محمود تاجبخش - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۳

2025-05-22T18:33:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:


	نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[سه تار\|سه‌تار]]. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویولن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویولن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.		نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[سه تار\|سه‌تار]]. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویولن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویولن [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)\|علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.

	در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.		در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)\|ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[معروفی، موسی\|موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[عبادی، احمد (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۷۱ش)\|احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]] می‌دانند.

	یکی از ویژگی‌های مهم سه‌تار تاجبخش (به علت این که ویولن هم می‌نواخته) ویبراسیون‌های مخصوص ویولن است که در سه‌تار او منتقل شده و به نوازندگی او ویژگی تازه‌ای بخشیده است. تاجبخش علاوه بر تسلطش بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، در بداهه‌نوازی نیز استادی بی‌بدیل بود. او با استادان بزرگ آ‎واز ایران همچون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)\|بنان]]، [[قمرالملوک وزیری\|وزیری]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)\|قوامی]] و [[احمد ابراهیمی]] در ارکسترهای مختلف همکاری داشته و همراهشان ویولن نواخته است. او کارمند عالی‌رتبه‌ی بانک کشاورزی بود و به دفعات ریاست بانک کشاورزی پاره‌ای از شهرستان‌های ایران و سرپرستی و مدیریت شعب بانک کشاورزی شهرهای گرگان، رشت و استان‌های گیلان و اصفهان را به عهده داشته و در سال 1354 از خدمات بانکی بازنشسته شده است.		یکی از ویژگی‌های مهم سه‌تار تاجبخش (به علت این که ویولن هم می‌نواخته) ویبراسیون‌های مخصوص ویولن است که در سه‌تار او منتقل شده و به نوازندگی او ویژگی تازه‌ای بخشیده است. تاجبخش علاوه بر تسلطش بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، در بداهه‌نوازی نیز استادی بی‌بدیل بود. او با استادان بزرگ آ‎واز ایران همچون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)\|بنان]]، [[قمرالملوک وزیری\|وزیری]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)\|قوامی]] و [[ابراهیمی، احمد (۱۳۰۵ـ۱۳۹۲ش)\|احمد ابراهیمی]] در ارکسترهای مختلف همکاری داشته و همراهشان ویولن نواخته است. او کارمند عالی‌رتبه‌ی بانک کشاورزی بود و به دفعات ریاست بانک کشاورزی پاره‌ای از شهرستان‌های ایران و سرپرستی و مدیریت شعب بانک کشاورزی شهرهای گرگان، رشت و استان‌های گیلان و اصفهان را به عهده داشته و در سال 1354 از خدمات بانکی بازنشسته شده است.

	از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در [[تالار رودکی]]؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.		از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در [[تالار رودکی]]؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.

Nazanin در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۰

2024-02-16T08:00:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:


	نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[سه تار\|سه‌تار]]. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ~~ویلن~~ نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ~~ویلن~~ [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.		نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[سه تار\|سه‌تار]]. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویولن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویولن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.

	در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.		در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.

Nazanin در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۸

2024-02-16T07:58:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}
	[[پرونده:2042151060.jpg\|جایگزین=کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش\|بندانگشتی\|کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش]]		[[پرونده:2042151060.jpg\|جایگزین=کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش\|بندانگشتی\|کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش]]
			[[پرونده:محمود تاجبخش.jpg\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|محمود تاجبخش]]
	محمود تاجبخش (تهران 1303ش- تهران 27 خرداد 1378ش)		محمود تاجبخش (تهران 1303ش- تهران 27 خرداد 1378ش)

خط ۳۷:		خط ۳۸:

	از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در [[تالار رودکی]]؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.		از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در [[تالار رودکی]]؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.
	~~[[پرونده:محمود تاجبخش.jpg\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|محمود تاجبخش]]~~
	تاجبخش دارای گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود.		تاجبخش دارای گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود.
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Nazanin در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۸

2024-02-16T07:58:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:


	نوازنده‌ی ایرانی ~~ویلون~~ و سه‌تار. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویلن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویلن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.		نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[سه تار\|سه‌تار]]. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویلن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویلن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.

