فلوت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹

2025-08-12T16:49:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۲:		خط ۲:
	فلوت (flute)		فلوت (flute)

	(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ~~۹۰۰ پ‌م~~ است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایف نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹م پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی [[نقره (فلزات)\|نقره]]، [[طلا]]، یا [[پلاتین]]) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل [[سوپرانو\|فلوت سوپرانو]] در دو۴، [[پیکولو\|پیکّولوی]] زیرتر در دو۵، [[آلتو]] در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰م به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]؛ و ترجیع‌بند [[پاستورال]] ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴م). [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)\|ویوالدی]] تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و [[مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)\|برونو مادِرنا]]<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از [[گالوی، جیمز (۱۹۳۹)\|جیمز گالوِی]]<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و [[رامپال، ژان پیر (۱۹۲۲ـ۲۰۰۰)\|ژان ـ پیِر رامپال]].		(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایف نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹م پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی [[نقره (فلزات)\|نقره]]، [[طلا]]، یا [[پلاتین]]) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل [[سوپرانو\|فلوت سوپرانو]] در دو۴، [[پیکولو\|پیکّولوی]] زیرتر در دو۵، [[آلتو]] در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰م به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]؛ و ترجیع‌بند [[پاستورال]] ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴م). [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)\|ویوالدی]] تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و [[مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)\|برونو مادِرنا]]<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از [[گالوی، جیمز (۱۹۳۹)\|جیمز گالوِی]]<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و [[رامپال، ژان پیر (۱۹۲۲ـ۲۰۰۰)\|ژان ـ پیِر رامپال]].

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲

2025-04-22T04:42:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	فلوت (flute)		فلوت (flute)

	(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰ پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایف نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹ پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی [[نقره (فلزات)\|نقره]]، [[طلا]]، یا [[پلاتین]]) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل [[سوپرانو\|فلوت سوپرانو]] در دو۴، [[پیکولو\|پیکّولوی]] زیرتر در دو۵، [[آلتو]] در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ~~۱۹۵۰~~ به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]؛ و ترجیع‌بند [[پاستورال]] ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> (~~۱۸۹۴~~). [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)\|ویوالدی]] تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و [[مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)\|برونو مادِرنا]]<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از [[گالوی، جیمز (۱۹۳۹)\|جیمز گالوِی]]<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و [[رامپال، ژان پیر (۱۹۲۲ـ۲۰۰۰)\|ژان ـ پیِر رامپال]].		(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰ پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایف نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹م پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی [[نقره (فلزات)\|نقره]]، [[طلا]]، یا [[پلاتین]]) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل [[سوپرانو\|فلوت سوپرانو]] در دو۴، [[پیکولو\|پیکّولوی]] زیرتر در دو۵، [[آلتو]] در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰م به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]؛ و ترجیع‌بند [[پاستورال]] ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴م). [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)\|ویوالدی]] تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و [[مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)\|برونو مادِرنا]]<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از [[گالوی، جیمز (۱۹۳۹)\|جیمز گالوِی]]<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و [[رامپال، ژان پیر (۱۹۲۲ـ۲۰۰۰)\|ژان ـ پیِر رامپال]].

Nazanin در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴

2024-04-13T06:44:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Flute.jpg\|بندانگشتی\|فلوت]]
	فلوت (flute)		فلوت (flute)

	~~[[File:33144600.jpg\|thumb\|فلوت]]~~		(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰ پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایف نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹ پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی [[نقره (فلزات)\|نقره]]، [[طلا]]، یا [[پلاتین]]) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل [[سوپرانو\|فلوت سوپرانو]] در دو۴، [[پیکولو\|پیکّولوی]] زیرتر در دو۵، [[آلتو]] در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]؛ و ترجیع‌بند [[پاستورال]] ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴). [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)\|ویوالدی]] تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و [[مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)\|برونو مادِرنا]]<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از [[گالوی، جیمز (۱۹۳۹)\|جیمز گالوِی]]<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و [[رامپال، ژان پیر (۱۹۲۲ـ۲۰۰۰)\|ژان ـ پیِر رامپال]].

	(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰ پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ ~~فایفِ~~ نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹ پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی ~~نقره، طلا،~~ یا پلاتین) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل فلوت سوپرانو در دو۴، پیکّولوی زیرتر در دو۵، آلتو در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، ~~موتسارت؛~~ و ترجیع‌بند پاستورال ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴). ویوالدی تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و برونو مادِرنا<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از جیمز گالوِی<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و ژان ـ پیِر رامپال.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فلوت (flute)

[[File:33144600.jpg|thumb|فلوت]]

(یا: فلوت تراورسیر [افقی]) ساز بادی چوبی که از پهلو نواخته می‌شود و پیشینۀ قابل‌توجهی دارد. تسلط بر این ساز دشوار است اما قابلیت نواختن ملودی‌های پیچیده و بیان مایه‌‌های احساسی گوناگون را دارد. نوازنده با دمیدن در سوراخی در انتهای ساز، صوت موسیقایی موردنظر را تولید می‌کند. انگشتان برای تولید نت‌های گوناگون روی سوراخ‌های لوله قرارمی‌گیرند. فلوت سوپرانوی استاندارد گستره‌ای برابر با سه اکتاو یا بیشتر دارد. خاستگاه این ساز در آسیا و حدود سال ۹۰۰ پ‌م است. پیشینۀ فلوت اروپایی را می‌توان تا حدود سال ۱۱۰۰پ‌م دنبال کرد، و دربرگیرندۀ فایفِ نظامی است که خانواده‌ای از سازندگان آلات موسیقی به‌نام هوتتِر<ref>Hotteterre</ref> آن را تکامل دادند و به فلوت باروک تک‌کلیدی تبدیل کردند. فلوت‌های کروماتیک ارکستری امروز با کلیدهای فراوان خود از تغییر و تبدیل‌های بعدی تئوبالد بوم<ref>Theobald Boehm</ref> در قرن ۱۹ پدید آمدند. این فلوت‌ها که اکنون بیشتر از فلز (حتی نقره، طلا، یا پلاتین) ساخته‌می‌شوند تا چوب، شامل فلوت سوپرانو در دو۴، پیکّولوی زیرتر در دو۵، آلتو در سل۳، و فلوت باس در دو۳ اند که فلوت اخیر به‌ندرت در ارکستر به‌کارمی‌رود اما در موسیقی پیشتاز دهۀ ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یک ساز کنسرتی و همراهی‌نواز احساس‌برانگیز در صحنه‌هایی از فیلم‌های موج نو رواج داشت. رپرتوآر کنسرتی فلوت، بسیار گسترده و مفصل است، و شامل قطعه‌های آشنا از آهنگ‌سازانی است همچون یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، موتسارت؛ و ترجیع‌بند پاستورال ''بعد از ظهر یک فون''<ref>''L’Après-midi d’un faun/Afternoon of a Faun''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> (۱۸۹۴). ویوالدی تعدادی کنسرتو برای پیکّولو ساخت و برونو مادِرنا<ref>Bruno Maderna</ref> آهنگ‌هایی برای فلوت‌های آلتو و باس دارد. ازجمله اجراکنندگان این ساز عبارت‌اند از جیمز گالوِی<ref>James Galway</ref>، سِوِرینو گاتسِلّونی<ref>Severino Gazzelloni</ref> (۱۹۱۹ـ )، و ژان ـ پیِر رامپال.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:سازهای غیرایرانی]]