مسئله آدریاتیک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ آدریاتیک، مسئله را به مسئله آدریاتیک منتقل کرد

2025-04-18T23:38:31Z

Mohammadi3 صفحهٔ آدریاتیک، مسئله را به مسئله آدریاتیک منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۳۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ آدریاتیک، مسیله را به آدریاتیک، مسئله منتقل کرد

2024-11-05T05:59:01Z

Mohammadi3 صفحهٔ آدریاتیک، مسیله را به آدریاتیک، مسئله منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۹
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۳

2023-11-07T18:13:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	آدریاتیک، مسئله (Adriatic question)<br/> مسئله کنترل دریای آدریاتیک که چهار کشور ساحلی ~~ایتالیا، یوگسلاوی، آلبانی،~~ و یونان درگیر آن بودند. مسئلۀ نظارت بر ساحل دالماسی<ref>Dalmatia</ref>~~ ~~در دریای آدریاتیک، صرف‌نظر از ضرورت تأمین امنیت سرحدّ شمالی، عمدتاً تعیین‌کنندۀ سیاست ایتالیا در قبال کشورهای درگیر در جنگ جهانی اول که در ~~۱۹۱۵~~ بنابر پیمان سرّی لندن میان ایتالیا، بریتانیای کبیر، و فرانسه قرار شد تریست<ref>Trieste</ref>، پولا<ref>Pula</ref>، و بخشی از دالماسی به ایتالیا واگذار شود و این توافق با اعتراض صرب‌ها مواجه شد که آن را خلاف آموزۀ وودرو ویلسون (چهارده اصل) می‌دانستند. در کنفرانس صلح پس از جنگ جهانی اول تریست به ایتالیا واگذار شد، اما با دعاوی دیگر این کشور در مورد فیوم<ref>Fiume</ref>، ایستریا<ref>Istria</ref>، و دالماسی موافقت نشد. ایتالیا از ۱۹۱۵ تا ~~۱۹۴۵،~~ بنابر دلایل امنیتی و نیز به انگیزه نیات امپریالیستی خواستار کنترل بیشتر بر دریای آدریاتیک بود. سیاستمداران ایتالیایی همواره بر این عقیده بودند که تا آرامش به دریای آدریاتیک بازنگردد، ایتالیا امنیت لازم را نخواهد داشت. سرانجام، موسولینی<ref>Mussolini</ref>~~ ~~در ~~۱۹۳۹~~ با تصرف آلبانی عملاً کنترل مطلق دریای آدریاتیک را ~~به‌دست~~ آورد. در جنگ جهانی دوم کنترل ایتالیا بر این دریا به چند علت تضعیف شد، ازجمله حملۀ بریتانیا به ناوگان جنگی ایتالیا در تارانتو (۱۱نوامبر ~~۱۹۴۰~~)، و ازبین‌رفتن نیمی از ناوگان ایتالیا در نزدیکی دماغۀ ماتاپان<ref>Cape Matapan</ref>~~ ~~(۲۸ مارس ~~۱۹۴۱~~) و عملیات موفقیت‌آمیز ژنرال تیتو<ref>Tito</ref>~~ ~~در یوگسلاوی که کنترل ایتالیا بر این دریا را با مخاطرۀ بیشتری روبه‌رو کرد و با حملۀ ارتش‌های بریتانیا و امریکا به ایتالیا، آدریاتیک کاملاً از کنترل ایتالیا خارج شد.		آدریاتیک، مسئله (Adriatic question)<br/> مسئله کنترل [[آدریاتیک، دریای\|دریای آدریاتیک]] که چهار کشور ساحلی [[ایتالیا]]، [[یوگسلاوی]]، [[آلبانی]]، و [[یونان]] درگیر آن بودند. مسئلۀ نظارت بر ساحل [[دالماسی]]<ref>Dalmatia</ref> در دریای آدریاتیک، صرف‌نظر از ضرورت تأمین امنیت سرحدّ شمالی، عمدتاً تعیین‌کنندۀ سیاست ایتالیا در قبال کشورهای درگیر در [[جنگ جهانی اول]] که در ۱۹۱۵م بنابر پیمان سرّی لندن میان ایتالیا، بریتانیای کبیر، و [[فرانسه]] قرار شد [[تریست، شهر\|تریست]]<ref>Trieste</ref>، [[پولا]]<ref>Pula</ref>، و بخشی از دالماسی به ایتالیا واگذار شود و این توافق با اعتراض صرب‌ها مواجه شد که آن را خلاف آموزۀ [[ویلسون، وودرو (۱۸۵۶ـ۱۹۲۴)\|وودرو ویلسون]] (چهارده اصل) می‌دانستند. در کنفرانس صلح پس از جنگ جهانی اول تریست به ایتالیا واگذار شد، اما با دعاوی دیگر این کشور در مورد [[فیوم]]<ref>Fiume</ref>، [[ایستریا]]<ref>Istria</ref>، و دالماسی موافقت نشد. ایتالیا از ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۵م، بنابر دلایل امنیتی و نیز به انگیزه نیات امپریالیستی خواستار کنترل بیشتر بر دریای آدریاتیک بود. سیاستمداران ایتالیایی همواره بر این عقیده بودند که تا آرامش به دریای آدریاتیک بازنگردد، ایتالیا امنیت لازم را نخواهد داشت. سرانجام، [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]]<ref>Mussolini</ref> در ۱۹۳۹م با تصرف آلبانی عملاً کنترل مطلق دریای آدریاتیک را به دست آورد. در [[جنگ جهانی دوم]] کنترل ایتالیا بر این دریا به چند علت تضعیف شد، ازجمله حملۀ [[بریتانیا]] به ناوگان جنگی ایتالیا در [[تارانتو، شهر\|تارانتو]] (۱۱نوامبر ۱۹۴۰م)، و ازبین‌رفتن نیمی از ناوگان ایتالیا در نزدیکی دماغۀ ماتاپان<ref>Cape Matapan</ref> (۲۸ مارس ۱۹۴۱م) و عملیات موفقیت‌آمیز ژنرال تیتو<ref>Tito</ref> در یوگسلاوی که کنترل ایتالیا بر این دریا را با مخاطرۀ بیشتری روبه‌رو کرد و با حملۀ ارتش‌های بریتانیا و امریکا به ایتالیا، آدریاتیک کاملاً از کنترل ایتالیا خارج شد.

