ناسلین ولهارد، کریستین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۲

2025-10-05T15:52:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~ناسْلین وُلْهارد، کریسْتیَن (۱۹۴۲)(Nusslein-Volhard, Christiane)<br/> [[File:39017100.jpg\|thumb\|ناسْلين وُلْهارد، کريسْتيَن]]~~ {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =کریستین ناسلین ولهارد		\|عنوان =کریستین ناسلین ولهارد
	\|نام =Christiane Nusslein-Volhard		\|نام =Christiane Nusslein-Volhard
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}متخصص آلمانی ژنتیک. با ادوارد لوئیس<ref>Edward Lewis </ref> و اریک ویشاوس<ref>Enic Wischaus </ref> به‌سبب کشف ژن‌هایی که مراحل اولیۀ نمو بدن را در مگس سرکه کنترل می‌کنند، به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ~~۱۹۹۵~~ دست یافت. او پژوهش‌های بسیاری دربارۀ نمو جنینی مگس سرکۀ ''دروزفیلا ملانوگاستر'' صورت داد. همچنین، ۴۰هزار جهش ژنی اتفاقی را به‌منظور مطالعۀ اثر جهش بر نمو مگس سرکه بررسی و ۱۵۰ ژن را شناسایی کرد. سپس، تعدادی از این ژن‌ها را کلون کرد و به مطالعۀ آثار متقابل آن‌ها پرداخت. او آزمایش در زمینۀ شناسایی همۀ ژن‌های دخیل در نمو مگس سرکه را در آزمایشگاه اروپایی زیست‌شناسی مولکولی<ref>European Laboratory for Molecular Biology </ref>، واقع در هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>، صورت داد. بسیاری از زیست‌شناسان متخصص نمو از سویه‌های جهش‌یافته‌ای که او ایجاد کرد، بهره بردند. تحقیقات پیش‌گامانۀ ادوارد لوئیس در اواخر دهۀ ~~۱۹۷۰~~ الهام‌بخش ناسلین ولهارد بودند. لوئیس تراریختی<ref>Transformations </ref>هایی در مگس سرکه را شناسایی کرده بود که منجر‌به جایگزینی قطعه‌ای از بدن به‌جای قطعه‌ای دیگر می‌شوند. مشخص شده است که این تراریختی‌ها نتیجۀ جهش در خانوادۀ معروف به مجموعۀ بای‌توراکس<ref>Bithirax Complex </ref> است. ژن‌های واقع در ابتدای این مجموعه قطعات جلویی بدن، و ژن‌های پایینی قطعات بدنی عقبی‌تر را کنترل می‌کنند. هنگامی که مشخص شد ترتیب ژن‌های این مجموعه در انسان‌ها نیز حفظ شده است، این کشف اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. ناسلین ولهارد در دهۀ ~~۱۹۹۰~~ برای ایجاد دسته‌بندی گوناگونی‌های وراثتی طرح بزرگی را آغاز کرد که در آن به‌جای مگس‌های سرکه از گورخرماهی<ref>Zebrafish </ref> استفاده کرد. در سال ۲۰۰۰، گروه تحقیقاتی ناسلین ـ ولهارد با پیوستن به صنایع دارویی آرتمیس<ref>Artemis Pharmaceuticals</ref> به بررسی حدود ۱۷میلیون گورخرماهی پرداخت. در این طرح، اسپرم گورخرماهی در معرض تابش مواد شیمیایی جهش‌زا قرار می‌گیرد، آن‌گاه برای کشف جهش‌های همۀ ژن‌های دخیل در نمو به مطالعۀ جهش‌های حاصل می‌پردازند.		}}[[File:39017100.jpg\|thumb\|ناسْلين وُلْهارد، کريسْتيَن]]
			ناسْلین وُلْهارد، کریسْتیَن (۱۹۴۲م - )(Nusslein-Volhard, Christiane)<br />

