https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86عکاسی در ایران - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-14T02:35:57Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010253977&oldid=prevMohammadi3 در ۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۴2025-08-01T14:04:01Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عکاسی در ایران<br /> [[File:31085300-1.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300-2.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]]عکاسی بهطور جدی در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]] به ایران راه یافت. البته قبل از او [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ملکه ویکتوریا]] و [[نیکلای اول|تزار نیکلای اول]] هر یک، دستگاهی عکاسی برای [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] فرستادند، و نیکلای پائولف<ref>Nikolaj Pavlor </ref> روس در ۱۲۵۸ق، و [[ژول ریشارخان|ژول ریشار]]<ref>Jules Richard</ref> فرانسوی در ۱۲۶۰ق، آنها را بهکار انداختند، و از محمد شاه، ناصرالدین میرزا ولیعهد، و خواهرش [[عزت الدوله، ملک زاده خانم (۱۲۵۲ـ۱۳۲۳ق)|عزتالدوله]]، تصاویری بر صفحۀ فلزی ثبت کردند. پس از آن شماری از خارجیان در اوایل سلطنت ناصرالدینشاه، عکسهایی از مناظر و مردم ایران پدید آوردند. از هنگام گشایش [[دارالفنون]]، نخستین گروه معلمان خارجی، یک استودیوی عکاسی، یک داروخانه، و یک آزمایشگاه فیزیک و شیمی در آن دایر کردند. عکاسی از ۱۲۷۶ـ۱۲۷۷ق از برنامههای درسی گروه شیمی دارالفنون شد. چندی نگذشت که عکاسی در دربار ناصری ارج و قرب پیدا کرد، و بهفرمان ناصرالدینشاه یک عکاس حرفهای با نام فرانسیس کارلهیان، برای آموزش علمی این فنّ به ایران دعوت شد، و به یکی از غلامبچگان درباری با نام [[اقبال السلطنه، آقارضا (۱۲۵۹ـ۱۳۰۷ق)|آقارضا]]، عکاسی آموخت. آقارضا در ۱۲۸۰ق به لقب عکاسباشی نائل آمد، و نخستین عکاس ایرانی بود که از دستگاه آگراندیسور در ۱۲۸۷ق برای بزرگنمایی عکس بهره جست. آقارضا مدیر عکاسخانۀ مبارکه در [[کاخ گلستان]] بود، و بعدها شاگردش، عباسعلی بیک را واداشت تا عکاسخانهای برای مردم دایر کند. عکاسی در مصورساختن روزنامههای عصر ناصری نقش بسزایی داشت. نخست از شخص یا منظرۀ دلخواه عکس میگرفتند و سپس نقاش، آن عکس را مقابل آینه میگذاشت و با نگاهکردن به تصویر عکس در آینه، به تصویرگری میپرداخت. بهفرمان ناصرالدینشاه برخی افراد مستعد، برای آموزش عکاسی به خارج از کشور اعزام شدند؛ [[قاجار، عبدالله میرزا (ح ۱۲۶۶ـ ح ۱۳۳۱ق)|عبدالله میرزا قاجار]]، و میرزا حسینعلی از آن جملهاند. [[آنتوان سوریوگین (عکاس)|آنتوان سوروگین]] از عکاسان نامدار دورۀ قاجار بود. شخص ناصرالدینشاه نیز عکاس قابلی بود. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عکاسی در ایران<br /> [[File:31085300-1.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300-2.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]]عکاسی بهطور جدی در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]] به ایران راه یافت. البته قبل از او [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ملکه ویکتوریا]] و [[نیکلای اول|تزار نیکلای اول]] هر یک، دستگاهی عکاسی برای [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] فرستادند، و نیکلای پائولف<ref>Nikolaj Pavlor </ref> روس در ۱۲۵۸ق، و [[ژول ریشارخان|ژول ریشار]]<ref>Jules Richard</ref> فرانسوی در ۱۲۶۰ق، آنها را بهکار انداختند، و از محمد شاه، ناصرالدین میرزا ولیعهد، و خواهرش [[عزت الدوله، ملک