Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

قَلْع (tin)<br/> عنصری فلزی، تا حدی مفتول‌شدنی<ref>ductile

</ref>، چکش‌خوار<ref> malleable </ref>، به‌رنگ سفید نقره‌ای، نرم، با نماد Sn، عدد اتمی<ref>atomic number </ref> ۵۰، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass</ref> ۱۱۸.۶۹. قلع به سه شکل آلوتروپی<ref> allotropy form </ref> یافت می‌شود: به‌شکل فلزی درخشان تا ۱۳.۲ درجۀ سانتی‌گراد، به شکل ترد و شکننده تا ۱۶۱ درجۀ سانتی‌گراد، و به شکل پودری خاکستری رنگ در دمای کمتر از ۳۱.۲درجۀ سانتی‌گراد که اصطلاحاً به طاعون قلع<ref>tin pest </ref> یا بیماری قلع<ref>tin disease </ref> معروف است. این فلز بسیار نرم و فقط کمی سخت‌تر از سرب است. می‌توان آن را به‌شکل طوقه درآورد و تحت فشار و با چکش‌کاری به ورقه‌های نازک تبدیل کرد. نقطه ذوب<ref>melting point </ref> پایینی دارد. در طبیعت کمیاب است و به‌صورت فلز آزاد یافت می‌شود. در مقابل خوردگی<ref>corrosion</ref> مقاوم است و به‌همین سبب، برای پوشش دهی<ref> coating </ref> و آبکاری<ref>plating </ref> فلزات دیگر به‌کار می‌رود. از آلیاژ قلع و مس<ref>copper </ref> گداخته برنز تولید می‌کنند که کهن‌ترین آلیاژ است. از عصر مفرغ<ref>Bronze Age</ref> (۳۵۰۰پ‌م) تاکنون، این آلیاژ مادۀ اصلی مواد تزیینی و مصرفی بوده است. قلع را با فلزات دیگری، جز مس، هم آلیاژ می‌کنند و لحیم<ref> solder </ref> و مسوار (مفرغ ـ مس‌بار)<ref>pewter</ref> می‌سازند.آنتوان لاوازیه<ref>Antoine Lavoisier</ref> شکل عنصری آن را شناسایی کرد، ولی نام آن بسیار قدیمی و برگرفته از واژه‌ای آلمانی است. تا قرن ۱۹، معادن کورنوال<ref>Cornwall</ref> منبع اصلی قلع در غرب بود. بعدها رسوباتی غنی از قلع در امریکای جنوبی، افریقا، آسیای جنوب شرقی، و استرالیا کشف شدند. بیشترین تولید قلع در مالزی، اندونزی، برزیل، و بولیوی صورت می‌گیرد.

 

----

[[Category:فناوری و صنایع]] [[Category:فلزات، آلیاژها و مواد]]

قلع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