Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فِنِلون، فرانسوا (۱۶۵۱ـ۱۷۱۵)(Fénelon, François)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فرانسوا فِنِلون
|نام = François Fénelon
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1651م
|تاریخ مرگ=1715م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ الهیات «سن‌سولیپس» پاریس
| شغل و تخصص اصلی =سراسقف و نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =مدیر نوول کاتولیک، سراسقف کامبره
|جوایز و افتخارات =
|آثار =رساله در وجود خدا (1718)؛ شکل و شیوه‌های حکومت
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادیان و فرقه‌های غیراسلام
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}سراسقف<ref>archbishop</ref> و نویسندۀ فرانسوی. در ۱۶۸۹ لوئی چهاردهم او را به تربیت نوه‌اش دوک بورگونی گمارد، سپس سراسقف کامبره<ref>Cambrai </ref> و درگیر مناقشه بر سر مشرب تسلیم و ترک نفس<ref>quietism</ref> شد. او در «شاتو دوفنلون» واقع در پریگور به‌دنیا آمد و در مدرسۀ الهیات «سن‌سولیپس<ref>St Sulpice</ref>» پاریس تحصیل کرد. در ۱۶۷۵ به کسوت روحانی درآمد و در ۱۶۷۸ به مدیریت «نوول کاتولیک<ref>Nouvelles Catholiques </ref>» منصوب شد که بنیادی بود در پاریس برای زنانی که از مذهب پروتستان<ref>protestantism </ref> به مذهب کاتولیک می‌پیوستند. پس از الغای فرمان نانت<ref>edict of Nantes</ref> در ۱۶۸۵، با هیئت مُبلّغی به نزد پروتستان‌های پواتو<ref>Poitou</ref> و سنتونژ<ref>Saintonge</ref> رفت. در ۱۶۹۴ به صومعه «سن والری<ref>St Valery</ref>» فرستاده شد. در بحث مسلک تسلیم و ترک نفس، جانب مادام گیون<ref>Madam Guyon</ref> را گرفت که دوبار به‌اتهام طرفداری از آرای افراطی مولینوس<ref>Molinos </ref> به زندان افتاده بود. فنلون تا جایی‌که حمله به گیون جنبۀ شخصی داشت از او دفاع کرد و به‌همین سبب درگیر مجادله‌ای طولانی و خصومت‌آمیز با بوسوئه شد که پیش از آن دوستانه‌ترین رابطه را با او داشت. بوسوئه<ref>Bossuet</ref> کتاب آموزش حالات دعا<ref>Instruction sur les Etats d’Oraison</ref> را منتشر کرد و فنلون به آرمان مادام گیون گرایید و در توضیح گفته‌های قدیسان دربارۀ زندگی درونی<ref>Explication des Maximes des Saints sur la vie interieure</ref> (۱۶۹۷) از عقاید او دفاع کرد. کتاب او به‌خلاف توافق دو روحانی و گویا بدون اطلاع نویسنده منتشر شد و بین آنان جدایی دائمی انداخت. پس از تأخیری که در طی آن مجادله بالاتر گرفت، پاپ با فشار لوئی چهاردهم در ۱۶۹۹ ''گفته‌های قدیسان''<ref>''Maximes des Saints''</ref> را محکوم کرد و فنلون، بنا بر ‌نظر اعلام‌شدۀ خود دربارۀ حجیت پاپ، تصمیم او را محترمانه پذیرفت. پاپ اینوسان/اینوکنتیوس<ref>Innocent </ref> قضیه را در این جمله خلاصه کرد: «گناه فنلون عشق بیش از اندازه به خداست و گناه بوسوئه بی‌محبتی بیش از حد به همنوعش». شاه به فنلون فرمان گوشه‌گیری در کامبره داد و او واپسین سال‌های زندگی‌اش را به ارشاد مذهبی در حوزۀ اسقفی‌اش گذراند. آخرین مناقشۀ او با یانسنی‌ها بود که سخت با آنان مخالفت می‌‌ورزید. ''رساله در وجود خدا''<ref>Traité de l’existence de Dieu</ref> (۱۷۱۸)؛ ''شکل و شیوه‌های حکومت''<ref>''Plans de gouvernement''</ref> (در طرفداری از محدودیت اختیارات شاه) و ''ارشاد وجدان شاه''<ref>''Direction pour le conscience d’un roi'' </ref> (۱۷۱۱)؛ ''نامه به فرهنگستان''<ref>''Lettre a l’Academie'' </ref> (۱۷۱۶)؛ ''گفت‌وگوهایی دربارۀ سخنوری''<ref>''Dialogues sur l’eloquence''</ref> (۱۶۹۰)، ''حکایات'' (۱۶۹۹)؛ ''گفت‌وگوی مردگان''<ref>''Dialogue des morts''</ref> (۱۶۹۹) و''سرگذشت تلماک''<ref>''Aventures de Telemaque''</ref> (۱۶۹۹، ترجمۀ فارسی، ۱۳۰۴ و ۱۳۰۹ق) از دیگر آثار برجستۀ اوست. اثر اخیر داستانی آموزشی به'''‌'''شیوۀ گفت‌وگوست که فنلون آن را برای شاگرد شاهزاده‌اش نوشت و آمیزه‌ای از تعالیم اخلاقی و دروسی دربارۀ اساطیر و اعصار یونانی است. همچنین هجوی سیاسی در مورد لوئی چهاردهم دارد که از انتشار آن سخت به‌خشم آمد.

 

----

[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]] [[Category:مسیحیت – اشخاص و عناوین]]

فنلون، فرانسوا (۱۶۵۱ـ۱۷۱۵) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