زاده خانم (۱۲۵۲ـ۱۳۲۳ق)|عزتالدوله]]، تصاویری بر صفحۀ فلزی ثبت کردند. پس از آن شماری از خارجیان در اوایل سلطنت ناصرالدینشاه، عکسهایی از مناظر و مردم ایران پدید آوردند. از هنگام گشایش [[دارالفنون]]، نخستین گروه معلمان خارجی، یک استودیوی عکاسی، یک داروخانه، و یک آزمایشگاه فیزیک و شیمی در آن دایر کردند. عکاسی از ۱۲۷۶ـ۱۲۷۷ق از برنامههای درسی گروه شیمی دارالفنون شد. چندی نگذشت که عکاسی در دربار ناصری ارج و قرب پیدا کرد، و بهفرمان ناصرالدینشاه یک عکاس حرفهای با نام فرانسیس کارلهیان، برای آموزش علمی این فنّ به ایران دعوت شد، و به یکی از غلامبچگان درباری با نام [[اقبال السلطنه، آقارضا (۱۲۵۹ـ۱۳۰۷ق)|آقارضا]]، عکاسی آموخت. آقارضا در ۱۲۸۰ق به لقب عکاسباشی نائل آمد، و نخستین عکاس ایرانی بود که از دستگاه آگراندیسور در ۱۲۸۷ق برای بزرگنمایی عکس بهره جست. آقارضا مدیر عکاسخانۀ مبارکه در [[کاخ گلستان]] بود، و بعدها شاگردش، عباسعلی بیک را واداشت تا عکاسخانهای برای مردم دایر کند. عکاسی در مصورساختن روزنامههای عصر ناصری نقش بسزایی داشت. نخست از شخص یا منظرۀ دلخواه عکس میگرفتند و سپس نقاش، آن عکس را مقابل آینه میگذاشت و با نگاهکردن به تصویر عکس در آینه، به تصویرگری میپرداخت. بهفرمان ناصرالدینشاه برخی افراد مستعد، برای آموزش عکاسی به خارج از کشور اعزام شدند؛ [[قاجار، عبدالله میرزا (ح ۱۲۶۶ـ ح ۱۳۳۱ق)|عبدالله میرزا قاجار]]، و میرزا حسینعلی از آن جملهاند. [[آنتوان سوریوگین (عکاس)|آنتوان سوروگین]] از عکاسان نامدار دورۀ قاجار بود. شخص ناصرالدینشاه نیز عکاس قابلی بود. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دورۀ مظفری عکاسی نسبت به دورۀ ناصری افول کرد. با شروع وقایع مشروطه، بار دیگر عکس و عکاسی جانی دوباره گرفت. در دورۀ پهلوی اول نقطۀ شاخصی در عکاسی ایران بهچشم نمیخورد. در دورۀ پهلوی دوم و از ۱۳۴۹ش، به همت [[شفائیه، میرهادی|میرهادی شفائیه]] در برخی از دانشگاهها عکاسی تدریس شد. در دورۀ انقلاب، و جنگ عراق علیه ایران عکاسی در ایران توجه بسیاری را برانگیخت. رشتۀ عکاسی از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۲ </del>در مقطع کارشناسی و از ۱۳۷۳ش در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاههای ایران بنیاد نهاده شد. برخی از عکاسان ایرانی جنگ، از عکاسان برجستۀ خبری و فتوژورنالیستهای نامدار جهان بهشمار میروند. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دورۀ مظفری عکاسی نسبت به دورۀ ناصری افول کرد. با شروع وقایع مشروطه، بار دیگر عکس و عکاسی جانی دوباره گرفت. در دورۀ پهلوی اول نقطۀ شاخصی در عکاسی ایران بهچشم نمیخورد. در دورۀ پهلوی دوم و از ۱۳۴۹ش، به همت [[شفائیه، میرهادی|میرهادی شفائیه]] در برخی از دانشگاهها عکاسی تدریس شد. در دورۀ انقلاب، و جنگ عراق علیه ایران عکاسی در ایران توجه بسیاری را برانگیخت. رشتۀ عکاسی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۲ش </ins>در مقطع کارشناسی و از ۱۳۷۳ش در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاههای ایران بنیاد نهاده شد. برخی از عکاسان ایرانی جنگ، از عکاسان برجستۀ خبری و فتوژورنالیستهای نامدار جهان بهشمار میروند. