میرزا آقاخان کرمانی (۱۲۷۰ـ۱۳۱۴ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۳

2023-09-28T08:43:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۱:		خط ۱:

	میرزا آقاخان کرمانی (۱۲۷۰ـ۱۳۱۴ق)<br>		میرزا آقاخان کرمانی (۱۲۷۰ـ۱۳۱۴ق)<br>
	~~[[پرونده: 38582500.jpg \| بندانگشتی\|ميرزا آقاخان کرماني]]~~
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =میرزا آقاخان کرمانی		\|عنوان =میرزا آقاخان کرمانی
خط ۲۹:		خط ۲۸:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}<p>(شهرت میرزا عبدالحسین خان کرمانی پسر میرزا عبدالرحیم بردسیری) نویسنده و روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و آزادی‌خواه ایرانی. علوم متداول دینی را در زادگاهش فراگرفت و ریاضی، فلسفه و حکمت طبیعی را نیز آموخت. در ۱۳۰۲ق براثر مظالم‌ حاکم‌ کرمان‌ به‌ اصفهان‌ رفت و به خدمت ظل‌السلطان درآمد و پس از مدتی عازم تهران شد و از آن‌جا به‌ استانبول‌ رفت‌ و به حلقۀ یاران‌ و هم‌فکران‌ [[اسدآبادی، سیدجمال الدین (۱۲۵۴ـ۱۳۱۴ق)\|سیدجمال‌الدین‌ اسدآبادی]]<nowiki/>‌ پیوست و چندی اندیشۀ اتحاد اسلام را تبلیغ کرد. زبان‌ ترکی‌ و فرانسوی‌ را فرا گرفت‌ و به‌ نگارش‌ مقاله‌ در روزنامۀ‌ ''اختر'' و تدریس‌ در مدرسۀ‌ ایرانیان‌ استانبول‌ پرداخت‌. پس از مدتی اندیشۀ اتحاد اسلام‌ را ترک گفت و به اندیشه‌های ملّی‌گرایانه و فرهنگ ایران‌ باستان و مخالفت با اعراب رو آورد و به آیین زردشتی تعلق خاطر نشان داد. پس‌ از ترور ناصرالدین‌ شاه‌، دولت‌ عثمانی‌ او را به همراه دوستان هم‌فکرش [[روحی، شیخ احمد (کرمان ۱۲۷۳ـ۱۳۱۴ق)\|شیخ احمد روحی]] و [[خبیرالملک، میرزا حسن خان ( ـ۱۳۱۴ق)\|حاجی میرزا حسن خبیرالملک]] دستگیر کرد و تحویل‌ دولت‌ ایران‌ داد. به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد، هر سه را در تبریز اعدام کردند. از آثارش: ''هشت بهشت''؛ ''آینۀ‌ سکندری''‌؛ ''نامۀ‌ باستان‌''؛ ''هفتاد و دو ملت''‌؛ ''انشاءالله‌ و ماشاءالله''‌؛ ''قهوه‌خانه‌ سورات''‌؛ ''سالارنامۀ منظوم''؛ ''رسالۀ خرید خوزستان''؛ ترجمۀ قسمتی از ''تلماک'' فنلون، ''صد خطابه'' (در انتساب این کتاب به میرزا آقاخان کرمانی تردید است).</p>		}}[[پرونده: 38582500.jpg \| بندانگشتی\|ميرزا آقاخان کرمانی]]<p>(شهرت میرزا عبدالحسین خان کرمانی پسر میرزا عبدالرحیم بردسیری) نویسنده و روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و آزادی‌خواه ایرانی. علوم متداول دینی را در زادگاهش فراگرفت و ریاضی، فلسفه و حکمت طبیعی را نیز آموخت. در ۱۳۰۲ق براثر مظالم‌ حاکم‌ کرمان‌ به‌ اصفهان‌ رفت و به خدمت ظل‌السلطان درآمد و پس از مدتی عازم تهران شد و از آن‌جا به‌ استانبول‌ رفت‌ و به حلقۀ یاران‌ و هم‌فکران‌ [[اسدآبادی، سیدجمال الدین (۱۲۵۴ـ۱۳۱۴ق)\|سیدجمال‌الدین‌ اسدآبادی]]<nowiki/>‌ پیوست و چندی اندیشۀ اتحاد اسلام را تبلیغ کرد. زبان‌ ترکی‌ و فرانسوی‌ را فرا گرفت‌ و به‌ نگارش‌ مقاله‌ در روزنامۀ‌ ''اختر'' و تدریس‌ در مدرسۀ‌ ایرانیان‌ استانبول‌ پرداخت‌. پس از مدتی اندیشۀ اتحاد اسلام‌ را ترک گفت و به اندیشه‌های ملّی‌گرایانه و فرهنگ ایران‌ باستان و مخالفت با اعراب رو آورد و به آیین زردشتی تعلق خاطر نشان داد. پس‌ از ترور ناصرالدین‌ شاه‌، دولت‌ عثمانی‌ او را به همراه دوستان هم‌فکرش [[روحی، شیخ احمد (کرمان ۱۲۷۳ـ۱۳۱۴ق)\|شیخ احمد روحی]] و [[خبیرالملک، میرزا حسن خان ( ـ۱۳۱۴ق)\|حاجی میرزا حسن خبیرالملک]] دستگیر کرد و تحویل‌ دولت‌ ایران‌ داد. به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد، هر سه را در تبریز اعدام کردند. </p><p>از آثارش: ''هشت بهشت''؛ ''آینۀ‌ سکندری''‌؛ ''نامۀ‌ باستان‌''؛ ''هفتاد و دو ملت''‌؛ ''انشاءالله‌ و ماشاءالله''‌؛ ''قهوه‌خانه‌ سورات''‌؛ ''سالارنامۀ منظوم''؛ ''رسالۀ خرید خوزستان''؛ ترجمۀ قسمتی از ''تلماک'' فنلون، ''صد خطابه'' (در انتساب این کتاب به میرزا آقاخان کرمانی تردید است).</p>
			----