			متخصص آلمانی ژنتیک. با ادوارد لوئیس<ref>Edward Lewis </ref> و اریک ویشاوس<ref>Enic Wischaus </ref> به‌سبب کشف ژن‌هایی که مراحل اولیۀ نمو بدن را در مگس سرکه کنترل می‌کنند، به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۵م دست یافت. او پژوهش‌های بسیاری دربارۀ نمو جنینی مگس سرکۀ ''دروزفیلا ملانوگاستر'' صورت داد. همچنین، ۴۰هزار جهش ژنی اتفاقی را به‌منظور مطالعۀ اثر جهش بر نمو مگس سرکه بررسی و ۱۵۰ ژن را شناسایی کرد. سپس، تعدادی از این ژن‌ها را کلون کرد و به مطالعۀ آثار متقابل آن‌ها پرداخت. او آزمایش در زمینۀ شناسایی همۀ ژن‌های دخیل در نمو مگس سرکه را در آزمایشگاه اروپایی زیست‌شناسی مولکولی<ref>European Laboratory for Molecular Biology </ref>، واقع در هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>، صورت داد. بسیاری از زیست‌شناسان متخصص نمو از سویه‌های جهش‌یافته‌ای که او ایجاد کرد، بهره بردند. تحقیقات پیش‌گامانۀ ادوارد لوئیس در اواخر دهۀ ۱۹۷۰م الهام‌بخش ناسلین ولهارد بودند. لوئیس تراریختی<ref>Transformations </ref>هایی در مگس سرکه را شناسایی کرده بود که منجر‌به جایگزینی قطعه‌ای از بدن به‌جای قطعه‌ای دیگر می‌شوند. مشخص شده است که این تراریختی‌ها نتیجۀ جهش در خانوادۀ معروف به مجموعۀ بای‌توراکس<ref>Bithirax Complex </ref> است. ژن‌های واقع در ابتدای این مجموعه قطعات جلویی بدن، و ژن‌های پایینی قطعات بدنی عقبی‌تر را کنترل می‌کنند. هنگامی که مشخص شد ترتیب ژن‌های این مجموعه در انسان‌ها نیز حفظ شده است، این کشف اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. ناسلین ولهارد در دهۀ ۱۹۹۰م برای ایجاد دسته‌بندی گوناگونی‌های وراثتی طرح بزرگی را آغاز کرد که در آن به‌جای مگس‌های سرکه از گورخرماهی<ref>Zebrafish </ref> استفاده کرد. در سال ۲۰۰۰، گروه تحقیقاتی ناسلین ـ ولهارد با پیوستن به صنایع دارویی آرتمیس<ref>Artemis Pharmaceuticals</ref> به بررسی حدود ۱۷میلیون گورخرماهی پرداخت. در این طرح، اسپرم گورخرماهی در معرض تابش مواد شیمیایی جهش‌زا قرار می‌گیرد، آن‌گاه برای کشف جهش‌های همۀ ژن‌های دخیل در نمو به مطالعۀ جهش‌های حاصل می‌پردازند.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ ناسلین ولهارد، کریستین (۱۹۴۲) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ناسلین ولهارد، کریستین منتقل کرد

2025-10-05T15:25:13Z

Mohammadi3 صفحهٔ ناسلین ولهارد، کریستین (۱۹۴۲) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ناسلین ولهارد، کریستین منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۵
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

ناسْلین وُلْهارد، کریسْتیَن (۱۹۴۲)(Nusslein-Volhard, Christiane)<br/> [[File:39017100.jpg|thumb|ناسْلين وُلْهارد، کريسْتيَن]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =کریستین ناسلین ولهارد
|نام =Christiane Nusslein-Volhard
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۴۲م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =متخصص ژنتیک
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل پزشکی و فیزیولوژی (۱۹۹۵)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =زیست شناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}متخصص آلمانی ژنتیک. با ادوارد لوئیس<ref>Edward Lewis </ref> و اریک ویشاوس<ref>Enic Wischaus </ref> به‌سبب کشف ژن‌هایی که مراحل اولیۀ نمو بدن را در مگس سرکه کنترل می‌کنند، به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۵ دست یافت. او پژوهش‌های بسیاری دربارۀ نمو جنینی مگس سرکۀ ''دروزفیلا ملانوگاستر'' صورت داد. همچنین، ۴۰هزار جهش ژنی اتفاقی را به‌منظور مطالعۀ اثر جهش بر نمو مگس سرکه بررسی و ۱۵۰ ژن را شناسایی کرد. سپس، تعدادی از این ژن‌ها را کلون کرد و به مطالعۀ آثار متقابل آن‌ها پرداخت. او آزمایش در زمینۀ شناسایی همۀ ژن‌های دخیل در نمو مگس سرکه را در آزمایشگاه اروپایی زیست‌شناسی مولکولی<ref>European Laboratory for Molecular Biology </ref>، واقع در هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>، صورت داد. بسیاری از زیست‌شناسان متخصص نمو از سویه‌های جهش‌یافته‌ای که او ایجاد کرد، بهره بردند. تحقیقات پیش‌گامانۀ ادوارد لوئیس در اواخر دهۀ ۱۹۷۰ الهام‌بخش ناسلین ولهارد بودند. لوئیس تراریختی<ref>Transformations </ref>هایی در مگس سرکه را شناسایی کرده بود که منجر‌به جایگزینی قطعه‌ای از بدن به‌جای قطعه‌ای دیگر می‌شوند. مشخص شده است که این تراریختی‌ها نتیجۀ جهش در خانوادۀ معروف به مجموعۀ بای‌توراکس<ref>Bithirax Complex </ref> است. ژن‌های واقع در ابتدای این مجموعه قطعات جلویی بدن، و ژن‌های پایینی قطعات بدنی عقبی‌تر را کنترل می‌کنند. هنگامی که مشخص شد ترتیب ژن‌های این مجموعه در انسان‌ها نیز حفظ شده است، این کشف اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. ناسلین ولهارد در دهۀ ۱۹۹۰ برای ایجاد دسته‌بندی گوناگونی‌های وراثتی طرح بزرگی را آغاز کرد که در آن به‌جای مگس‌های سرکه از گورخرماهی<ref>Zebrafish </ref> استفاده کرد. در سال ۲۰۰۰، گروه تحقیقاتی ناسلین ـ ولهارد با پیوستن به صنایع دارویی آرتمیس<ref>Artemis Pharmaceuticals</ref> به بررسی حدود ۱۷میلیون گورخرماهی پرداخت. در این طرح، اسپرم گورخرماهی در معرض تابش مواد شیمیایی جهش‌زا قرار می‌گیرد، آن‌گاه برای کشف جهش‌های همۀ ژن‌های دخیل در نمو به مطالعۀ جهش‌های حاصل می‌پردازند.

 

----

[[Category:زیست شناسی]] [[Category:ژنتیک]]