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010253976&oldid=prevMohammadi3 در ۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۳2025-08-01T14:03:41Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l6">خط ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تبریز ۱۳۱۴ش)</del>|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010240753&oldid=prevMohammadi3 در ۲۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰2025-05-25T13:00:05Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l6">خط ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ش، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ش آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ش مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱ش)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱ش)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱ش)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲ش). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد (تبریز ۱۳۱۴ش)|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(گرگان ۱۳۲۵ش)</del>|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد (تبریز ۱۳۱۴ش)|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010217155&oldid=prevMohammadi3 در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳2025-02-19T05:33:01Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عکاسی در ایران<br /> [[File:31085300-1.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300-2.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]]عکاسی بهطور جدی در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]] به ایران راه یافت. البته قبل از او [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ملکه ویکتوریا]] و [[نیکلای اول|تزار نیکلای اول]] هر یک، دستگاهی عکاسی برای [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] فرستادند، و نیکلای پائولف<ref>Nikolaj Pavlor </ref> روس در ۱۲۵۸ق، و [[ژول ریشارخان|ژول ریشار]]<ref>Jules Richard</ref> فرانسوی در ۱۲۶۰ق، آنها را بهکار انداختند، و از محمد شاه، ناصرالدین میرزا ولیعهد، و خواهرش [[عزت الدوله، ملک زاده خانم (۱۲۵۲ـ۱۳۲۳ق)|عزتالدوله]]، تصاویری بر صفحۀ فلزی ثبت کردند. پس از آن شماری از خارجیان در اوایل سلطنت ناصرالدینشاه، عکسهایی از مناظر و مردم ایران پدید آوردند. از هنگام گشایش [[دارالفنون]]، نخستین گروه معلمان خارجی، یک استودیوی عکاسی، یک داروخانه، و یک آزمایشگاه فیزیک و شیمی در آن دایر کردند. عکاسی از ۱۲۷۶ـ۱۲۷۷ق از برنامههای درسی گروه شیمی دارالفنون شد. چندی نگذشت که عکاسی در دربار ناصری ارج و قرب پیدا کرد، و بهفرمان ناصرالدینشاه یک عکاس حرفهای با نام فرانسیس کارلهیان، برای آموزش علمی این فنّ به ایران دعوت شد، و به یکی از غلامبچگان درباری با نام [[اقبال السلطنه، آقارضا (۱۲۵۹ـ۱۳۰۷ق)|آقارضا]]، عکاسی آموخت. آقارضا در ۱۲۸۰ق به لقب عکاسباشی نائل آمد، و نخستین عکاس ایرانی بود که از دستگاه آگراندیسور در ۱۲۸۷ق برای بزرگنمایی عکس بهره جست. آقارضا مدیر عکاسخانۀ مبارکه در [[کاخ گلستان]] بود، و بعدها شاگردش، عباسعلی بیک را واداشت تا عکاسخانهای برای مردم دایر کند. عکاسی در مصورساختن روزنامههای عصر ناصری نقش بسزایی داشت. نخست از شخص یا منظرۀ دلخواه عکس میگرفتند و سپس نقاش، آن عکس را مقابل آینه میگذاشت و با نگاهکردن به تصویر عکس در آینه، به تصویرگری میپرداخت. بهفرمان ناصرالدینشاه برخی افراد مستعد، برای آموزش عکاسی به خارج از کشور اعزام شدند؛ [[قاجار، عبدالله میرزا (ح ۱۲۶۶ـ ح ۱۳۳۱ق)|عبدالله میرزا قاجار]]، و میرزا حسینعلی از آن جملهاند. [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوریوگین، </del>آنتوان (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۲۴۹ـ۱۳۱۲ش</del>)|آنتوان سوروگین]] از عکاسان نامدار دورۀ قاجار بود. شخص ناصرالدینشاه نیز عکاس قابلی بود. