<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86</id>
	<title>مکتب اصفهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&amp;action=history"/>
	<updated>2026-07-31T13:31:33Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&amp;diff=2010266407&amp;oldid=prev</id>
		<title>Nazanin در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۴</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&amp;diff=2010266407&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2025-09-21T13:54:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;table style=&quot;background-color: #fff; color: #202122;&quot; data-mw=&quot;interface&quot;&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;tr class=&quot;diff-title&quot; lang=&quot;fa&quot;&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;→ نسخهٔ قدیمی‌تر&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۴&lt;/td&gt;
				&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot; id=&quot;mw-diff-left-l1&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;مکتب اصفهان &amp;lt;br&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;مکتب اصفهان &amp;lt;br&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;−&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[پرونده: 38372500.jpg | بندانگشتی|مکتب اصفهان، &lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;اثري از &lt;/del&gt;رضا &lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;عباسي&lt;/del&gt;]]&amp;lt;p&amp;gt;مکتبی در نگارگری ایرانی. با شروع سلطنت شاه‌عباس اول (۹۹۶ق)، هنرهای ایران از نو رونق گرفت. پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان (۱۰۰۶ق)، از سوی شاه‌عباس فعالیتی گسترده برای ساختن و آراستن کاخ‌ها و کوشک‌ها و بناهای عمومی آغاز شد. صادقی‌بیگ سرپرستی کتابخانۀ شاهی را برعهده داشت. او نخست در خلق آثارش از شیوۀ پیکرنگاری قزوین (آدم‌های لاغر و بلندقامت، چهره‌های گرد، و لب‌های ورچیده) پیروی می‌کرد، ولی در خدمت شاه‌عباس اول طراحی‌اش روان و استادانه شد. بعدها رضا عباسی پا به‌عرصه گذاشت که پروردۀ مکتب قزوین بود، لیکن چندی نگذشت که شیوه‌ای نو و پویاتر پدید آورد که در سال‌های بعد سیمای نقاشی ایران را دگرگون ساخت. هر دو هنرمند به سنّت واقع‌گرایی بهزاد وفادار بودند. سبک نومایۀ رضا عباسی بر ارزش‌های بصری خط استوار بود. او رسّام چیره‌دستی بود که با تغییر ضخامت خط به‌وسیله قلم‌زنی می‌توانست حجم‌ها و شکن‌ها را در نهایت ظرافت نشان دهد. طراحی پرپیچ و تابش با خوشنویسی نستعلیق تجانسی بارز دارد. طراحی رضا نقطۀ اوج روند تحولی است که از میانۀ قرن ۱۰ق شروع شده بود. در این زمان اروپاییان به ایران راه یافته بودند و رضا عباسی گاه مردان اروپایی را موضوع کار خود قرار می‌داد، ولی هرگز از اسلوب‌های سایه‌پردازی و هندسۀ مناظر غربی استفاده نکرد. پس از درگذشت رضا عباسی، سبک او از سوی نقاشانی همچون محمدقاسم، افضل حسینی، محمد یوسف، محمدعلی، معین &lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;مصور، &lt;/del&gt;و تا حدی شفیع عباسی، تداوم یافت، لیکن کمابیش به تصنع گرایید. فعالیت آنان بر ترسیم موضوع‌های جدید به روش سیاه قلم و یا با رنگ‌پردازی محدود متمرکز بود. به‌طور کلی، مکتب اصفهان (رضا عباسی و پیروانش) از جنبه‌های مختلف از سنّت‌های پیشین نگارگری بسیار فاصله گرفت. پیوند نقاشی و ادبیات سست شد. کاهش حمایت درباری و رشد طبقۀ بازرگانان به رونق سفارش‌های دیوارنگاری و رقعه‌های مصور انجامید، و به این ترتیب نقاشی از محدودۀ مصورسازی نسخ خطی خارج شد. خروج از محدودۀ کتاب‌نگاری، به نقاش امکان داد وقایع روزمره و دیدنی‌های پیرامونش را