مساژه، آندره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ مساژه ، آندره (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مساژه، آندره منتقل کرد

2025-04-22T04:33:48Z

Mohammadi3 صفحهٔ مساژه ، آندره (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مساژه، آندره منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۳
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۳

2025-04-22T04:33:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	مِساژه‌، آندره‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>		مِساژه‌، آندره‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>
	[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|آندره مساژه]]		[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|آندره مساژه]]
	آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]] و [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)\|واگنر]]<ref>Wagner </ref>، و [[پیانو]]<nowiki/>نوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] زیرنظر [[فوره، گابریل (۱۸۴۵ـ۱۹۲۴)\|فوره]]<ref>Fauré </ref> و [[سن ـ سانس ، کامی (۱۸۳۵ـ۱۹۲۱)\|سن ـ سانس]]<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای [[کاونت گاردن]]<ref>Covent-Garden </ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).		آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]] و [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)\|واگنر]]<ref>Wagner </ref>، و [[پیانو]]<nowiki/>نوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] زیرنظر [[فوره، گابریل (۱۸۴۵ـ۱۹۲۴)\|فوره]]<ref>Fauré </ref> و [[سن ـ سانس ، کامی (۱۸۳۵ـ۱۹۲۱)\|سن ـ سانس]]<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای [[کاونت گاردن]]<ref>Covent-Garden </ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).

	<!--38268100-->		<!--38268100-->

Nazanin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۲

2024-07-21T08:42:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه
	\|آثار =بیاتریس (۱۹۱۴)؛ مامور کوچک (۱۹۲۱)		\|آثار =بیاتریس (۱۹۱۴)؛ مامور کوچک (۱۹۲۱)، عاشقانه (۱۹۲۶)، باله‌های دو کبوتر (۱۸۸۶)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =موسیقی		\|گروه مقاله =موسیقی
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~مِساژِه‌، آنْدْرِه‌~~ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>		مِساژه‌، آندره‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>
	[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|~~مِساژِه‌، آنْدْرِه‌~~]]		[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|آندره مساژه]]
	آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار موتسارت و واگنر<ref>Wagner </ref>، و ~~پیانونوازی~~ حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در پاریس زیرنظر فوره<ref>Fauré </ref> و سن ـ سانس<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای کاونت گاردن<ref>Covent-Garden </ref>، ~~لندن،~~ را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).		آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] و [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)\|واگنر]]<ref>Wagner </ref>، و [[پیانو]]<nowiki/>نوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] زیرنظر [[فوره، گابریل (۱۸۴۵ـ۱۹۲۴)\|فوره]]<ref>Fauré </ref> و [[سن ـ سانس ، کامی (۱۸۳۵ـ۱۹۲۱)\|سن ـ سانس]]<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای [[کاونت گاردن]]<ref>Covent-Garden </ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|دبوسی]]<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).

	<!--38268100-->		<!--38268100-->

Nazanin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۲

2024-07-21T08:32:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	~~مِساژِه‌، آنْدْرِه‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>~~
	~~[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|مِساژِه‌، آنْدْرِه‌]]~~
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = آندره مساژه		\|عنوان = آندره مساژه
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار موتسارت و واگنر<ref>Wagner </ref>، و پیانونوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در پاریس زیرنظر فوره<ref>Fauré </ref> و سن ـ سانس<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای کاونت گاردن<ref>Covent-Garden </ref>، لندن، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).		}}
			مِساژِه‌، آنْدْرِه‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>
			[[پرونده: 38268100.jpg \| بندانگشتی\|مِساژِه‌، آنْدْرِه‌]]
			آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار موتسارت و واگنر<ref>Wagner </ref>، و پیانونوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در پاریس زیرنظر فوره<ref>Fauré </ref> و سن ـ سانس<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای کاونت گاردن<ref>Covent-Garden </ref>، لندن، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).