	در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.		در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.

	یکی از ویژگی‌های مهم سه‌تار تاجبخش (به علت این که ~~ویلن~~ هم می‌نواخته) ویبراسیون‌های مخصوص ~~ویلن~~ است که در سه‌تار او منتقل شده و به نوازندگی او ویژگی تازه‌ای بخشیده است. تاجبخش علاوه بر تسلطش بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، در بداهه‌نوازی نیز استادی بی‌بدیل بود. او با استادان بزرگ آ‎واز ایران همچون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)\|بنان]]، [[قمرالملوک وزیری\|وزیری]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)\|قوامی]] و [[احمد ابراهیمی]] در ارکسترهای مختلف همکاری داشته و همراهشان ویولن نواخته است. او کارمند عالی‌رتبه‌ی بانک کشاورزی بود و به دفعات ریاست بانک کشاورزی پاره‌ای از شهرستان‌های ایران و سرپرستی و مدیریت شعب بانک کشاورزی شهرهای گرگان، رشت و استان‌های گیلان و اصفهان را به عهده داشته و در سال 1354 از خدمات بانکی بازنشسته شده است.		یکی از ویژگی‌های مهم سه‌تار تاجبخش (به علت این که ویولن هم می‌نواخته) ویبراسیون‌های مخصوص ویولن است که در سه‌تار او منتقل شده و به نوازندگی او ویژگی تازه‌ای بخشیده است. تاجبخش علاوه بر تسلطش بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، در بداهه‌نوازی نیز استادی بی‌بدیل بود. او با استادان بزرگ آ‎واز ایران همچون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)\|بنان]]، [[قمرالملوک وزیری\|وزیری]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)\|قوامی]] و [[احمد ابراهیمی]] در ارکسترهای مختلف همکاری داشته و همراهشان ویولن نواخته است. او کارمند عالی‌رتبه‌ی بانک کشاورزی بود و به دفعات ریاست بانک کشاورزی پاره‌ای از شهرستان‌های ایران و سرپرستی و مدیریت شعب بانک کشاورزی شهرهای گرگان، رشت و استان‌های گیلان و اصفهان را به عهده داشته و در سال 1354 از خدمات بانکی بازنشسته شده است.

	از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در تالار رودکی؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.

			از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در [[تالار رودکی]]؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.
			[[پرونده:محمود تاجبخش.jpg\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|محمود تاجبخش]]
	تاجبخش دارای گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود.		تاجبخش دارای گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود.
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Mohammadi2 در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴

2022-10-13T09:04:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:


	نوازنده‌ی ایرانی ~~ویلن~~ و سه‌تار. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویلن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویلن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.
			نوازنده‌ی ایرانی ویلون و سه‌تار. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان\|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویلن نزد [[اسماعیل زرینفر\|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویلن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.

	در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.		در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)\|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.

Reza rouzbahani در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۶

2020-01-07T06:56:28Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = محمود تاجبخش
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران 1303ش
|تاریخ مرگ=تهران 27 خرداد 1378ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= هنرآموز هنرستان موسیقی ملی
| شغل و تخصص اصلی = نوازنده‌ی ویولن و سه‌تار
|سبک = سنتی
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور
|آثار = ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی شامل دستگاه‌ها و آوازها)
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042151060.jpg|جایگزین=کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش|بندانگشتی|کاور یکی از آلبوم‌های محمود تاجبخش]]
محمود تاجبخش (تهران 1303ش- تهران 27 خرداد 1378ش)

