Aeen در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۲

2020-04-26T06:42:57Z

صفحهٔ تازه

فِلوبِر، گوستاو (۱۸۲۱ـ۱۸۸۰)(Flaubert, Gustave)<br /> [[File:33144500.jpg|thumb|فِلوبِر، گوستاو]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =گوستاو فِلوبِر
|نام =Gustave Flaubert
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=روآن 1821م
|تاریخ مرگ=1880م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = مادام بوواری (1857)؛ سالامبو (1862)؛ تربیت احساسات (1869)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}نویسندۀ فرانسوی. یکی از رمان‌‌نویس‌های مهم قرن ۱۹، مؤلف ''[[مادام بوواری]]''<ref>''Madame Bovary''</ref> (۱۸۵۷)، ''[[سالامبو]]''<ref>''Salammbô'' </ref> (۱۸۶۲)، ''[[تربیت احساساتی]]''<ref>''L’Education sentimentale/Sentimental Education''</ref> (۱۸۶۹) و ''وسوسۀ سنت آنتوان''<ref>''La Tentation de Saint Antoine/The Temptation of St Anthony''</ref> (۱۸۷۴)، همچنین مجموعۀ داستان ''سه داستان''<ref>''Trois Contes/Three Tales'' </ref> (۱۸۷۷). نتیجۀ التزام او به هنر، سبکی وسواس‌گونه در نثر، بیان واقع‌گرایانه، و عمق روان‌شناختی‌ای بود که غالباً از طریق تک‌گویی درونی آشکار می‌شود. فلوبر در روآن<ref>Rouen </ref> زاده شد. مدتی حقوق خواند، امّا ادبیات را ترجیح داد. در ۱۸۴۷ به برتانی<ref>Brittany</ref> رفت و از ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ در یونان و خاورمیانه بود، امّا بیشتر عمر خود را با آرامش نزد مادر و خواهرزاده‌اش در مِلک خود نزدیک روآن گذراند. از ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۴ عاشق لوییز کوله<ref>Louise Colet </ref> بود، امّا عشق یک‌طرفۀ او در ۱۵سالگی به مادام الیزا شلزینگر<ref>Mme Elisa Schlesinger</ref>، تأثیر بیشتری بر شخصیت او برجا نهاد. ''مادام بُواری''، که نگارش آن سال‌ها به‌طول انجامید، جنجال زیاد برانگیخت و مؤلف و ناشر به جرم هتک اخلاق تحت تعقیب قرار گرفتند، امّا تبرئه شدند. در ۱۸۵۸ فلوبر به کارتاژ سفر کرد و به مطالعۀ جدی باستان‌شناختی و تاریخی محیط آن پرداخت و از نتیجۀ تحقیقاتش در خلق ''سالامبو''، دومین رمانش استفاده کرد که موضوع آن کشمکش میان رُم و کارتاژ است. فلوبر با چاپ دو اثر بعدی‌اش، از اعضای مهم محفل ادبی کوچکی متشکل از [[تورگنیف، ایوان سرگییویچ (۱۸۱۸ـ۱۸۸۳)|تورگنیف]]<ref>Turgenev </ref>، زولا<ref>Zola</ref>، [[دوده، آلفونس (۱۸۴۰ـ۱۸۹۷)|دوده]]<ref>Daudet</ref> و [[برادران گنکور]]<ref>Goncourts</ref> شد. او دوست نزدیک [[ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> هم بود. آخرین اثر او، ''[[بووار و پکوشه]]''<ref>''Bouvard et Pécuchet'' </ref> ناتمام ماند و پس از مرگش در ۱۸۸۱ به‌چاپ‌رسید. فلوبر با وسواس می‌نوشت، روی هر کلمه کار می‌کرد و هرگز از نتیجۀ کارش راضی نبود؛ سبک او نمونه‌ای از ناب‌بودن و قدرت است. از میان‌مایگی بیزار بود و تنفرش از بورژوازی به‌‌حد وسواس رسید. او با شناخت و اشراف تمام به رسوم رایج عصر خود می‌نوشت و در مقام رمان‌نویس باید او را میان مکاتب واقع‌گرا و رُمانتیک جا داد، که در عین تعلق‌نداشتن به این دو مکتب، با هر دو آن‌ها وجوه اشتراک داشت. او بی‌تردید رُمانتیسم<ref>Romanticism</ref> را ترجیح می‌داد اما در واقع برخلاف خواستۀ خودش پیروزی درخشان او نتیجۀ رمان واقع‌گرایانۀ ''مادام بوواری'' بود، به‌‌گونه‌ای که این اثر، الهام‌بخش واقع‌گرایی مدرن قلمداد شده ‌است.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
<references />

فلوبر، گوستاو (۱۸۲۱ـ۱۸۸۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aeen در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۲