لوور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۶

2025-10-09T06:56:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۶
خط ۲:		خط ۲:
	لووْر (Louvre)		لووْر (Louvre)

	موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ~~۱۷۹۳~~ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo		موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳م به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo

	</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ~~۱۹۸۹~~ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلئون سوم]]<ref>Napoleon III</ref> این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ~~۱۸۷۱،~~ که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹م گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹م به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلئون سوم]]<ref>Napoleon III</ref> این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱م، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Mohammadi3 در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۴

2025-02-24T18:04:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۴
خط ۶:		خط ۶:
	</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[~~لویی چهاردهم\|~~لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[~~ناپلیون سوم\|~~ناپلئون سوم]]<ref>Napoleon III</ref> این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلئون سوم]]<ref>Napoleon III</ref> این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۶

2024-12-27T16:46:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:37129800-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه لوور]]		[[پرونده:37129800-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه لوور]]
	لووْر (Louvre)		لووْر (Louvre)

	~~[[File:37129800.jpg\|thumb\|لووْر]]~~

	موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo		موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۶

2024-12-27T16:46:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:37129800-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه لوور]]
	لووْر (Louvre)		لووْر (Louvre)

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹

2024-12-27T13:59:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۸:		خط ۸:
	</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]]<ref>Napoleon III</ref> این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸

2024-12-27T13:58:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۸:		خط ۸:
	</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]] بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]]<ref>Louis XIV</ref> بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۷

2024-12-27T13:57:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۷
خط ۶:		خط ۶:
	موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo		موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo

	</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی ''[[مونا لیزا\|مونالیزا]]''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]] بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]] بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۶

2024-12-27T13:56:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۶
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:37129800.jpg\|thumb\|لووْر]]		[[File:37129800.jpg\|thumb\|لووْر]]

	موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ ونوس دِ میلو<ref>Venus de Milo		موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ [[ونوس میلو\|ونوس دِ میلو]]<ref>Venus de Milo

	</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۵

2024-12-27T13:55:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۵
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:37129800.jpg\|thumb\|لووْر]]		[[File:37129800.jpg\|thumb\|لووْر]]

	موزه‌ای هنری، در پاریس، که قبلاً کاخ شاهان فرانسه بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ ونوس دِ میلو<ref>Venus de Milo		موزه‌ای هنری، در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، که قبلاً کاخ شاهان [[فرانسه]] بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ ونوس دِ میلو<ref>Venus de Milo

	</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''		</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''

	</ref> اثر لئوناردو داوینچی<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال ~~حاضر~~ لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های پیِر لسکو<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را لوئی چهاردهم بر‌مبنای طرح کلود پرو<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به رود سن<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها ناپلئون سوم این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.		</ref> اثر [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر، لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های [[لسکو، پیر (۱۵۱۵ـ ۱۵۷۸)\|پیِر لسکو]]<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را [[لویی چهاردهم\|لوئی چهاردهم]] بر‌مبنای طرح [[پرو، کلود (۱۶۱۳ـ۱۶۸۸)\|کلود پرو]]<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به [[سن، رود\|رود سن]]<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها [[ناپلیون سوم\|ناپلئون سوم]] این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

لووْر (Louvre)

[[File:37129800.jpg|thumb|لووْر]]

موزه‌ای هنری، در پاریس، که قبلاً کاخ شاهان فرانسه بوده است. در ۱۷۹۳ به موزه‌ای هنری برای مجموعه‌های سلطنتی تبدیل شد. مجسمۀ ونوس دِ میلو<ref>Venus de Milo

</ref> و تابلوی''مونالیزا''<ref>''Mona Lisa''

</ref> اثر لئوناردو داوینچی<ref>Leonardo da Vinci </ref> از معروف‌ترین آثار هنری این موزه‌اند. در حال حاضر لوور از هفت بخش تشکیل می‌شود: باستانی، شرقی، مصری، نقاشی، مجسمه‌سازی، هنرهای کاربردی، و طراحی. ورودی اصلی بحث‌انگیز لوور، سازۀ شیشه‌ایِ وسیعی به‌شکل هرم است، که آی ام پِی<ref>I M Pei </ref> آن را طراحی کرد، و در ۱۹۸۹ گشایش یافت. از این ورودی تمام گالری‌های اصلی موزه قابل دسترس‌اند؛ این موضوع از موفقیت‌آمیزترین سازگاری‌های معماری مدرن به‌شمار می‌رود. لوور در محل یک شاتوی قرن ۱۳م احداث گردید. نخستین بخش سازۀ جدید، یعنی بال جنوب غربی، در ۱۵۴۱، و براساس طرح‌های پیِر لسکو<ref>Pierre Lescot </ref> ساخته شد؛ بخش اصلی میدان را لوئی چهاردهم بر‌مبنای طرح کلود پرو<ref>Claude Perrault </ref> بنا کرد، اما تکمیل آن تا قرن ۱۹ به‌طول انجامید. پس از ساخت کاخ تویلری<ref>Tuileries </ref>، لوور به‌معنای واقعی به مجموعه‌ای از نگارخانه‌های بزرگ با تابلوها، مجسمه‌ها، و آثار عتیقۀ مصر، یونان و روم بدل شد، که از طریق یک نگارخانۀ وسیعِ نقاشی به‌طول ۴۴۴ متر، مشرف به رود سن<ref>Seine</ref>، به کاخ تویلری اتصال یافت. این دو کاخ، پلاس دو کاروزل<ref> Place du Carrousel </ref> را دربر‌می‌گیرند. بعدها ناپلئون سوم این دو کاخ را از جبهۀ شمالی به‌هم متصل کرد و آن‌ها را به یک کاخ وسیع مبدل ساخت. آتش‌سوزی ۱۸۷۱، که کمونارها<ref>Communards</ref> مسبب آن بودند، کاخ تویلری را تخریب کرد، اما فقط قسمتی از لوور در آتش سوخت که دربرگیرندۀ کتابخانه بود. امروز لوور بزرگ‌ترین موزۀ ملی جهان است.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی فرانسه]] [[Category:هنر]] [[Category:موزه ها، زیورآلات و مجموعه داران]]