نگارخانه تیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۶

2025-10-18T04:56:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۶
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>		نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>

	نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ~~۱۶،~~ و آثار خارجیِ از ~~۱۸۱۰~~ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate		نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶م، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰م به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

	</ref> (~~۱۸۱۹ـ۱۸۹۹~~)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ~~۱۸۹۷~~ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ~~۱۹۸۸~~ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ~~۱۹۹۳~~ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ~~۲۰۰۰،~~ به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ~~۲۰۰۰،~~ با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ~~۲۰۰۰~~ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران [[هنر پیشارافائلی\|پیشارافائلی]]<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.		</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹م)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷م گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸م در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳م در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰م، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰م، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰م در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱م را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران [[هنر پیشارافائلی\|پیشارافائلی]]<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

Shahraabi در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۲

2025-05-18T13:22:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate		نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

	</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.		</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران [[هنر پیشارافائلی\|پیشارافائلی]]<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

Shahraabi در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱

2025-05-18T13:21:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate		نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

	</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، ~~سیریل~~ (~~۱۵۷۵ـ۱۶۲۶~~)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.		</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

Shahraabi در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۰

2025-05-18T13:20:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>		نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>

	نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate		نگارخانه‌ای در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

	</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ~~ ~~۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.		</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار [[ترنر، سیریل (۱۵۷۵ـ۱۶۲۶)\|ترنر]]<ref>Turner </ref> و [[بلیک، ویلیام (۱۷۵۷ـ۱۸۲۷)\|ویلیام بلیک]]<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

Shahraabi در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۱

2025-05-18T12:31:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5		{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5

Shahraabi در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶

2025-05-17T20:36:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	}}		}}
	[[پرونده:39151700-1.jpg\|بندانگشتی\|نگارخانه تیت]]		[[پرونده:39151700-2.jpg\|بندانگشتی\|نگارخانه تیت]]

Shahraabi در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۳

2025-05-17T20:33:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	}}		}}
			[[پرونده:39151700-1.jpg\|بندانگشتی\|نگارخانه تیت]]

	نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/> ~~[[File:39151700.jpg\|thumb\|نگارخانه تِيْت]]~~نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate
			نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>

			نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

	</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.		</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5

| نام = نگارخانۀ تِیْت

| کشور = انگلستان

| نام لاتین =Tate Gallery

| نام‌های دیگر =
| موقعیت = لندن

| کاربري =موزه

| مشخصات معماری =

| سازنده = هِنری تیت

| زمان ساخت =1897م

}}

نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/> [[File:39151700.jpg|thumb|نگارخانه تِيْت]]نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate

</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ ۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی بریتانیا]] [[Category:هنر]] [[Category:موزه ها، زیورآلات و مجموعه داران]]