به‌صورت تک‌نگاره و طراحی ثبت کند. در طراحی و نقاشی مستقل از کتاب این مکتب، غالباً پیکری یا زوج جوانی به اضافۀ چند گیاه و ابر پیچان بر زمینه‌ای ساده بازنمایی شده‌اند. رکود آشکار سفارش‌های نسخ خطی مصوّر در قرن ۱۱ق، رواج دیوارنگاری (ازجمله در کاخ چهلستون اصفهان)، و سبک دورگۀ ایرانی‌ ـ اروپایی از دیگر مشخصات این مکتب است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[پرونده:38372500&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;-3&lt;/ins&gt;.jpg|بندانگشتی|مکتب اصفهان، &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;هارون و بهلول، ۱۰۲۳ ق / ۱۶۱۴ م، نگارگر: &lt;/ins&gt;رضا &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;عباسی&lt;/ins&gt;]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-deleted&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;p&amp;gt;مکتبی در نگارگری ایرانی. با شروع سلطنت شاه‌عباس اول (۹۹۶ق)، هنرهای ایران از نو رونق گرفت. پس از انتقال پایتخت از &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[قزوین، شهر|&lt;/ins&gt;قزوین&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;]] &lt;/ins&gt;به &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[اصفهان، شهر|&lt;/ins&gt;اصفهان&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;]] &lt;/ins&gt;(۱۰۰۶ق)، از سوی شاه‌عباس فعالیتی گسترده برای ساختن و آراستن کاخ‌ها و کوشک‌ها و بناهای عمومی آغاز شد. صادقی‌بیگ سرپرستی کتابخانۀ شاهی را برعهده داشت. او نخست در خلق آثارش از شیوۀ پیکرنگاری قزوین (آدم‌های لاغر و بلندقامت، چهره‌های گرد، و لب‌های ورچیده) پیروی می‌کرد، ولی در خدمت شاه‌عباس اول طراحی‌اش روان و استادانه شد. بعدها رضا عباسی پا به‌عرصه گذاشت که پروردۀ مکتب قزوین بود، لیکن چندی نگذشت که شیوه‌ای نو و پویاتر پدید آورد که در سال‌های بعد سیمای نقاشی ایران را دگرگون ساخت. هر دو هنرمند به سنّت واقع‌گرایی بهزاد وفادار بودند. سبک نومایۀ رضا عباسی بر ارزش‌های بصری خط استوار بود. او رسّام چیره‌دستی بود که با تغییر ضخامت خط به‌وسیله قلم‌زنی می‌توانست حجم‌ها و شکن‌ها را در نهایت ظرافت نشان دهد. طراحی پرپیچ و تابش با خوشنویسی نستعلیق تجانسی بارز دارد. طراحی رضا نقطۀ اوج روند تحولی است که از میانۀ قرن ۱۰ق شروع شده بود. در این زمان اروپاییان به ایران راه یافته بودند و &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[رضا عباسی (ح ۹۸۰ـ ح ۱۰۴۴ق)|&lt;/ins&gt;رضا عباسی&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;]] &lt;/ins&gt;گاه مردان اروپایی را موضوع کار خود قرار می‌داد، ولی هرگز از اسلوب‌های سایه‌پردازی و هندسۀ مناظر غربی استفاده نکرد. پس از درگذشت رضا عباسی، سبک او از سوی نقاشانی همچون محمدقاسم، افضل حسینی، محمد یوسف، محمدعلی، &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[&lt;/ins&gt;معین &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;مصور]]، &lt;/ins&gt;و تا حدی شفیع عباسی، تداوم یافت، لیکن کمابیش به تصنع گرایید. فعالیت آنان بر ترسیم موضوع‌های جدید به روش سیاه قلم و یا با رنگ‌پردازی محدود متمرکز بود. به‌طور کلی، مکتب اصفهان (رضا عباسی و پیروانش) از جنبه‌های مختلف از سنّت‌های پیشین نگارگری بسیار فاصله گرفت. پیوند نقاشی و ادبیات سست شد. کاهش حمایت درباری و رشد طبقۀ بازرگانان به رونق سفارش‌های دیوارنگاری و رقعه‌های مصور انجامید، و به این ترتیب نقاشی از محدودۀ مصورسازی نسخ خطی خارج شد. خروج از محدودۀ کتاب‌نگاری، به نقاش امکان داد وقایع روزمره و دیدنی‌های پیرامونش را به‌صورت تک‌نگاره و طراحی ثبت کند. در طراحی و نقاشی مستقل از کتاب این مکتب، غالباً پیکری یا زوج جوانی به اضافۀ چند گیاه و ابر پیچان بر زمینه‌ای ساده بازنمایی شده‌اند. رکود آشکار سفارش‌های نسخ خطی مصوّر در قرن ۱۱ق، رواج دیوارنگاری (ازجمله در کاخ چهلستون اصفهان)، و سبک دورگۀ ایرانی‌ ـ اروپایی از دیگر مشخصات این مکتب است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--38372500--&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--38372500--&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Nazanin</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&amp;diff=1234644&amp;oldid=prev</id>
