https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%DA%AF%D9%86%D8%A7_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7مگنا کارتا - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-13T21:36:18Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%AF%D9%86%D8%A7_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7&diff=2010067980&oldid=prevNazanin در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۰۶2020-01-20T06:06:15Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
مَگْنا کارْتا (Magna Carta)<br><br />
<p>واژهای لاتین به معنای «منشور بزرگ<ref>great charter</ref>». در تاریخ انگلستان، منشور اعطایی پادشاه جان لکلند<ref>John Lackland </ref> در ۱۲۱۵م. از آن همچون سند تضمین حقوق بشر در برابر قدرت نامحدود پادشاه یاد میشود. استیون لنگتون<ref>Stephen Langton</ref>، اسقف اعظم انگلستان، در واکنش به خواستهای پادشاه برای دریافت عوارض از زمینداران بزرگ و محدود کردن امتیازهای قرون وسطایی کلیسا، در ۱۲۱۳م به بارونها پیشنهاد کرد که سند الزامآوری تدوین کنند. پادشاه جان در ۱۵ ژوئن ۱۲۱۵م ناگزیر شد این منشور را در رانیمید<ref>Runnymede</ref>، محلی در ساری<ref>Surrey </ref> کنونی، بپذیرد. مگنا کارتا با تأکید بر حقوق قرون وسطایی کلیسا آغاز میشود. برخی از بندهای این منشور برای مقابله با نقض رسوم فئودالی تنظیم شده است. دیگر بندها و تبصرهها برای مقابله با اخاذی و بیعدالتی مقامات سلطنتی تنظیم شده است. امتیازهایی که لندن و دیگر شهرها داشتند نیز در این منشور تضمین شده است. با افول فئودالیسم<ref>feudalism </ref>، مگنا کارتا نیز اهمیت خود را از دست داد و در دوران سلطنت تودورها<ref>Tudors </ref> تقریباً به فراموشی سپرده شد. در قرن ۱۷ حزب پارلمانی<ref>Parliamentary Party</ref> بار دیگر این منشور را احیا کرد و با برداشتی نوین همچون سندی مردمسالارانه آن را برای تضمین حقوق مردم ارایه داد. </p><!--38391700--><br />
<br />
<br />
<br />
----<br />
[[رده:تاریخ جهان]]<br />
[[رده:بریتانیا]]</div>Nazanin