فلسفه سوررئالیسم (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۲

2025-02-05T05:12:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۲
خط ۴:		خط ۴:
	عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. مقاله‌ای با عنوان ''مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم''، به قلم آلکیه و برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]] در شمارۀ 29 ''فصلنامۀ هنر'' (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده که درآمدی‌ست بر برخی مباحث و موضوعات کتاب؛ این مقاله در ویراست نهاییِ (1371-1374ش) [[مکتب های ادبی (کتاب)\|''مکتب‌های ادبی'']]، عیناً به عنوان یکی از فصل‌ها به جلد دوم کتاب اضافه شده است.		عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. مقاله‌ای با عنوان ''مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم''، به قلم آلکیه و برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]] در شمارۀ 29 ''فصلنامۀ هنر'' (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده که درآمدی‌ست بر برخی مباحث و موضوعات کتاب؛ این مقاله در ویراست نهاییِ (1371-1374ش) [[مکتب های ادبی (کتاب)\|''مکتب‌های ادبی'']]، عیناً به عنوان یکی از فصل‌ها به جلد دوم کتاب اضافه شده است.

	اگرچه این کتاب (''فلسفۀ سوررئالیسم'') با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[~~سورریالیسم\|~~سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.		اگرچه این کتاب (''فلسفۀ سوررئالیسم'') با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.
	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:ادبیات عمومی]]		[[رده:ادبیات عمومی]]
	[[رده:علوم ادبی، جنبش ها، گروه ها]]		[[رده:علوم ادبی، جنبش ها، گروه ها]]

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۰

2024-05-01T20:20:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')		فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

	عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. مقاله‌ای با عنوان ''مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم''، به قلم آلکیه و برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]] در شمارۀ 29 ''فصلنامۀ هنر'' (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده که درآمدی‌ست بر برخی مباحث و موضوعات کتاب؛ این مقاله در ~~تجدید چاپ‌های~~ [[مکتب های ادبی (کتاب)\|''مکتب‌های ادبی'']]، عیناً به عنوان یکی از فصل‌ها به جلد دوم کتاب اضافه شده است.		عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. مقاله‌ای با عنوان ''مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم''، به قلم آلکیه و برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]] در شمارۀ 29 ''فصلنامۀ هنر'' (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده که درآمدی‌ست بر برخی مباحث و موضوعات کتاب؛ این مقاله در ویراست نهاییِ (1371-1374ش) [[مکتب های ادبی (کتاب)\|''مکتب‌های ادبی'']]، عیناً به عنوان یکی از فصل‌ها به جلد دوم کتاب اضافه شده است.

	اگرچه این کتاب (''فلسفۀ سوررئالیسم'') با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.		اگرچه این کتاب (''فلسفۀ سوررئالیسم'') با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۸

2024-05-01T20:18:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۸
خط ۲:		خط ۲:
	فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')		فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

	عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. ~~بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب~~ با برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]]~~، با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم،~~ در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.		عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. مقاله‌ای با عنوان ''مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم''، به قلم آلکیه و برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]] در شمارۀ 29 ''فصلنامۀ هنر'' (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده که درآمدی‌ست بر برخی مباحث و موضوعات کتاب؛ این مقاله در تجدید چاپ‌های [[مکتب های ادبی (کتاب)\|''مکتب‌های ادبی'']]، عیناً به عنوان یکی از فصل‌ها به جلد دوم کتاب اضافه شده است.

	اگرچه این کتاب با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.		اگرچه این کتاب (''فلسفۀ سوررئالیسم'') با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.
	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:ادبیات عمومی]]		[[رده:ادبیات عمومی]]
	[[رده:علوم ادبی، جنبش ها، گروه ها]]		[[رده:علوم ادبی، جنبش ها، گروه ها]]

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۶

2024-05-01T16:06:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042171489.jpg\|بندانگشتی\|409x409پیکسل\|روی جلد یکی از چاپ‌های کتاب]]
	فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')		فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۴

2024-05-01T16:04:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')		فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

	عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب با برگردان رضا ~~سیدحسینی،~~ با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم، در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.		عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب با برگردان [[سید حسینی، رضا (اردبیل ۱۳۰۵ـ۱۳۸۸ش)\|رضا سیدحسینی]]، با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم، در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.

