https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86ملی کردن - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-09T11:46:30Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86&diff=2010038923&oldid=prevShahraabi در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ملّیکردن (nationalization)<br />
<br />
سیاست به مالکیت عمومی درآوردن صنایع و خدمات بنیادی کشور. دولت کارگری انگلستان (۱۹۴۵ـ۱۹۵۱) این سیاست را پیگیری کرد. ولی امروزه گرایش به ملیکردن کاهش یافته و در بسیاری از کشورها (انگلستان، فرانسه، و ژاپن) جهت عکس پیدا کرده است (خصوصیسازی<ref>privatization</ref>). ملیکردن ممکن است شامل داراییهایی که در اختیار دولتها یا شرکتهای خارجی قرار دارد نیز بشود؛ مثل ملیکردن صنعت نفت ایران، ملیکردن کانال سوئز<ref>Suez Canal</ref>، و ملیکردن کشت میوه در گواتمالا<ref>Guatemala</ref>، که در تملک امریکا بود و همه در دهۀ ۱۹۵۰ ملی شدند. در شوروی سابق و اقمار اروپایی آن، پس از سقوط کمونیسم، خصوصیسازی با شدت و سرعت آغاز شد. چین نیز برخی از صنایع و خدمات را به بخش خصوصی سپرد. کره شمالی و کوبا هنوز مالکیت تقریباً کامل دولت را بر داراییهای کشور حفظ کردهاند. ترکیه از دهۀ ۱۹۸۰ خصوصیسازی را در مقیاسی گسترده آغاز کرد و ونزوئلا با انتخاب هوگو چاوز برای بار دوم (۲۰۰۶) مسیری معکوس در پیش گرفت و تصمیم به ملیکردن صنایع نفت و ارتباطات گرفت. در ایران، پس از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و آغاز دورۀ سازندگی، خصوصیسازی برخی از بخشهای بزرگ صنعتی و تجاری عمومی، آغاز شد و از سال ۱۳۸۵ با فرمان و تأکید رهبر جمهوری اسلامی بر اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی، سرعت و وسعت بیشتری پیدا کرد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:(علوم سیاسی)علوم سیاسی]] [[Category:نظریه های سیاسی، اصطلاحات و مفاهیم]] [[Category:مدیریت و سازمانهای بین المللی]] [[Category:(مدیریت و سازمانهای بین المللی)اشخاص و آثار، اصطلاحات و مفاهیم]]</div>Shahraabi