	<br><!--38582500-->		<br><!--38582500-->
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]
	[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]		[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]

Amir در ‏۲۳ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵

2022-03-23T09:45:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}<p>(شهرت میرزا عبدالحسین خان کرمانی پسر میرزا عبدالرحیم بردسیری) نویسنده و روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و آزادی‌خواه ایرانی. علوم متداول دینی را در زادگاهش فراگرفت و ریاضی، فلسفه و حکمت طبیعی را نیز آموخت. در ۱۳۰۲ق براثر مظالم‌ حاکم‌ کرمان‌ به‌ اصفهان‌ رفت و به خدمت ظل‌السلطان درآمد و پس از مدتی عازم تهران شد و از آن‌جا به‌ استانبول‌ رفت‌ و به حلقۀ یاران‌ و هم‌فکران‌ [[~~اسدآبادی ،~~ سیدجمال الدین (۱۲۵۴ـ۱۳۱۴ق)\|سیدجمال‌الدین‌ اسدآبادی]]<nowiki/>‌ پیوست و چندی اندیشۀ اتحاد اسلام را تبلیغ کرد. زبان‌ ترکی‌ و فرانسوی‌ را فرا گرفت‌ و به‌ نگارش‌ مقاله‌ در روزنامۀ‌ ''اختر'' و تدریس‌ در مدرسۀ‌ ایرانیان‌ استانبول‌ پرداخت‌. پس از مدتی اندیشۀ اتحاد اسلام‌ را ترک گفت و به اندیشه‌های ملّی‌گرایانه و فرهنگ ایران‌ باستان و مخالفت با اعراب رو آورد و به آیین زردشتی تعلق خاطر نشان داد. پس‌ از ترور ناصرالدین‌ شاه‌، دولت‌ عثمانی‌ او را به همراه دوستان هم‌فکرش [[روحی، شیخ احمد (کرمان ۱۲۷۳ـ۱۳۱۴ق)\|شیخ احمد روحی]] و [[خبیرالملک، میرزا حسن خان ( ـ۱۳۱۴ق)\|حاجی میرزا حسن خبیرالملک]] دستگیر کرد و تحویل‌ دولت‌ ایران‌ داد. به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد، هر سه را در تبریز اعدام کردند. از آثارش: ''هشت بهشت''؛ ''آینۀ‌ سکندری''‌؛ ''نامۀ‌ باستان‌''؛ ''هفتاد و دو ملت''‌؛ ''انشاءالله‌ و ماشاءالله''‌؛ ''قهوه‌خانه‌ سورات''‌؛ ''سالارنامۀ منظوم''؛ ''رسالۀ خرید خوزستان''؛ ترجمۀ قسمتی از ''تلماک'' فنلون، ''صد خطابه'' (در انتساب این کتاب به میرزا آقاخان کرمانی تردید است).</p>		}}<p>(شهرت میرزا عبدالحسین خان کرمانی پسر میرزا عبدالرحیم بردسیری) نویسنده و روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و آزادی‌خواه ایرانی. علوم متداول دینی را در زادگاهش فراگرفت و ریاضی، فلسفه و حکمت طبیعی را نیز آموخت. در ۱۳۰۲ق براثر مظالم‌ حاکم‌ کرمان‌ به‌ اصفهان‌ رفت و به خدمت ظل‌السلطان درآمد و پس از مدتی عازم تهران شد و از آن‌جا به‌ استانبول‌ رفت‌ و به حلقۀ یاران‌ و هم‌فکران‌ [[اسدآبادی، سیدجمال الدین (۱۲۵۴ـ۱۳۱۴ق)\|سیدجمال‌الدین‌ اسدآبادی]]<nowiki/>‌ پیوست و چندی اندیشۀ اتحاد اسلام را تبلیغ کرد. زبان‌ ترکی‌ و فرانسوی‌ را فرا گرفت‌ و به‌ نگارش‌ مقاله‌ در روزنامۀ‌ ''اختر'' و تدریس‌ در مدرسۀ‌ ایرانیان‌ استانبول‌ پرداخت‌. پس از مدتی اندیشۀ اتحاد اسلام‌ را ترک گفت و به اندیشه‌های ملّی‌گرایانه و فرهنگ ایران‌ باستان و مخالفت با اعراب رو آورد و به آیین زردشتی تعلق خاطر نشان داد. پس‌ از ترور ناصرالدین‌ شاه‌، دولت‌ عثمانی‌ او را به همراه دوستان هم‌فکرش [[روحی، شیخ احمد (کرمان ۱۲۷۳ـ۱۳۱۴ق)\|شیخ احمد روحی]] و [[خبیرالملک، میرزا حسن خان ( ـ۱۳۱۴ق)\|حاجی میرزا حسن خبیرالملک]] دستگیر کرد و تحویل‌ دولت‌ ایران‌ داد. به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد، هر سه را در تبریز اعدام کردند. از آثارش: ''هشت بهشت''؛ ''آینۀ‌ سکندری''‌؛ ''نامۀ‌ باستان‌''؛ ''هفتاد و دو ملت''‌؛ ''انشاءالله‌ و ماشاءالله''‌؛ ''قهوه‌خانه‌ سورات''‌؛ ''سالارنامۀ منظوم''؛ ''رسالۀ خرید خوزستان''؛ ترجمۀ قسمتی از ''تلماک'' فنلون، ''صد خطابه'' (در انتساب این کتاب به میرزا آقاخان کرمانی تردید است).</p>
	<br><!--38582500-->		<br><!--38582500-->
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]
	[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]		[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]

