Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فُسْفُر (phosphorus)<br/> مشتق از فسفروس<ref>Phosphorus

</ref> یونانی به‌معنای کم‌تحمل. عنصری غیر فلزی<ref>nonmetallic </ref> و شدیداً فعال، با نماد P، عدد اتمی ۱۵، جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass</ref> ۳۰.۹۷۳۸. در طبیعت به‌صورت فسفات<ref> phosphate </ref>، عموماً به‌شکل کانی<ref>mineral</ref> آپاتیت<ref> apatite </ref>، یافت می‌شود و برای حیات حیوانات و گیاهان ضروری است. ترکیبات فسفر در کودها، مواد شیمیایی آلی متنوع، کبریت‌ها، مواد آتش‌بازی، و در فولاد و شیشه به‌کار می‌روند. در ۱۶۷۴، اولین‌بار کیمیاگر آلمانی، هنینگ براند<ref>Henning Brand </ref>، فسفر را شناسایی و آن را از اوره<ref>Urine </ref> تهیه کرد. این عنصر سه شکل آلوتروپیک<ref>all otropic form </ref> دارد: یک پودر سیاه، یک جامد مومی به رنگ زرد ـ ‌سفید که خود‌به‌خود در هوا آتش می‌گیرد و گاز سمی پنتواکسید فسفر<ref>phosphorus pentoxide</ref> تولید می‌کند، و یک پودر قرمز ـ قهوه‌ای که نه سمی است و نه خود‌به‌خود می‌سوزد.

 

----

[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:عناصر و فرآورده ها، تجهیزات]]

فسفر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