	اگرچه این کتاب با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای سوررئالیسم است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او ~~روی هم رفته~~ کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود.		اگرچه این کتاب با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]] است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی‌هم‌رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود. فصلی از کتاب که به طغیان و انقلاب اختصاص یافته، معیار این نظر مؤلف را دربارۀ معنای سوررئالیسم به دست می‌دهد؛ سوررئالیسم در مقابله با «رمانتیسم شیطانی»، با [[ساد، مارکی دو (۱۷۴۰ـ۱۸۱۴)\|ساد]] و لوتریامون<ref>Comte de Lautréamont</ref>، و با کمونیسم، استعاره و آینده را حفظ می‌کند: هستی و شعر اصل واقعیت و اصل لذت ارادۀ انقلابی و جذبۀ استغراقی عشق به نظر می‌رسد که کاملاً ضد یکدیگرند؛ اما سوررئالیسم مطالبۀ ناممکن اما همواره مؤيد وحدت آنهاست. آلکیه می‌گوید باید تمامی انواع سوررئالیسم را دارای این گرایش بدانیم که تصویر دقیق‌تر و کامل‌تری از انسان به ما بدهد؛ یعنی سوررئالیسم کولاژ<ref>Collage</ref>، سوررئالیسم گفتگوهای اتفاقی و سوررئالیسم نگارش‌های خودبه‌خودی. در اینجا اندیشه‌ای دربارۀ توانایی‌های انسان پیشنهاد می‌شود که از توانایی‌های خلاقیت هنری صرف بسی فراتر می‌رود: دنیای خیالی با همۀ وزن خود گرایش دارد به اینکه واقعی شود و رؤیاهای انسان گرایش دارند به اینکه جهان را دگرگون کنند.
	----		----
			<references />
			[[رده:ادبیات عمومی]]
			[[رده:علوم ادبی، جنبش ها، گروه ها]]

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۸

2024-05-01T15:58:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')		فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

	عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب با برگردان رضا سیدحسینی، با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم، در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.		عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب با برگردان رضا سیدحسینی، با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم، در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.

			اگرچه این کتاب با حکایات غریب کاری ندارد، کاملاً متأثر از معاشرت طولانی مؤلف با شخصیت‌هایی دارای ماجراهای شگفت‌آور سوررئالیستی است. همین کافی است که برنامۀ درک خواست درونی‌ای را که مبنای سوررئالیسم است از هرگونه ملال و تصنع ممکن پاک کند. مؤلف توجه ویژه‌ای به [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]] معطوف می‌دارد، نه به این دلیل که در او سرکرده یا میزان سوررئالیسم را مشاهده می‌کند، بلکه بیشتر به این سبب که او روی هم رفته کسی است که بهتر از دیگران دربارۀ برنامه سوررئالیسم و آثار خویش تعمق کرده است. برنامۀ سوررئالیسم را آلکیه از یک متن قدیمی و مشهور آندره برتون به نام ''ماهی قابل حل''<ref>''Poisson soluble''</ref> به دست می‌آورد؛ این برنامه، در یک جمله، عبارت است از اراده و عزم قرار دادن زیبایی در قلب زندگی حقیقی. سوررئالیسم در این زمینه خود را وفادار به سنت کهن افلاطونی نشان می‌دهد که شور زیبایی‌شناختی و شور شهوانی را با هم آمیزش داده است. اما، آلکیه یادآوری می‌کند که تجربۀ سوررئالیستی در ذات خود شاعرانه نیز هست. همچنین کوچک شدن ظاهری و تقلیل آن در گذر سال‌ها به زبان، نه خیانت بلکه وفاداری بود.
			----

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'') عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیهFerdinand Alquié (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیهUniversité de Montpellier و سوربون. در ۱۹۵۵م به...» ایجاد کرد

2024-05-01T15:32:05Z

صفحه‌ای تازه حاوی «فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'') عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و سوربون. در ۱۹۵۵م به...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

فلسفۀ سوررئالیسم (به فرانسوی: ''Philosophie du surréalisme'')

عنوان مقاله‌ای به زبان فرانسوی از فردینان آلکیه<ref>Ferdinand Alquié</ref> (۱۹۰۶ - ۱۹۸۵م)، پژوهشگر فلسفه و استاد فلسفه و تاریخ فلسفۀ مدرن در دانشگاه‌های مونپلیه<ref>Université de Montpellier</ref> و [[سوربون]]. در ۱۹۵۵م به صورت کتاب در 234صفحه به چاپ رسید. بخش‌هایی (چکیده‌ای) از کتاب با برگردان رضا سیدحسینی، با عنوان مدخلی بر فلسفۀ سوررئالیسم، در شمارۀ 29 فصلنامۀ هنر (تابستان و پاییز 1374ش) منتشر شده است.