Shahraabi در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۷

2021-01-20T10:57:56Z

صفحهٔ تازه

میرزا آقاخان کرمانی (۱۲۷۰ـ۱۳۱۴ق)<br>
[[پرونده: 38582500.jpg | بندانگشتی|ميرزا آقاخان کرماني]]
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =میرزا آقاخان کرمانی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی= میرزا عبدالحسین خان کرمانی
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۲۷۰ق
|تاریخ مرگ=۱۳۱۴ق
|دوره زندگی=
|ملیت= ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده و روزنامه نگار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =نویسنده در روزنامه اختر، مدرس در مدرسه ایرانیان استانبول
|جوایز و افتخارات =
|آثار =هشت بهشت؛ آینه سکندری ؛ نامه باستان
|خویشاوندان سرشناس = میرزا عبدالرحیم بردسیری (پدر)
|گروه مقاله =ادبیات فارسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}<p>(شهرت میرزا عبدالحسین خان کرمانی پسر میرزا عبدالرحیم بردسیری) نویسنده و روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و آزادی‌خواه ایرانی. علوم متداول دینی را در زادگاهش فراگرفت و ریاضی، فلسفه و حکمت طبیعی را نیز آموخت. در ۱۳۰۲ق براثر مظالم‌ حاکم‌ کرمان‌ به‌ اصفهان‌ رفت و به خدمت ظل‌السلطان درآمد و پس از مدتی عازم تهران شد و از آن‌جا به‌ استانبول‌ رفت‌ و به حلقۀ یاران‌ و هم‌فکران‌ [[اسدآبادی ، سیدجمال الدین (۱۲۵۴ـ۱۳۱۴ق)|سیدجمال‌الدین‌ اسدآبادی]]<nowiki/>‌ پیوست و چندی اندیشۀ اتحاد اسلام را تبلیغ کرد. زبان‌ ترکی‌ و فرانسوی‌ را فرا گرفت‌ و به‌ نگارش‌ مقاله‌ در روزنامۀ‌ ''اختر'' و تدریس‌ در مدرسۀ‌ ایرانیان‌ استانبول‌ پرداخت‌. پس از مدتی اندیشۀ اتحاد اسلام‌ را ترک گفت و به اندیشه‌های ملّی‌گرایانه و فرهنگ ایران‌ باستان و مخالفت با اعراب رو آورد و به آیین زردشتی تعلق خاطر نشان داد. پس‌ از ترور ناصرالدین‌ شاه‌، دولت‌ عثمانی‌ او را به همراه دوستان هم‌فکرش [[روحی، شیخ احمد (کرمان ۱۲۷۳ـ۱۳۱۴ق)|شیخ احمد روحی]] و [[خبیرالملک، میرزا حسن خان ( ـ۱۳۱۴ق)|حاجی میرزا حسن خبیرالملک]] دستگیر کرد و تحویل‌ دولت‌ ایران‌ داد. به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد، هر سه را در تبریز اعدام کردند. از آثارش: ''هشت بهشت''؛ ''آینۀ‌ سکندری''‌؛ ''نامۀ‌ باستان‌''؛ ''هفتاد و دو ملت''‌؛ ''انشاءالله‌ و ماشاءالله''‌؛ ''قهوه‌خانه‌ سورات''‌؛ ''سالارنامۀ منظوم''؛ ''رسالۀ خرید خوزستان''؛ ترجمۀ قسمتی از ''تلماک'' فنلون، ''صد خطابه'' (در انتساب این کتاب به میرزا آقاخان کرمانی تردید است).</p>
<br>
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]