<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA</id>
	<title>مقامات - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-03T11:25:01Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA&amp;diff=2010080356&amp;oldid=prev</id>
		<title>Shahraabi در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۱</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA&amp;diff=2010080356&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2020-06-23T07:31:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
مَقامات &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;p&amp;gt;(جمع مقامه) مقامه به‌معنی مجلس و انجمن و نیز سخنانی است که ایستاده و سرپا ایراد می‌شود و از ریشه «قام، یقوم» گرفته شده است. در اصطلاح عبارت از قطعه‌ای ادبی است که با نثری مصنوع و مسجّع نوشته می‌شود و داستان یا حادثه‌ای را بیان می‌کند. مقامه در واقع نوعی داستان کوتاه است که در آن دو شخصیت اصلی وجود دارد. قهرمان داستان عموماً مردی لطیفه‌پرداز و نکته‌جوست که معمولاً دچار مشکل می‌شود و با چرب‌زبانی و شیرین‌سخنی خود را از مخمصه نجات می‌دهد، و دوم راوی این داستان است که به شرح ماجرا می‌پردازد. بنیانگذار مقامات و مقامه‌نویسی بدیع‌الزمان همدانی (متوفی ۳۹۸‌ق) است و کتاب او تحت عنوان &amp;#039;&amp;#039;مقامات بدیع‌الزمان همدانی&amp;#039;&amp;#039; از شاهکارهای نثر عربی است. قهرمان آن ابوالفتح اسکندری و راوی داستان عیسی بن هشام قمی نام دارند. این اثر از نظر شخصیت‌پردازی و صحنه‌آفرینی و بیان محاورات موجز و رسا و متناسبِ بین اشخاص قصه کم‌نظیر است. دومین مقامات مهم در زبان عربی کتاب &amp;#039;&amp;#039;مقامات حریری&amp;#039;&amp;#039; است. حریری (۴۴۶‌ـ‌۵۱۶‌ق) بزرگ‌ترین مقامه‌نویس بعد از بدیع‌الزمان همدانی مقامه‌نویسی را تکامل بخشید و به‌حدی رساند که دیگر کسی از آن حد فراتر نرفت و حتی به سطح او نرسید. در زبان فارسی معروف‌ترین و مهم‌ترین مقامات، کتاب &amp;#039;&amp;#039;مقامات حمیدی&amp;#039;&amp;#039; است. قاضی حمیدالدین بلخی (متوفی ۵۵۹‌ق) در شیوۀ نگارش و ترسیم چهارچوب داستان و طرح و توطئۀ حوادث و نیز لطیفه‌پردازی و نکته‌جویی یکسره از بدیع‌الزمان پیروی کرده ولی البته به سطح هنری او نرسیده است. درباره مقامات و مقامه‌نویسی کتاب &amp;#039;&amp;#039;[[بدیع الزمان همدانی، ابوالفضل احمد (همدان ۳۵۸ـ هرات ۳۹۸ق)|بدیع‌الزمان همدانی]] و مقامات‌نویسی&amp;#039;&amp;#039; نوشته علی‌رضا ذکاوتی قراگوزلو (۱۳۶۳‌ش) اثری تحقیقی و خواندنی است. مقامات به‌معنی دیگری هم در زبان فارسی و عربی به‌کار می‌رود، و آن شرح احوال و نقل اقوال بزرگان، به‌ویژه عرفا و بزرگان صوفیه است که ازجملۀ معروف‌ترین آن‌ها &amp;#039;&amp;#039;مقامات ابوسعید ابی‌الخیر&amp;#039;&amp;#039; و &amp;#039;&amp;#039;مقامات اوحدالدین کرمانی&amp;#039;&amp;#039; است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--38357000--&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[رده:ادبیات عمومی]]&lt;br /&gt;
[[رده:اصطلاحات، مفاهیم، تاریخ عمومی]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Shahraabi</name></author>
	</entry>
</feed>