		<title>DaneshGostar: جایگزینی متن - &#039;\\3&#039; به &#039;&lt;!--3&#039;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&amp;diff=1234644&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-07-24T05:23:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;جایگزینی متن - &amp;#039;\\3&amp;#039; به &amp;#039;&amp;lt;!--3&amp;#039;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
مکتب اصفهان &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده: 38372500.jpg | بندانگشتی|مکتب اصفهان، اثري از رضا عباسي]]&amp;lt;p&amp;gt;مکتبی در نگارگری ایرانی. با شروع سلطنت شاه‌عباس اول (۹۹۶ق)، هنرهای ایران از نو رونق گرفت. پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان (۱۰۰۶ق)، از سوی شاه‌عباس فعالیتی گسترده برای ساختن و آراستن کاخ‌ها و کوشک‌ها و بناهای عمومی آغاز شد. صادقی‌بیگ سرپرستی کتابخانۀ شاهی را برعهده داشت. او نخست در خلق آثارش از شیوۀ پیکرنگاری قزوین (آدم‌های لاغر و بلندقامت، چهره‌های گرد، و لب‌های ورچیده) پیروی می‌کرد، ولی در خدمت شاه‌عباس اول طراحی‌اش روان و استادانه شد. بعدها رضا عباسی پا به‌عرصه گذاشت که پروردۀ مکتب قزوین بود، لیکن چندی نگذشت که شیوه‌ای نو و پویاتر پدید آورد که در سال‌های بعد سیمای نقاشی ایران را دگرگون ساخت. هر دو هنرمند به سنّت واقع‌گرایی بهزاد وفادار بودند. سبک نومایۀ رضا عباسی بر ارزش‌های بصری خط استوار بود. او رسّام چیره‌دستی بود که با تغییر ضخامت خط به‌وسیله قلم‌زنی می‌توانست حجم‌ها و شکن‌ها را در نهایت ظرافت نشان دهد. طراحی پرپیچ و تابش با خوشنویسی نستعلیق تجانسی بارز دارد. طراحی رضا نقطۀ اوج روند تحولی است که از میانۀ قرن ۱۰ق شروع شده بود. در این زمان اروپاییان به ایران راه یافته بودند و رضا عباسی گاه مردان اروپایی را موضوع کار خود قرار می‌داد، ولی هرگز از اسلوب‌های سایه‌پردازی و هندسۀ مناظر غربی استفاده نکرد. پس از درگذشت رضا عباسی، سبک او از سوی نقاشانی همچون محمدقاسم، افضل حسینی، محمد یوسف، محمدعلی، معین مصور، و تا حدی شفیع عباسی، تداوم یافت، لیکن کمابیش به تصنع گرایید. فعالیت آنان بر ترسیم موضوع‌های جدید به روش سیاه قلم و یا با رنگ‌پردازی محدود متمرکز بود. به‌طور کلی، مکتب اصفهان (رضا عباسی و پیروانش) از جنبه‌های مختلف از سنّت‌های پیشین نگارگری بسیار فاصله گرفت. پیوند نقاشی و ادبیات سست شد. کاهش حمایت درباری و رشد طبقۀ بازرگانان به رونق سفارش‌های دیوارنگاری و رقعه‌های مصور انجامید، و به این ترتیب نقاشی از محدودۀ مصورسازی نسخ خطی خارج شد. خروج از محدودۀ کتاب‌نگاری، به نقاش امکان داد وقایع روزمره و دیدنی‌های پیرامونش را به‌صورت تک‌نگاره و طراحی ثبت کند. در طراحی و نقاشی مستقل از کتاب این مکتب، غالباً پیکری یا زوج جوانی به اضافۀ چند گیاه و ابر پیچان بر زمینه‌ای ساده بازنمایی شده‌اند. رکود آشکار سفارش‌های نسخ خطی مصوّر در قرن ۱۱ق، رواج دیوارنگاری (ازجمله در کاخ چهلستون اصفهان)، و سبک دورگۀ ایرانی‌ ـ اروپایی از دیگر مشخصات این مکتب است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--38372500--&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;br /&gt;
[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>DaneshGostar</name></author>
	</entry>
</feed>