	'''توافق‌های پس از جنگ'''. برمبنای پیمان صلح ایتالیا در ~~۱۹۴۷،~~ ایتالیا تقریباً پایگاه خود را در دریای آدریاتیک کاملاً ازدست داد. با وجود این، براساس پیمان ایتالیا و یوگسلاوی در ~~۱۹۵۴~~ که امریکا و بریتانیا به آن ملحق شدند (و شوروی نیز تلویحاً آن را تأیید کرد)، شهر تریست به‌عنوان بندری آزاد به ایتالیا و منطقۀ اطراف آن (شبه‌جزیرۀ ایستریا) به یوگسلاوی واگذار شد.		'''توافق‌های پس از جنگ'''. برمبنای پیمان صلح ایتالیا در ۱۹۴۷م، ایتالیا تقریباً پایگاه خود را در دریای آدریاتیک کاملاً ازدست داد. با وجود این، براساس پیمان ایتالیا و یوگسلاوی در ۱۹۵۴م که امریکا و بریتانیا به آن ملحق شدند (و شوروی نیز تلویحاً آن را تأیید کرد)، شهر تریست به‌عنوان بندری آزاد به ایتالیا و منطقۀ اطراف آن (شبه‌جزیرۀ ایستریا) به یوگسلاوی واگذار شد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آدریاتیک، مسئله (Adriatic question)<br/> مسئله کنترل دریای آدریاتیک که چهار کشور ساحلی ایتالیا، یوگسلاوی، آلبانی، و یونان درگیر آن بودند. مسئلۀ نظارت بر ساحل دالماسی<ref>Dalmatia</ref> در دریای آدریاتیک، صرف‌نظر از ضرورت تأمین امنیت سرحدّ شمالی، عمدتاً تعیین‌کنندۀ سیاست ایتالیا در قبال کشورهای درگیر در جنگ جهانی اول که در ۱۹۱۵ بنابر پیمان سرّی لندن میان ایتالیا، بریتانیای کبیر، و فرانسه قرار شد تریست<ref>Trieste</ref>، پولا<ref>Pula</ref>، و بخشی از دالماسی به ایتالیا واگذار شود و این توافق با اعتراض صرب‌ها مواجه شد که آن را خلاف آموزۀ وودرو ویلسون (چهارده اصل) می‌دانستند. در کنفرانس صلح پس از جنگ جهانی اول تریست به ایتالیا واگذار شد، اما با دعاوی دیگر این کشور در مورد فیوم<ref>Fiume</ref>، ایستریا<ref>Istria</ref>، و دالماسی موافقت نشد. ایتالیا از ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۵، بنابر دلایل امنیتی و نیز به انگیزه نیات امپریالیستی خواستار کنترل بیشتر بر دریای آدریاتیک بود. سیاستمداران ایتالیایی همواره بر این عقیده بودند که تا آرامش به دریای آدریاتیک بازنگردد، ایتالیا امنیت لازم را نخواهد داشت. سرانجام، موسولینی<ref>Mussolini</ref> در ۱۹۳۹ با تصرف آلبانی عملاً کنترل مطلق دریای آدریاتیک را به‌دست آورد. در جنگ جهانی دوم کنترل ایتالیا بر این دریا به چند علت تضعیف شد، ازجمله حملۀ بریتانیا به ناوگان جنگی ایتالیا در تارانتو (۱۱نوامبر ۱۹۴۰)، و ازبین‌رفتن نیمی از ناوگان ایتالیا در نزدیکی دماغۀ ماتاپان<ref>Cape Matapan</ref> (۲۸ مارس ۱۹۴۱) و عملیات موفقیت‌آمیز ژنرال تیتو<ref>Tito</ref> در یوگسلاوی که کنترل ایتالیا بر این دریا را با مخاطرۀ بیشتری روبه‌رو کرد و با حملۀ ارتش‌های بریتانیا و امریکا به ایتالیا، آدریاتیک کاملاً از کنترل ایتالیا خارج شد.

'''توافق‌های پس از جنگ'''. برمبنای پیمان صلح ایتالیا در ۱۹۴۷، ایتالیا تقریباً پایگاه خود را در دریای آدریاتیک کاملاً ازدست داد. با وجود این، براساس پیمان ایتالیا و یوگسلاوی در ۱۹۵۴ که امریکا و بریتانیا به آن ملحق شدند (و شوروی نیز تلویحاً آن را تأیید کرد)، شهر تریست به‌عنوان بندری آزاد به ایتالیا و منطقۀ اطراف آن (شبه‌جزیرۀ ایستریا) به یوگسلاوی واگذار شد.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:تاریخ عمومی جهان – دوره ها و رویدادهای عمومی]]