نوازنده‌ی ایرانی ویلن و سه‌تار. از سن هشت سالگی نزد عموی خود (کریم تاجبخش) که از شاگردان [[درویش خان|درویش‌خان]] بود، شروع به یادگیری سه‌تار کرد و تا پانزده سالگی ادامه داد. در دوره‌ی دبیرستان، در جشن‌های مدرسه با ساز ویلن آشنا شد و به فراگیری این ساز پرداخت. پس از دوره‌ی اول دبیرستان وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد. ضمن ادامه‌ی تحصیلات، به یادگیری ویلن نزد [[اسماعیل زرینفر|اسماعیل زرین‌فر]]، که معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پرداخت. متد ویلن [[علینقی وزیری]] را نزد او یاد گرفت و در مدت کوتاهی توانست علاوه بر متد وزیری تعدادی از آهنگ‌هایی که خود زرین‌فر ساخته بود و همچنین ردیف [[علیرضا خان چنگی]] را هم بنوازد.

در بهار سال 1323 زرین‌فر، تاجبخش را به [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌الله خالقی]] معرفی کرد. به واسطه‌ی همین معرفی، هفته‌ای یک روز در رادیو نوازندگی می‌کرد. در همین دوره مدتی هم در کلاس [[ابوالحسن صبا]] آموزش دید. تاجبخش علاوه بر این افراد، نزد [[برکشلی، مهدی (تهران ۱۲۹۱ـ ۱۳۶۶ش)|دکتر مهدی برکشلی]] و چند موسیقی‌دان غربی هم دوره دیده است. از دیگر اساتید او باید به [[موسی معروفی]] و [[حسین تهرانی]] نیز اشاره کرد. در سال بعد (1324) که در سمت ریاست بانک کشاورزی ملایر انجام وظیفه می‌کرد، در آن شهرستان برای اولین بار با [[احمد عبادی]] آشنا می‌شود و در کنار او دوباره به سه‌تار روی می‌آورد. به همین خاطر، بیش‌تر صاحب‌نظران موسیقی، شیوه‌ی نوازندگی تاجبخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی عبادی و در نهایت سبک [[میرزا عبدالله]] می‌دانند.

یکی از ویژگی‌های مهم سه‌تار تاجبخش (به علت این که ویلن هم می‌نواخته) ویبراسیون‌های مخصوص ویلن است که در سه‌تار او منتقل شده و به نوازندگی او ویژگی تازه‌ای بخشیده است. تاجبخش علاوه بر تسلطش بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، در بداهه‌نوازی نیز استادی بی‌بدیل بود. او با استادان بزرگ آ‎واز ایران همچون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)|بنان]]، [[قمرالملوک وزیری|وزیری]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|قوامی]] و [[احمد ابراهیمی]] در ارکسترهای مختلف همکاری داشته و همراهشان ویولن نواخته است. او کارمند عالی‌رتبه‌ی بانک کشاورزی بود و به دفعات ریاست بانک کشاورزی پاره‌ای از شهرستان‌های ایران و سرپرستی و مدیریت شعب بانک کشاورزی شهرهای گرگان، رشت و استان‌های گیلان و اصفهان را به عهده داشته و در سال 1354 از خدمات بانکی بازنشسته شده است.

از جمله‌ی فعالیت‌های مهم او می‌توان به تدریس سه‌تار و ویولن در هنرستان موسیقی ملی، مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی و هنرستان آزاد موسیقی؛ معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در تالار رودکی؛ نوشتن متدی برای تدریس سه‌تار در سه جلد؛ تهیه‌ی یک ردیف کامل از موسیقی ایران به خط نت و به‌همراه شعر؛ نواختن کامل ردیف موسیقی ایران با عنوان ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی سه‌تار (7 آلبوم سی‌دی، شامل همه‌ی دستگاه‌ها و آوازها)؛ عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نوازندگی سه‌تار و ویولن در بسیاری ارکسترهای مراکز مختلف اشاره کرد.

تاجبخش دارای گواهینامه‌ی درجه‌ی یک هنری از شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود.
[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]