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عکاسی در ایران<br /> [[File:31085300-1.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300-2.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]]عکاسی بهطور جدی در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]] به ایران راه یافت. البته قبل از او [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ملکه ویکتوریا]] و [[نیکلای اول|تزار نیکلای اول]] هر یک، دستگاهی عکاسی برای [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] فرستادند، و نیکلای پائولف<ref>Nikolaj Pavlor </ref> روس در ۱۲۵۸ق، و [[ژول ریشارخان|ژول ریشار]]<ref>Jules Richard</ref> فرانسوی در ۱۲۶۰ق، آنها را بهکار انداختند، و از محمد شاه، ناصرالدین میرزا ولیعهد، و خواهرش [[عزت الدوله، ملک زاده خانم (۱۲۵۲ـ۱۳۲۳ق)|عزتالدوله]]، تصاویری بر صفحۀ فلزی ثبت کردند. پس از آن شماری از خارجیان در اوایل سلطنت ناصرالدینشاه، عکسهایی از مناظر و مردم ایران پدید آوردند. از هنگام گشایش [[دارالفنون]]، نخستین گروه معلمان خارجی، یک استودیوی عکاسی، یک داروخانه، و یک آزمایشگاه فیزیک و شیمی در آن دایر کردند. عکاسی از ۱۲۷۶ـ۱۲۷۷ق از برنامههای درسی گروه شیمی دارالفنون شد. چندی نگذشت که عکاسی در دربار ناصری ارج و قرب پیدا کرد، و بهفرمان ناصرالدینشاه یک عکاس حرفهای با نام فرانسیس کارلهیان، برای آموزش علمی این فنّ به ایران دعوت شد، و به یکی از غلامبچگان درباری با نام [[اقبال السلطنه، آقارضا (۱۲۵۹ـ۱۳۰۷ق)|آقارضا]]، عکاسی آموخت. آقارضا در ۱۲۸۰ق به لقب عکاسباشی نائل آمد، و نخستین عکاس ایرانی بود که از دستگاه آگراندیسور در ۱۲۸۷ق برای بزرگنمایی عکس بهره جست. آقارضا مدیر عکاسخانۀ مبارکه در [[کاخ گلستان]] بود، و بعدها شاگردش، عباسعلی بیک را واداشت تا عکاسخانهای برای مردم دایر کند. عکاسی در مصورساختن روزنامههای عصر ناصری نقش بسزایی داشت. نخست از شخص یا منظرۀ دلخواه عکس میگرفتند و سپس نقاش، آن عکس را مقابل آینه میگذاشت و با نگاهکردن به تصویر عکس در آینه، به تصویرگری میپرداخت. بهفرمان ناصرالدینشاه برخی افراد مستعد، برای آموزش عکاسی به خارج از کشور اعزام شدند؛ [[قاجار، عبدالله میرزا (ح ۱۲۶۶ـ ح ۱۳۳۱ق)|عبدالله میرزا قاجار]]، و میرزا حسینعلی از آن جملهاند. [[آنتوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوریوگین </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عکاس</ins>)|آنتوان سوروگین]] از عکاسان نامدار دورۀ قاجار بود. شخص ناصرالدینشاه نیز عکاس قابلی بود. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دورۀ مظفری عکاسی نسبت به دورۀ ناصری افول کرد. با شروع وقایع مشروطه، بار دیگر عکس و عکاسی جانی دوباره گرفت. در دورۀ پهلوی اول نقطۀ شاخصی در عکاسی ایران بهچشم نمیخورد. در دورۀ پهلوی دوم و از ۱۳۴۹ش، به همت [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شفاییه، </del>میرهادی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تبریز ۱۳۰۲ش)</del>|میرهادی شفائیه]] در برخی از دانشگاهها عکاسی تدریس شد. در دورۀ انقلاب، و جنگ عراق علیه ایران عکاسی در ایران توجه بسیاری را برانگیخت. رشتۀ عکاسی از ۱۳۶۲ در مقطع کارشناسی و از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۳ </del>در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاههای ایران بنیاد نهاده شد. برخی از عکاسان ایرانی جنگ، از عکاسان برجستۀ خبری و فتوژورنالیستهای نامدار جهان بهشمار میروند. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دورۀ مظفری عکاسی نسبت به دورۀ ناصری افول کرد. با شروع وقایع مشروطه، بار دیگر عکس و عکاسی جانی دوباره گرفت. در دورۀ پهلوی اول نقطۀ شاخصی در عکاسی ایران بهچشم نمیخورد. در دورۀ پهلوی دوم و از ۱۳۴۹ش، به همت [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شفائیه، </ins>میرهادی|میرهادی شفائیه]] در برخی از دانشگاهها عکاسی تدریس شد. در دورۀ انقلاب، و جنگ عراق علیه ایران عکاسی در ایران توجه بسیاری را برانگیخت. رشتۀ عکاسی از ۱۳۶۲ در مقطع کارشناسی و از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۳ش </ins>در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاههای ایران بنیاد نهاده شد. برخی از عکاسان ایرانی جنگ، از عکاسان برجستۀ خبری و فتوژورنالیستهای نامدار جهان بهشمار میروند. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۶، </del>با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۹ </del>آغاز میشود. پس از آن در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۵ </del>مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۱</del>)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۱</del>)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۱</del>)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۲</del>). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱ـ۱۳۵۳</del>).</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از دوم خرداد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۶ش، </ins>با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۹ش </ins>آغاز میشود. پس از آن در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۵ش </ins>مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۱ش</ins>)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۱ش</ins>)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۱ش</ins>)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۸۲ش</ins>). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱ـ۱۳۵۳ش</ins>).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد (تبریز ۱۳۱۴ش)|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم (گرگان ۱۳۲۵ش)|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد (تبریز ۱۳۱۴ش)|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم (گرگان ۱۳۲۵ش)|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&diff=2010119000&oldid=prevAeen در ۳۰ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۴2021-08-30T06:34:37Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
عکاسی در ایران<br /> [[File:31085300-1.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300-2.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]][[File:31085300.jpg|thumb|عکسی از آقارضا عکاسباشی، موزه عکاسخانه ايران]]عکاسی بهطور جدی در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]] به ایران راه یافت. البته قبل از او [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ملکه ویکتوریا]] و [[نیکلای اول|تزار نیکلای اول]] هر یک، دستگاهی عکاسی برای [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] فرستادند، و نیکلای پائولف<ref>Nikolaj Pavlor </ref> روس در ۱۲۵۸ق، و [[ژول ریشارخان|ژول ریشار]]<ref>Jules Richard</ref> فرانسوی در ۱۲۶۰ق، آنها را بهکار انداختند، و از محمد شاه، ناصرالدین میرزا ولیعهد، و خواهرش [[عزت الدوله، ملک زاده خانم (۱۲۵۲ـ۱۳۲۳ق)|عزتالدوله]]، تصاویری بر صفحۀ فلزی ثبت کردند. پس از آن شماری از خارجیان در اوایل سلطنت ناصرالدینشاه، عکسهایی