کرده، اما به لحن نمایش و شخصیت‌ها طراوت و هجو خاصی بخشیده است. ''عروسی فیگارو'' را آغاز نمایش مدرن دانسته‌اند. ولفگانگ آمادئوس موتسارت، آهنگ‌ساز اتریشی، اپرا ـ کُمیکی را در چهار پرده به همین نام در ۱۷۸۶ در وین به روی صحنه برده است.</p>
<br>
[[رده:تئاتر]]
[[رده:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]