https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D8%BA_%D9%82%D9%88%D8%B4%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87مناره باغ قوشخانه - تاریخچهٔ نسخهها2026-09-03T22:52:38Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D8%BA_%D9%82%D9%88%D8%B4%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&diff=2010298994&oldid=prevMohammadi3: صفحهای تازه حاوی «مناره باغ قوشخانه در گویش محلی «مناره باقوشخانه» خوانده میشود و در برخی منابع با نامهای مناره طوقچی و مناره علی بن سهل نیز از آن یاد شده است، در شمال محله تاریخی جویباره اصفهان، در مجاورت میدان قدس و در نزدیکی دروازه کهن طوقچی جای گرفته اس...» ایجاد کرد2026-09-02T06:11:20Z<p>صفحهای تازه حاوی «مناره باغ قوشخانه در گویش محلی «مناره باقوشخانه» خوانده میشود و در برخی منابع با نامهای مناره طوقچی و مناره علی بن سهل نیز از آن یاد شده است، در شمال محله تاریخی جویباره اصفهان، در مجاورت میدان قدس و در نزدیکی دروازه کهن طوقچی جای گرفته اس...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>مناره باغ قوشخانه<br />
<br />
در گویش محلی «مناره باقوشخانه» خوانده میشود و در برخی منابع با نامهای مناره طوقچی و مناره علی بن سهل نیز از آن یاد شده است، در شمال محله تاریخی جویباره اصفهان، در مجاورت میدان قدس و در نزدیکی دروازه کهن طوقچی جای گرفته است. این بنا در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۱۷ش با شماره ثبت ۳۱۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br />
<br />
بنای کنونی بازمانده یکی از دو منارهای است که در دو سوی مسجدی به نام مصلی استقرار داشتهاند؛ مسجدی که در منابع تاریخی با عناوین مسجد باباسوخته، مسجد عمر و مسجد سلطان ابوسعید بهادرخان از آن یاد شده و امروز نشانهای از آن بر جای نمانده است. مناره مقابل بر پایه تحلیل تزئینات و شیوه ساخت، به سده 8ق و دوره [[ایلخانان]] تعلق دارد.<br />
<br />
وجه تسمیه بنا به همجواری آن با یکی از باغهای سلطنتی عصر [[شاه عباس کبیر|شاه عباس یکم]] صفوی بازمیگردد. «قوشخانه» به مکانی اطلاق میشد که پرندگان شکاری مورد استفاده در شکارهای سلطنتی در آن نگهداری میشدند و همین مجاورت سبب شد مناره نیز به این نام شهرت یابد. نام طوقچی برگرفته از نزدیکی بنا با دروازه طوقچی است و عنوان علی بن سهل نیز از همسایگی آن با آرامگاه علی بن سهل راهب گرفته شده است.<br />
<br />
مناره آجری و مدور است و ارتفاع آن حدود ۳۸ متر گزارش شده است. بدنه بنا با تکرار مارپیچ واژه «اللهاکبر» به [[کوفی، خط|خط کوفی]] بنایی به رنگ فیروزهای بر زمینه آجری، همراه با نقوش اسلیمی و ختایی، آراسته شده است؛ الگویی که در میان منارههای باقیمانده [[اصفهان، شهر|اصفهان]] کمنظیر به شمار میرود. در بخش بالایی، کتیبهای به شکل گردنبند با [[ثلث، خط|خط ثلث]] سفید معرق بر زمینه نقوش آجری قرار داشته که بخشهای عمده آن در گذر زمان فروریخته است. راهپلکان درونی بنا ساختاری متعارف دارد و تناسبات عمودی بنا بهروشنی از مهارت سازندگان در توازن میان بلندی و استحکام سازهای حکایت میکند.<br />
<br />
اهمیت این مناره تنها در ارزش معماری آن نیست؛ پیوند فضایی و تاریخی بنا با مسجد مصلی، آرامگاه علی بن سهل و باغ و دروازه سلطنتی قوشخانه، آن را به سندی معتبر در شناخت ساختار شهری و کاربریهای سلطنتی اصفهان در دورههای گوناگون بدل کرده است. گواهی مکتوب از این مجموعه، توصیف و نقاشی [[فلاندن، اوژن ناپلئون|اوژن فلاندن]]، معمار و خاورشناس فرانسوی، است که در سده 13ق از اصفهان بازدید کرد و از مسجد باباسوخته با گنبد و مناره کاشیکاریشده یاد کرده و نماهای درخشان آن را با نقوش ستارهای سبز و سفید بر زمینه لاجوردی و نقوش مارپیچ مناره به تفصیل وصف نموده است؛ توصیفی که اهمیت آن در آن است که وضعیت بنا را پیش از آسیبهای سدههای متأخر مستند ساخته است.<br />
<br />
در سال ۱۳۸۵ش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اقدام به استحکامبخشی سازه، ترمیم [[مقرنس|مقرنسکاری]]، مرمت گنبد مناره و بازسازی [[کاشی کاری|کاشیکاری]] سطوح و راهپلهها نمود. مناره باغ قوشخانه امروزه در شمار بازماندههای شاخص دوره ایلخانی در اصفهان قرار دارد و بخشی از منظومه منارههای تاریخی این شهر به شمار میرود. نیز ← [[باغ قوش خانه]]<br />
[[رده:معماری]]<br />
[[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>Mohammadi3