از مناظر و مردم ایران پدید آوردند. از هنگام گشایش [[دارالفنون]]، نخستین گروه معلمان خارجی، یک استودیوی عکاسی، یک داروخانه، و یک آزمایشگاه فیزیک و شیمی در آن دایر کردند. عکاسی از ۱۲۷۶ـ۱۲۷۷ق از برنامههای درسی گروه شیمی دارالفنون شد. چندی نگذشت که عکاسی در دربار ناصری ارج و قرب پیدا کرد، و بهفرمان ناصرالدینشاه یک عکاس حرفهای با نام فرانسیس کارلهیان، برای آموزش علمی این فنّ به ایران دعوت شد، و به یکی از غلامبچگان درباری با نام [[اقبال السلطنه، آقارضا (۱۲۵۹ـ۱۳۰۷ق)|آقارضا]]، عکاسی آموخت. آقارضا در ۱۲۸۰ق به لقب عکاسباشی نائل آمد، و نخستین عکاس ایرانی بود که از دستگاه آگراندیسور در ۱۲۸۷ق برای بزرگنمایی عکس بهره جست. آقارضا مدیر عکاسخانۀ مبارکه در [[کاخ گلستان]] بود، و بعدها شاگردش، عباسعلی بیک را واداشت تا عکاسخانهای برای مردم دایر کند. عکاسی در مصورساختن روزنامههای عصر ناصری نقش بسزایی داشت. نخست از شخص یا منظرۀ دلخواه عکس میگرفتند و سپس نقاش، آن عکس را مقابل آینه میگذاشت و با نگاهکردن به تصویر عکس در آینه، به تصویرگری میپرداخت. بهفرمان ناصرالدینشاه برخی افراد مستعد، برای آموزش عکاسی به خارج از کشور اعزام شدند؛ [[قاجار، عبدالله میرزا (ح ۱۲۶۶ـ ح ۱۳۳۱ق)|عبدالله میرزا قاجار]]، و میرزا حسینعلی از آن جملهاند. [[سوریوگین، آنتوان (۱۲۴۹ـ۱۳۱۲ش)|آنتوان سوروگین]] از عکاسان نامدار دورۀ قاجار بود. شخص ناصرالدینشاه نیز عکاس قابلی بود. <br />
<br />
در دورۀ مظفری عکاسی نسبت به دورۀ ناصری افول کرد. با شروع وقایع مشروطه، بار دیگر عکس و عکاسی جانی دوباره گرفت. در دورۀ پهلوی اول نقطۀ شاخصی در عکاسی ایران بهچشم نمیخورد. در دورۀ پهلوی دوم و از ۱۳۴۹ش، به همت [[شفاییه، میرهادی (تبریز ۱۳۰۲ش)|میرهادی شفائیه]] در برخی از دانشگاهها عکاسی تدریس شد. در دورۀ انقلاب، و جنگ عراق علیه ایران عکاسی در ایران توجه بسیاری را برانگیخت. رشتۀ عکاسی از ۱۳۶۲ در مقطع کارشناسی و از ۱۳۷۳ در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاههای ایران بنیاد نهاده شد. برخی از عکاسان ایرانی جنگ، از عکاسان برجستۀ خبری و فتوژورنالیستهای نامدار جهان بهشمار میروند. <br />
<br />
پس از دوم خرداد ۱۳۷۶، با تکثّر مطبوعات و فارغالتحصیلی شمار بسیارِ دانشجویان عکاسی، و نیز فضای باز سیاسی، در عرصۀ عکاسی خبری و مطبوعاتی ایران گام بلندی برداشته شد. نشر نوشتهها و کتابهای عکاسی در ایران تقریباً با ورود پدیدۀ عکاسی به ایران همزمان است، و تاریخ نشر کهنترین نوشته در زبان فارسی در باب عکاسی، به پیش از ۱۲۷۴ق باز میگردد؛ لیکن مجلههای عکاسی در ایران پس از انقلاب رشد نظرگیری داشتهاند، که با مجلۀ ''مردمک'' در ۱۳۵۹ آغاز میشود. پس از آن در ۱۳۶۵ مجلۀ ''عکس'' منتشر شد که طولانیترین عمر انتشار را در میان مجلات عکس ایران دارد. برخی از دیگر مجلههای عکاسی عبارتاند از مجلۀ ''تصویر'' (۱۳۷۱)، فصلنامۀ ''عکسنامه''(۱۳۷۷)، ''دوربین عکاسی'' (۱۳۸۱)، ''حرفه: هنرمند'' ـ فصلنامهای در باب عکاسی، نقاشی و سینما ـ (۱۳۸۱)، و فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' (۱۳۸۲). مجلۀ ''تصویر'' نیز پیش از انقلاب منتشر میشد (۱۳۵۱ـ۱۳۵۳).<br />
<br />
&nbsp;از عکاسان شاخص معاصر میتوان به [[عالی، احمد (تبریز ۱۳۱۴ش)|احمد عالی]]، [[جلالی، بهمن (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۸ش)|بهمن جلالی]]، [[زندی، مریم (گرگان ۱۳۲۵ش)|مریم زندی]]، [[گلستان، کاوه (آبادان ۱۳۲۹ـ عراق ۱۳۸۲ش)|کاوه گلستان]] و ... اشاره کرد.<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:عکاسی]] <br />
[[Category:تجهیزات، اصطلاحات]]<br />
<references /></div>Aeen