	<!--38268100-->		<!--38268100-->

Nazanin در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۹

2020-01-04T11:29:14Z

صفحهٔ تازه

مِساژِه‌، آنْدْرِه‌ (۱۸۵۳ـ۱۹۲۹)(Messager, Andre)<br>
[[پرونده: 38268100.jpg | بندانگشتی|مِساژِه‌، آنْدْرِه‌]]
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = آندره مساژه
|نام =Andre Messager
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۵۳م
|تاریخ مرگ=۱۹۲۹م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه نیدرمیر از پاریس
| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =بیاتریس (۱۹۱۴)؛ مامور کوچک (۱۹۲۱)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =مدیریت هنری اپرای کاونت گاردن لندن، مدیریت مشترک اپرای پاریس
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر فرانسوی. ضمن ساختن اپراهای سبک، مانند ''دختر اهل بِئارن''<ref>''La Béarnaise''</ref> (۱۸۸۵) و ''ورونیک''<ref>''Véronique''</ref> (۱۸۹۸)، رهبر برجستۀ آثار موتسارت و واگنر<ref>Wagner </ref>، و پیانونوازی حرفه‌ای نیز بود. مساژه در مدرسۀ نیدِرمیر<ref>Niedermeyer </ref> در پاریس زیرنظر فوره<ref>Fauré </ref> و سن ـ سانس<ref>Saint-Saëns </ref> تحصیل کرد. در ۱۸۷۶ برای یک سمفونی و یک کانتات برندۀ دو جایزه شد. ابتدا رهبر ارکستر اپرا کمیک<ref>Opéra-Comique </ref> و بعد در ۱۸۹۸ مدیر آن شد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ مدیریت هنری اپرای کاونت گاردن<ref>Covent-Garden </ref>، لندن، را برعهده داشت و از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ مشترکاً مدیر اپرای پاریس بود. همسرش هوپ تِمپل<ref>Hope Temple </ref> (داتی دِیویس<ref>Dotie Davies </ref>، ۱۸۵۹ـ۱۹۳۸)، آهنگ‌ساز ایرلندی، از شاگردان خودش بود. مساژه در ۱۹۰۲ نخستین اجرای ''پلئاس و ملیزاند''<ref>''Pelléas et Mélisande''</ref> اثر دبوسی<ref>Debussy </ref> را رهبری کرد. ازجمله آثار اوست: ''چکاوک معبد''<ref>''La fauvette du Temple'' </ref> (۱۸۸۵)، ''شهروند کاله''<ref>''Le bourgeois de Calais''</ref> (۱۸۸۷)، ''ایزولین''<ref>''Isoline''</ref> (۱۸۸۸)، ''شوهرِ ملکه''<ref>''Le mari de la reine'' </ref> (۱۸۸۹)، ''مادام کریزانتِم''<ref>''Madame Chrysanthème'' </ref> (از روی رمان پیِر لوتی<ref>Pierre loti </ref>، ۱۸۹۳)، ''شوالیۀ آرمِنتال''<ref>''Le chevalier d’Harmental'' </ref> (۱۸۹۶)، ''نان‌های کوچولو''<ref>''Les p’tites Michu'' </ref> (۱۸۹۷)، ''اژدهایان امپراتریس''<ref>''Les dragons de L’impératrice'' </ref> (۱۹۰۵)، ''بئاتریس''<ref>''Béatrice'' </ref> (۱۹۱۴)، ''مأمور کوچک''<ref>''La Petite fonctionnaire''</ref> (۱۹۲۱)، ''عشق پشت نقاب''<ref>''L’amour masqué'' </ref>، ''عاشقانه''<ref>''Passionnement'' </ref> (۱۹۲۶)؛ و باله‌های ''دو کبوتر''<ref>''Les deux pigeons'' </ref> (۱۸۸۶)، ''اسکاراموش''<ref>''Scaramouche''</ref> (۱۸۹۱)، ''شوالیه در گلزار''<ref>''Le chevalier aux fleurs''</ref> (۱۸۹۷).



----
[[رده:موسیقی]]
[[رده:کلاسیک جهان]]
<references />